I SA/Ol 626/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Czajkowski (spr.), Sędziowie sędzia WSA Wiesława Pierechod,, sędzia WSA Tadeusz Piskozub, Protokolant Specjalista Paweł Guziur, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 9 listopada 2011r. sprawy ze skargi I. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej kwotę 726 zł (siedemset dwadzieścia sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Decyzją z dnia "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]", którą określono I.B. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za wrzesień 2004 r. w wysokości 2.705 zł. W dniu 8 listopada 2011 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęło pismo procesowe Dyrektora Izby Skarbowej z tego samego dnia, z wnioskiem o umorzenie postępowania przed tutejszym Sądem w przedmiotowej sprawie. Dnia "[...]" wydana została bowiem decyzja o nr "[...]", którą w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), organ ten uchylił w całości własną decyzję z dnia "[...]" wraz z decyzją ją poprzedzającą i umorzył postępowanie w sprawie. Decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" o w/w numerze dołączono do pisma organu z 8 listopada 2011 r.. Na rozprawie w dniu 9 listopada 2011 r. pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej przedstawił dowód doręczenia stronie wymienionej wyżej decyzji wydanej w trybie art. 54 § 3 ustawy, podtrzymując wniosek o umorzenie postępowania w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z chwilą doręczenia pełnomocnikowi skarżącej decyzji z dnia "[...]" przestał więc istnieć przedmiot skarg, jakim były decyzje obu instancji określające I.B. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za wrzesień 2004 r.. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej. Wobec powyższego postępowanie sądowe, jako bezprzedmiotowe, podlega w niniejszej sprawie umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.. Dlatego też postanowiono, jak w pkt 1 sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 i § 4 p.p.s.a. oraz § 3 ust. 1 pkt 1 lit. e) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153 ze zm.). Do kosztów tych zaliczył uiszczony wpis od skargi w kwocie 109 złotych, wynagrodzenie reprezentującej skarżącą doradcy podatkowego – 600 złotych i opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.