I SA/Ol 631/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005 postanawia: odrzucić skargę. W dniu 15 września 2009r. została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skarga "A" Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do, wniesienia odwołania w sprawie uchylenia ostatecznej decyzji o odmowie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005. Wojewódzki Sąd Administracyjny uprawniony i zobowiązany do wstępnego badania skargi zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym oraz spełniać dodatkowe wymogi formalne określone w cyt. przepisie. Z powyższego wynika, iż skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a., w tym m.in. zgodnie § 1 ust 4 powinna być podpisana przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Co do zasady podpis strony musi być własnoręczny. W przypadku gdy skargę wnosi osoba prawna skarga powinna być podpisana w sposób odpowiadający zasadom reprezentacji tego podmiotu, które to zasady reprezentacji w odniesieniu do spółki z o.o. ujawnione są m.in. w Rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Skarga wniesiona przez "A" Sp. z o.o. nie odpowiada wymogom formalnym wobec faktu, że nie została podpisana własnoręcznie przez osobę uprawnioną do reprezentacji - pismo wniesione do tutejszego sądu stanowi jedynie kserokopię, na której brak takiego podpisu odpowiedniej osoby. Do skargi nie został dołączony również żaden dokument, z którego wynikałoby, kto jest osobą uprawnioną do reprezentacji oraz, w jaki sposób prawo to winno być wykonywane w sposób prawidłowy. Nadto należy zauważyć, że art. 230 w zw. z art. 214 ustawy p.p.s.a. nakłada na skarżącego obowiązek uiszczenia wpisu sądowego w określonej wysokości. W przedmiotowej sprawie stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. Nr 221, poz. 2193) wysokość wpisu wynosi 100 zł. Niezachowanie warunków formalnych pisma wnoszonego do sądu nie pozwalających nadać mu dalszego biegu skutkuje wezwaniem strony do uzupełnienia braków w określonym terminie. Wobec powyższego pismem z dnia 30 września 2009r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenie wezwania poprzez: podpisanie skargi, ewentualnie nadesłanie oryginału skargi a także złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej pod rygorem odrzucenia skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego w/g zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 września 2009r. Pismo to zostało doręczone stronie w dniu 1.10.2009r. (k. - 22 akt). Pomimo upływu 7 dniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, skarżąca nie zastosowała się do zarządzeń i nie usunęła żadnego z zaistniałych braków. Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, iż Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Niewykonanie przez skarżącą obowiązku prawidłowego podpisania skargi przedstawienia dokumentu wskazującego na sposób reprezentacji stanowi brak tego typu, który zgodnie z treścią przytoczonego przepisu skutkuje odrzuceniem skargi. Nadto taki sam skutek wynika również z art. 220 § 3 p.p.s.a., który nakazuje odrzucić skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Wobec faktu, że strona nie zastosowała się do zarządzeń Przewodniczącego i nie uzupełniła braków formalnych skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 jak również art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.