I SA/Ol 634/12

PostanowienieWSA w Olsztynie2012-12-28

Skład orzekający: Wiesława Pierechod

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w związku z uchyleniem zaskarżonej decyzji przez organ w trybie autokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.) skutkuje umorzeniem postępowania sądowego?
Ratio decidendi
Skorzystanie przez organ z instytucji autokontroli, polegającej na uchyleniu zaskarżonej decyzji, powoduje, że postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe. W takiej sytuacji, w połączeniu ze skutecznym cofnięciem skargi przez stronę, sąd umarza postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej dotyczącą podatku akcyzowego, podatku od towarów i usług oraz opłaty paliwowej. Następnie Dyrektor Izby Celnej, działając w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego. W związku z tym pełnomocnik skarżącej cofnął skargę, a sąd umorzył postępowanie.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie, zwrócono skarżącej opłatę sądową oraz zasądzono od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. – "A" na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie określenia daty powstania długu celnego, określenia kwoty podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług postanawia: I. umorzyć postępowanie, II. zwrócić skarżącej opłatę sądową w kwocie 100 ( sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu, III. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej kwotę 197( sto dziewięćdziesiąt siedem ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. T., prowadząca działalność gospodarczą pod firmą "A" wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 6 września 2012r., którą wymierzono jej podatek akcyzowy, podatek od towarów i usług oraz opłatę paliwową (łącznie 917 zł.) w związku z powstaniem długu celnego z tytułu nielegalnego wprowadzenia na teren Wspólnoty 370 litrów oleju napędowego. W piśmie z dnia 11 grudnia 2012r. Dyrektor Izby Celnej wniósł o umorzenie postępowania sądowego. W załączeniu przedłożył wydaną na podstawie art.54 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.". decyzję z dnia 11 grudnia 2012r. nr "[...]", którą Dyrektor Izby Celnej uchylił zaskarżoną decyzję z dnia 6 września 2012r. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego. Na podstawie postanowienia Sądu z dnia 13 grudnia 2012r. wystosowano do pełnomocnika skarżącej pytanie w kwestii wniosku organu o umorzenie postępowania w związku z decyzją wydaną w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. W piśmie z dnia 18.12.2012r. pełnomocnik cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161§ 1 p.p.s.a sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania między innymi w przypadku skutecznego cofnięcia skargi (pkt.1) oraz gdy postępowanie z innych ( niż wymienione w pkt.1i2) przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Skorzystanie przez Dyrektora Izby Celnej z przewidzianej w art.54§3 p.p.s.a instytucji autokontroli zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji spowodowało zaistnienie przesłanki umorzenia postępowania przed sądem, o której mowa w art. 161 §1 pkt.3 p.p.s.a., z uwagi na brak aktu mającego być przedmiotem oceny pod względem zgodności z prawem. Jednocześnie cofnięcie skargi spowodowało również wystąpienie przesłanki umorzenia postępowania wymienionej w art. 161 §1 pkt.1 p.p.s.a. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 §1 pkt. 1 i pkt.3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie na rzecz skarżącej opłaty sądowej Sąd postanowił na podstawie art. 232 §1 pkt.1 p.p.s.a. Podstawę zasądzenia zwrotu kosztów postępowania od organu na rzecz skarżącej stanowił art. 201§1i 205 §2 p.p.s.a .oraz § 18 ust.1 pkt.1 lit. a w zw. z §6 pkt.2 rozporządzenia Ministra sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U nr 163 poz. 1348 ze zm.). Na podstawie tych przepisów zasądzono kwotę 180 zł opłaty za czynności adwokackie oraz 17 zł. z tytułu wydatku na opłatę skarbową od pełnomocnictwa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło