I SA/Ol 635/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski (spr.) Sędzia WSA Tadeusz Piskozub Protokolant Tomasz Jary po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 18 lutego 2010 r. sprawy ze skargi R. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia odwołania w sprawie podatku od towarów i usług postanawia: 1) umorzyć postępowanie w sprawie, 2) zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego 117 zł ( sto siedemnaści złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Dyrektor Izby Skarbowej w Olsztynie, postanowieniem z dnia "[...]"."[...]", stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej Nr "[...]" z dnia "[...]". uzupełnionej decyzją Nr "[...]" z dnia "[...]"., określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług. Dyrektor Izby Skarbowej ustalił, że decyzją z dnia "[...]". określono podatnikowi R. D. zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do września 2004r. oraz podatek do zapłaty wynikający z wystawionych faktur na podstawie art. 108 ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług, za październik i grudzień 2004 r. W uzasadnieniu decyzji dokonano rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiące od października do grudnia 2004r. W sentencji decyzji zobowiązanie podatkowe za te miesiące nie zostało określone. Decyzja z dnia "[...]". doręczona została podatnikowi "[...]" r. Podatnik tę decyzję odebrał osobiście. Następnie Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w dniu "[...]". wydał decyzję uzupełniającą. Decyzją tą uzupełnił swoją decyzję z dnia "[...]". poprzez dodanie po zdaniu "za wrzesień 2004r. w kwocie 55.815 zł" treści: za październik 2004r. w kwocie 14.035 zł, za listopad 2004r. w kwocie 36.105 zł, za grudzień 2004r. w kwocie 45.329 zł. Doręczenie decyzji z dnia "[...]". – w trybie art. 150 ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa – nastąpiło w dniu "[...]". Dnia "[...]". od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia "[...]". wniesione zostało odwołanie. Na tak ustalonym stanie faktycznym Dyrektor Izby Skarbowej wydał postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu podstawy prawnej rozstrzygnięcia wywiódł co następuje: Podstawowym warunkiem dopuszczalności odwołania jest wejście do obrotu prawnego decyzji organu pierwszej instancji. Niedopuszczalność odwołania oznacza sytuację, w której obowiązujące prawo nie przewiduje możliwości prowadzenia postępowania odwoławczego. Wydanie decyzji z dnia "[...]". o uzupełnieniu decyzji z dnia "[...]". znajduje uzasadnienie w przepisach art. 213§1 i §2 ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). W przypadku wydania decyzji o uzupełnieniu decyzji termin do wniesienia odwołania lub skargi biegnie od dnia doręczenia tej decyzji (art. 213§4 Ordynacji podatkowej). Odwołanie od decyzji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Decyzje z dnia "[...]". odebrał osobiście R. D. w dniu "[...]". Decyzję z dnia "[...]". o uzupełnieniu decyzji z dnia "[...]". wysłano za pośrednictwem poczty dnia "[...]". na adres R. D.. Przesyłkę awizowano i złożono w urzędzie pocztowym dnia "[...]". Następnego awizowania przesyłki dokonano "[...]". Przesyłka adresowana do R. D. przechowywana była w urzędzie pocztowym przez 14 dni. Do nadawcy przesyłkę zwrócono dnia "[...]". W myśl przepisu art. 150§2 Ordynacji podatkowej, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego czternastodniowego okresu, o którym mowa w §1 art. 150. W tej sytuacji Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że doręczenie decyzji "uzupełniającej" nastąpiło dnia "[...]". Zatem w dniu "[...]". decyzja "uzupełniająca" z "[...]". nie weszła jeszcze do obrotu prawnego. Wniesienie odwołania w dniu "[...]". było zatem niedopuszczalne a zastosowanie przepisu art. 228§1 pkt.1 ustawy Ordynacja podatkowa uzasadnione. R. D. na powyższe postanowienie wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów art. 120, 144, 148-150, 180, 187§1, 191 i 192 ustawy z dnia 29.08.1997. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz art. 26 ustawy z dnia 12.06.2003r. Prawo pocztowe (Dz. U. Nr 189, poz. 1159). W konsekwencji zgłoszonych zarzutów wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wywiódł, iż z treści postanowienia nie wynika, by adresata zawiadomiono dwukrotnie o przesyłce, przez umieszczenie w jednym z dwóch miejsc wymienionych w art. 150 ustawy Ordynacja podatkowa, stosownego zawiadomienia. Z postanowienia nie wynika także dlaczego nie dokonano doręczenia w trybie art. 148 i 149 ustawy. W takim stanie rzeczy decyzja z "[...]". w ogóle nie została stronie doręczona. Zatem jedyną decyzją pozostającą w obrocie prawnym pozostaje decyzja z dnia "[...]"., doręczona "[...]".. Odwołanie złożone "[...]". jest odwołaniem wniesionym w terminie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Olsztynie wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Następnie pismem z dnia "[...]". (k. 93 akt) poinformował Sąd, iż po ponownym przeanalizowaniu sprawy w dniu "[...]". uwzględnił skargę w całości wydając postanowienie o uchyleniu postanowienia będącego przedmiotem zaskarżenia. Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazał przepis art. 54§3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) W konsekwencji wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Do pisma dołączył postanowienie z dnia 10.02.2010r. (k. 94 akt). Skarżący nie sprzeciwił się wnioskowi o umorzenie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 54§3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W sprawie niniejszej rozprawa wyznaczona została na 18 lutego 2010r. Przedmiotem zaskarżenia było postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej . Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynikało, że organ przyjął, iż decyzja uzupełniająca z "[...]". została stronie doręczona – w trybie art. 150 ustawy Ordynacja podatkowa – w dniu "[...]".. Wniesienie odwołania w dniu "[...]". nastąpiło przed wprowadzeniem decyzji uzupełniającej do obrotu prawnego, a zatem było niedopuszczalne. Po ponownym przeanalizowaniu akt Dyrektor Izby Skarbowej uwzględnił skargę w całości i postanowieniem z dnia "[...]". – wydanym zatem przed terminem rozprawy – uchylił zaskarżone postanowienie. Rozważenia zatem wymagała kwestia, czy istniały podstawy do uwzględnienia skargi w całości i uchylenia zaskarżonego postanowienia. Otóż z akt administracyjnych wynika, że decyzja z "[...]". doręczona została stronie "[...]".. Decyzję uzupełniającą z "[...]". awizowano "[...]". Od tej daty upłynąć musiało 14 dni, by uznać decyzję za doręczoną. Termin 14-dniowy upłynął więc z dniem "[...]". (). Decyzję z "[...]". za doręczoną należało uznać z dniem "[...]". Żaden przepis nie zabrania złożenia odwołania od decyzji w dniu jej doręczenia. Skoro odwołanie od decyzji z dnia "[...]". wniesiono "[...]", a w tym dniu już nastąpiło doręczenie decyzji uzupełniającej, to brak było podstaw do przyjęcia, że odwołanie jest niedopuszczalne, gdyż wniesione zostało przed wprowadzeniem decyzji uzupełniającej do obrotu prawnego, a w przypadku wydania decyzji uzupełniającej termin do wniesienia odwołania liczy się od dnia doręczenia tej ostatniej decyzji. W świetle powyższych ustaleń stwierdzić należało, że Dyrektor Izby Skarbowej zasadnie uwzględnił w całości skargę i uchylił zaskarżone postanowienie. Skoro postanowienie będące przedmiotem zaskarżenia zostało uchylone w trybie art. 54§3 ustawy p.p.s.a., to postępowanie przed Sądem stało się bezprzedmiotowe. Dlatego Sąd, na podstawie art. 161§1 pkt.3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie sądowe w sprawie. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 201§1 ustawy wyżej powołanej.