I SA/Ol 646/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Wiesława Pierechod Sędziowie sędzia WSA Ryszard Maliszewski sędzia WSA Jolanta Strumiłło (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 listopada 2018 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. J.W (dalej powoływany jako "skarżący", "strona",) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]" r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją z dnia "[...]"r. (data widniejąca na decyzji "[...]".), określił skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r., w kwocie 24.551 zł., z tytułu dochodu uzyskanego ze zbycia lokalu mieszkalnego nr "[...]", położonego przy ul. "[...]"wraz ze związanym z jego własnością udziałem w nieruchomości wspólnej, za cenę 130.000 zł. Postanowieniem z dnia "[...]"r., znak: "[...]" (doręczonym w dniu 18 lipca 2018 r.) organ I instancji sprostował z urzędu, w trybie art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej, datę wydania decyzji (rok) "[...]"r., wskazując, że właściwa data wydania rozstrzygnięcia winna być "[...]" r. Powołana decyzja zawierała stosowne pouczenie o sposobie i terminie wniesienia odwołania, wynikające z art. 220 i 223 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018r. poz. 800 ze zm.; dalej jako O.p.). Decyzję odebrała B. W. (żona skarżącego) w dniu 3 lipca 2018r. Odwołanie, sporządzone na piśmie z dnia 17 lipca 2018 r., zostało doręczone osobiście do Urzędu Skarbowego w dniu 18 lipca 2018 r. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej powołując treść art. 223 § 1 i 2 pkt 1 O.p. wskazał, że w przedmiotowej sprawie 14 - dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 17 lipca 2018 r. Odwołanie złożone w Urzędzie Skarbowym w dniu 18 lipca 2018 r., zostało wniesione po upływie terminu, o którym mowa w art. 223 O.p. Wskazano, że jednocześnie składając odwołanie strona nie złożyła prośby o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia odwołania. Nie zgadzając się z powyższym postanowieniem strona wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie zrzuciła naruszenie: - art. 58 K.p.a. poprzez nieprzywrócenie terminu pomimo prośby i przywrócenie, albowiem uchybienie nie nastąpiło z winy skarżącego, - art. 129§2 K.p.a. poprzez nieuwzględnienie, że decyzję skarżący dostał z datą późniejszą i nie uchybił terminowi z własnej winy, - art. 6 K.p.a. w zw. z art. 8 K.p.a. poprzez odrzucenie prośby o przywrócenie terminu poprzez wskazanie faktycznych powodów opóźnienia. Skarżący wskazał, iż decyzję odebrała jego żona, z którą nie mieszka i jest z nią w separacji od 5 miesięcy. Decyzję odebrał 3 dni po doręczeniu żonie. Był przekonany, że odwołanie złożył jeszcze przed czasem. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał w całej rozciągłości swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył , co następuje : Na wstępie rozważań sądu stwierdzić należy , że stosownie do art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2018, poz. 1302 ze zm. , cyt. dalej jako p.p.s.a. ), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Natomiast zgodnie z art. 134 §1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi. Ponadto , na podstawie art. 135 p.p.s.a. , sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga , jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem oceny sądu jest kwestia zgodności z prawem postanowienia organu odwoławczego który na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p. stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji określającej skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. Podstawę do wydania zaskarżonego postanowienia stanowił przepis art. 228 § 1 pkt 2 O.p. W przedmiotowej sprawie obiektywny fakt uchybienia ustawowemu terminowi zawitemu do wniesienia odwołania jest niewątpliwy. Zgodnie z art. 223 § 2 O.p.. odwołanie od decyzji wnosi się w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Z akt niniejszej sprawy wynika, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]"r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie zaskarżenia została doręczona na adres wskazany przez skarżącego i odebrana przez jego żonę w dniu 3 lipca 2018r. Termin do wniesienia odwołania upływał więc z dniem 17 lipca 2018 r. Natomiast odwołanie, datowane na dzień 17 lipca 2018 r., zostało osobiście wniesione przez skarżącego do organu I instancji w dniu 18 lipca 2018 r. Powyższe okoliczności zostały prawidłowo ustalone przez organ. W ocenie Sądu, wobec tak ustalonego stanu faktycznego organ nie mógł orzec inaczej niż w zaskarżonym postanowieniu, do czego był zobligowany treścią art. 228 § 1 pkt 2 O.p. Na marginesie wskazać należy, że bez znaczenie w niniejszej sprawie jest fakt niezamieszkiwania przez skarżonego pod adresem wskazanym do korespondencji. Decyzja została prawidłowo doręczona pełnoletniemu domownikowi w myśl art. 149 O.p. Mając powyższe na względzie , na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalono skargę.