I SA/Ol 647/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego L.K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A.K na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie) na rzecz radcy prawnego L.K. z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 240 zł (dwustu czterdziestu złotych) wraz z należnym od tej kwoty podatkiem od towarów i usług w kwocie 55,20 zł (pięćdziesięciu pięciu zł 20/100 gr), WSA/post.1- sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia 13 września 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie między innymi ustanowił dla skarżącego A.K. radcę prawnego. Na tej podstawie właściwa Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła pełnomocnika w osobie radcy prawnego L.K.. Pismem z dnia 20 października 2016 r. ww. pełnomocnik zwrócił się o zgodę na zapoznanie się z aktami sprawy i sporządzenie fotokopii. W dniu 26 października 2016 r. stawił się w Sądzie celem zapoznania się z aktami sprawy i sporządził fotokopię z akt. W dalszej kolejności, pismem procesowym z dnia 3 listopada 2016 r., zatytułowanym "Pismo stanowiące uzupełnienie skargi" wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej oraz poprzedzającej jej decyzji ZUS, w części odmawiającej umorzenia składek na ubezpieczenie społeczne pracownicze. Pełnomocnik wniósł również o zasądzenie kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu. Składając oświadczenie, że nie zostały one uiszczone w całości jak i części. W troku rozprawy przeprowadzonej w dniu 15 grudnia 2016 r. pełnomocnik ponowił wniosek o zwrot kosztów, oświadczając przy tym, że nie zostały one pokryte przez skarżącego w całości ani części. Mając powyższe na względzie, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a.") radca prawny wyznaczony w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wspomniane zasady zawarte są w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego w urzędu (Dz. U. poz. 1805; dalej w skrócie: "rozporządzenie"), stosowane w tej sprawie na podstawie § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1715). Należy stwierdzić, że aktywność ustanowionego w tej sprawie radcy prawnego sprowadziła się do sporządzenia pisma procesowego, w którym sformułowano zarzuty pod adresem zaskarżonej decyzji oraz udziału w rozprawie. Czynności te poprzedzone zostały zapoznaniem się z aktami sprawy, co miało miejsce w dniu 26 października 2016 r. i zostało potwierdzone zapiskiem urzędowym pracownika Sądu. Zgodnie z brzmieniem § 4 ust. 1 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy radcy prawnego oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 2). Stosownie do treści § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. W myśl § 21 ust. 1 rozporządzenia, opłatą maksymalną w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji (pkt 1) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, jest opłata maksymalna obliczona na podstawie § 8 (lit. a). Opłata ta, za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 1200 zł (lit. b), a w innej sprawie – 480 zł (lit. c). Niniejsze postępowanie, w którym skarga objęła decyzję w przedmiocie umorzenia należności wobec ZUS, należy do tej trzeciej kategorii spraw, gdyż wysokość tychże należności nie stanowiła okoliczności spornej. Opłata za czynności radcy prawnego, na gruncie § 4 ust. 1 rozporządzenia, stanowi jednakże co najmniej ½ tej kwoty, a więc 240 zł. Jednocześnie mając na uwadze § 4 ust. 2 tego aktu, nie stwierdzono okoliczności mogących mieć wpływ na podwyższenie tej opłaty. Ustaloną w ten sposób opłatę należy powiększyć o podatek od towarów i usług, czyli o kwotę 55,20 zł. Łączna opłata za czynności radcy prawnego podjęte w ramach postępowania w pierwszej instancji wynosi zatem 295,20 zł. Mając na uwadze poczynione wyżej wywody orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. przy uwzględnieniu przywołanych przepisów rozporządzenia.