I SA/Ol 647/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.G. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M.G., R.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie: odmowy określenia wysokości nadpłaty z tytułu podatku od nieruchomości za 2014 r. postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wnioskiem z dnia 15 października 2018 r. złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżący R.G. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu w osobie A.B.. Ze złożonego przez skarżącego formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynikało, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żona M.G.. Rodzina wnioskodawcy utrzymuje się z jego emerytury w kwocie "[...]" oraz renty żony w wysokości "[...]" oraz pomocy społecznej w kwocie "[...]" za wrzesień 2018 r. Łączny dochód rodziny z tytułu renty, emerytury i pomocy społecznej wynosi "[...]" miesięcznie. Skarżący wraz z żoną jest właścicielem połowy domu z 1900 r. wymagającego remontu, o wartości ok. "[...]", położonego na działce o powierzchni "[...]", nieruchomości rolnej we współwłasności z innymi osobami. Innego majątku nie posiadają. Argumentując trudną sytuację materialną wnioskodawca wskazał na swoje problemy ze zdrowiem oraz żony. Podkreślił, że oboje są inwalidami "znacznego stopnia". Dodatkowo skarżący oświadczył, że utrzymują się z dochodów ze świadczeń "rolniczych" oraz okresowej pomocy z MOPS. Wskazał, iż ponoszą następujące koszty utrzymania: leki "[...]", prąd "[...]", woda "[...]" gaz "[...]", TV- "[...]" telefon "[...]", szambo "[...]", śmieci "[...]", środki czystości i higieniczne "[...]", koszty podróży do szpitala "[...]"na "[...]", wydatki na korespondencję, środki czystości "[...]". Ogółem wydatki skarżącego i jego żony wynoszą "[...]" miesięcznie. Wyjaśnił, że lokalizacja nieruchomości "[...]" oraz dewastacja jeziora, wspólnego lasu i gruntów przez "[...]" możliwości sprzedaży przedmiotowych nieruchomości. Rozpoznając niniejszy wniosek wskazać należy, iż zgodnie z art. 245 § 1-3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U z 2018r., poz. 1302.) dalej zwana w skrócie p.p.s.a, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego wskazać należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie. Stwierdzić należy, że w obecnej sytuacji finansowej wnioskodawca nie posiada środków pieniężnych, jak również możliwości ich zdobycia na opłacenie kosztów związanych z wniesieniem skargi oraz ustanowieniem pełnomocnika. W warunkach niniejszej sprawy dodatkowo wskazać należy, że tut. Sąd postanowieniem z dnia 23 lipca 2018 r. sygn. akt II SA/Ol 351/18 przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym. Biorąc pod uwagę fakt, że w tych spawach przedstawiona przez stronę sytuacja materialna jak i życiowa jest tożsama należy uznać, że skarżący spełnia warunki do przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych jak i ustanowienia radcy prawnego. Przyjąć zatem należy, że trudna sytuacja zdrowotna rodziny, podeszły wiek skarżącego i jego żony, jak również stan posiadania uniemożliwia wnioskodawcy zdobycie dodatkowych środków na pokrycie kosztów przedmiotowego postępowania sądowego, w tym na samodzielne opłacenie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Zważyć należy, że skarżący musi ponosić koszty leczenia i utrzymania, a jego jedynym źródłem dochodu jest emerytura i renta żony. Dodatkowo skarżący i jego żona korzystają z pomocy społecznej. Powyższe uzasadnia przyjęcie, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uprawnia do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do art 245 § 2 p.p.s.a prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Na urzędowym formularzu wniosku skarżący zaznaczył, że wnosi o ustanowienie radcy prawnego w osobie A.B. W związku z tym konkretnym wskazaniem, co do osoby pełnomocnika wyjaśnić należy, że wyznaczenie konkretnej osoby jako pełnomocnika z urzędu nie należy do właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 253 p.p.s.a. o wyznaczenie radcy prawnego sąd zwraca się do właściwej rady okręgowej izby radców prawnych. Ustanawiając na rzecz strony radcę prawnego sąd nie wskazuje zatem w wydanym postanowieniu konkretnego pełnomocnika. Sąd zwracając się do właściwej rady okręgowej izby radców prawnych o wyznaczenie pełnomocnika może jedynie poinformować ten organ, iż strona wnosiła o ustanowienie konkretnego pełnomocnika. Zgodnie bowiem z art. 244 § 3 p.p.s.a. jeżeli strona we wniosku wskazała radcę prawnego właściwa rada okręgowa izby radców prawnych, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym radcą prawnym, wyznaczy radcę prawnego wskazanego przez skarżącego. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.