I SA/Ol 650/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Krzykowski (sprawozdawca) Sędziowie sędzia WSA Ryszard Maliszewski sędzia WSA Jolanta Strumiłło Protokolant starszy sekretarz sądowy Monika Rząp po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2019r. sprawy ze skargi K. F. na informację Zarządu Województwa z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie nieuwzględnienia protestu oddala skargę K. F. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwa "[...]" (dalej jako wnioskodawca, strona, skarżąca) złożyła wniosek o dofinansowanie nr. "[...]" pt. "[...]". Pismem z 25 kwietnia 2019r. Zarząd Województwa, pełniący funkcję Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa (dalej jako: IZ, Zarząd), poinformowała wnioskodawcę, że złożony przez nią wniosek o dofinansowanie projektu w wyniku oceny merytorycznej otrzymał 118 pkt. Poinformowano, że uzyskana liczba punktów uniemożliwia jednak skierowanie projektu do dofinansowania, z uwagi na wyczerpanie alokacji przeznaczonej na konkurs, co zgodnie z art. 53 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 (t.j. Dz. U. z 2018r., poz. 1431 ze zm., dalej jako ustawa wdrożeniowa) oznacza negatywną ocenę projektu. W wyniku rozpatrzenia protestu strony z "[...]", złożonego na ww. pismo, Instytucja Zarządzająca w dniu "[...]", na podstawie art. 58 § 1 ustawy wdrożeniowej uwzględniła protest od wyników oceny merytorycznej, ustalając liczbę punktów na 124 i skierowała projekt zgodnie z Regulaminem konkursu nr "[...]", stanowiącym załącznik Nr 2 do Uchwały nr 50/979/18/V Zarządu Województwa Warmińsko-Mazurskiego z dnia 23 października 2018 r., do właściwego etapu oceny tj. etapu negocjacji. Pismem z "[...]" IZ poinformowała wnioskodawcę, że projekt w wyniku procedury odwoławczej zmienił miejsce na liście rankingowej, jednak uzyskana liczba punktów uniemożliwia skierowanie go do dofinasowania z uwagi na wyczerpanie alokacji przeznaczonej na konkurs, co zgodnie z art. 53 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej oznacza negatywną ocenę projektu. Na powyższe pismo strona złożyła protest datowany na "[...]", w którym wnioskodawca wniósł o ponowne zweryfikowanie wniosku o dofinansowanie w zakresie spełnienia kryteriów wyboru projektu. W dniu "[...]" Zarząd rozstrzygnął o nieuwzględnieniu protestu od wyników oceny merytorycznej wniosku. W uzasadnieniu organ podniósł, że w przedmiotowej sprawie wnioskodawca złożył już protest od negatywnej oceny na etapie weryfikacji merytorycznej projektu. Na skutek złożonego protestu IZ uwzględniła protest. W wyniku uwzględnienia protestu punktacja została podwyższona i projekt zmienił miejsce na liście rankingowej. Po zakończeniu etapu oceny merytorycznej nastąpiło wyczerpanie alokacji przeznaczonej na konkurs. Wnioskodawca ponownie złożył protest od tych samych kryteriów i ponownie zakwestionował liczbę przyznanych punktów. W uzasadnieniu zaskarżonej informacji IZ wyjaśniła, że nie ma możliwości w ramach procedury odwoławczej ponownego rozpatrzenia protestu od kryteriów, które były już przedmiotem procedury odwoławczej, tj. etapu oceny merytorycznej. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skardze na powyższą informację strona, reprezentowana przez pełnomocników, zarzuciła naruszenie: 1. naruszenie art. 37 ust. w zw. z art. 53 ust. 1 i ust. 3, art. 54 ust. 2 pkt 4 oraz art. 45 ust. 5 ustawy wdrożeniowej poprzez bezpodstawne uznanie przez organ, że pomimo negatywnej oceny Projektu, de facto nie jest dopuszczalne złożenie protestu przez skarżącą, gdyż zdaniem organu w ramach procedury odwoławczej nie ma możliwości ponownego rozpatrzenia protestu od kryteriów, które były już przedmiotem procedury odwoławczej, podczas gdy procedura odwoławcza została już zakończona, a organ był zobligowany do rozpatrzenia protestu skarżącej w celu ponownego sprawdzenia Wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów, o konieczności wskazania których pouczył skarżącą, czym Organ naruszył obowiązek przejrzystego i rzetelnego przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania; 2. art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 7 Konstytucji RP poprzez bezpodstawne uznanie przez organ, że nie jest dopuszczalne w ramach procedury odwoławczej rozpatrzenia protestu od kryteriów, które w toku postępowania były już przedmiotem procedury odwoławczej, podczas gdy jest to pogląd organu nie znajdujący oparcia w jakimkolwiek przepisie, czym organ naruszył zasadę legalizmu; 3. art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 78 Konstytucji RP poprzez bezpodstawne nieuwzględnienie protestu skarżącej od negatywnej oceny Projektu wyłącznie z tej przyczyny, że ocena Projektu była już przedmiotem procedury odwoławczej, czym organ ograniczył naruszył przysługujące skarżącej prawo do wniesienia protestu od negatywnej oceny Projektu, ale również naruszył art. 78 Konstytucji, statuujący prawo jednostki do zaskarżenia rozstrzygnięć wydanych w pierwszej instancji; 4. art. 37 ust. 1 oraz art. 41 ust. 1 ust. 1 i 2 Karty Praw Podstawowych UE w zw. z art. 125 ust. 3 lit. A pkt I-III Rozporządzenia 1303/2013 poprzez nierzetelną, nieprzejrzystą negatywną ocenę Projektu, opierającej się na założeniu, że nie jest dopuszczalne w ramach procedury odwoławczej rozpatrzenia protestu od kryteriów, które w toku postępowania były już przedmiotem procedury odwoławczej czym organ naruszył prawo skarżącej do dobrej administracji, w tym gwarancję równego traktowania potencjalnych beneficjentów. Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postepowania , w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że rozstrzygniecie uwzględniające pierwszy protest zakończyło procedurę odwoławczą. Tym samym skarżąca miała pełne prawo zainicjowania na nowo procedury odwoławczej, zgodnie z art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Przepis ten ani żaden inny przepis tej ustawy nie wprowadza bowiem jakichkolwiek ograniczeń w zakresie dopuszczalności wniesienia protestu od kryteriów, które były już przedmiotem procedury odwoławczej. Tym bardziej, że sam organ pouczył w treści drugiej informacji o możliwości wniesienia protestu od negatywnej oceny projektu. Dlatego skarżąca wnosząc drugi protest wskazała na kryteria wyboru, z którą oceną się nie zgadza. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. - Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), zwanej dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontroli sądów administracyjnych podlegają akty wymienione w art. 3 § 2. Według art. 3 § 3 sądy orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Stosownie do treści art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j.- Dz. U. z 2018 r., poz. 1431), dalej - ustawa wdrożeniowa, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1; b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę, w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 64 ustawy wdrożeniowej w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Postępowanie w zakresie ubiegania się o dofinansowanie jest prowadzone o pewne, uniwersalne zasady i reguły, które wynikają z treści ustawy wdrożeniowej. Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektu (art. 37 ust. 2). Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym (art. 38 ust. 1) W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie wniosek o dofinansowanie projektu składany jest w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1). Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały wymaganą liczbę punktów albo uzyskały kolejno największą liczbę punktów, w przypadku, gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów, o których mowa w pkt 1. Konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu (art. 41 ust. 1), który określa m.in. kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7) W myśl art. 54 ust. 2 ustawy wdrożeniowej protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera m.in. wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza wraz z uzasadnieniem pkt 4. Z powołanym przepisem koresponduje art. 57 ustawy wdrożeniowej nakładający na właściwą instytucję powinność rozpatrzenia protestu przez właściwą weryfikację prawidłowości oceny projektu w zakresie kryteriów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy wdrożeniowej. Wskazać należy, że na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu, spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku. Wnioskodawca zatem przystępując do konkursu, winien znać w pełni zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc, musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Rozpoznając sprawę, Sąd rozstrzyga w jej granicach, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 p.p.s.a.). Przed przystąpieniem do oceny zarzutów skargi należy jeszcze przypomnieć, iż wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony wątpliwości budzi kwestia, jaka jest dopuszczalna sądowa ocena procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych, wypracowana na podstawie ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r., poz. 1649 ze zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie Sądu tę wypracowaną praktykę należy stosować w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawą. Wskazać należy ponadto, że przy dokonywaniu oceny działania organu dokonującego oceny projektu Sąd nie dokonuje ponownej oceny projektu, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi lecz uprawniony jest do kontroli dokonanej i sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny. Sąd jedynie kontroluje ocenę dokonywaną przez organ w kontekście przestrzegania reguł równości, przejrzystości, bezstronności czy rzetelności (wyrok WSA w Opolu z 8 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Op 54/2018). Zarzut naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy uznać należy za uzasadniony w przypadku nieprecyzyjnego i niejednoznacznego ustalenia kryteriów wyboru, dowolności przy dokonywaniu oceny, tak w kontekście ustalonych kryteriów wyboru jak i okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę oraz braku dokonania wyczerpującej oceny i przedstawienia jej uzasadnienia (wyrok WSA w Łodzi z 14 lutego 2018r., sygn. akt III SA/ Łd 1072). Sąd mając na uwadze powyżej przedstawione ramy kontroli, po przeanalizowaniu akt sprawy stwierdził, że rozstrzygnięcie organu z dnia "[...]" o nieuwzględnieniu protestu nie narusza obowiązujących w przedmiotowym postępowaniu konkursowym regulacji prawnych. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że ustawa wdrożeniowa przewiduje środek odwoławczy w postaci protestu, jednak przysługuje on jedynie od informacji o negatywnej ocenie projektu. Zgodnie bowiem z art. 53 ust. 1 ustaw wdrożeniowej, w przypadku negatywnej oceny projektu wybieranego w trybie konkursowym, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Definicję negatywnej oceny projektu zawiera art. 53 ust. 2 ustawy, który stanowi, że negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której: 1) projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny; 2) projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania. Z dalszych przepisów ustawy wynika, że wnioskodawca może wnieść protest w terminie 14 dni od dnia doręczenia pisemnej informacji o zakończeniu oceny jego projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez projekt lub informacji o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektów (art. 54 ust. 1). Protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera m.in. wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem (art. 54 ust. 2 pkt 4). Należy również zauważyć, że postępowanie konkursowe nie jest "zwykłym" postępowaniem administracyjnym (przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się w bardzo ograniczonym zakresie wskazanym w art.50 ustawy wdrożeniowej), ale ma charakter szczególny, jego reguły są zasadniczo wyznaczone przez instytucję organizującą konkurs, która jest też autorem przepisów normujących zasady postępowania konkursowego. Udział beneficjentów w takim konkursie jest dobrowolny, a przystąpienie do konkursu oznacza zgodę na reguły postępowania określone w ogłoszeniu o naborze, regulaminie konkursu i powiązanych dokumentach. W świetle powyższych wywodów, w ocenie Sądu zauważyć należy, co trafnie wyeksponował w uzasadnieniu zaskarżonej informacji organ, że w przedmiotowej sprawie wnioskodawca złożył już protest w dniu "[...]" od negatywnej oceny na etapie weryfikacji merytorycznej projektu z dnia "[...]". Na skutek złożonego protestu Instytucja Zarządzająca uwzględniła protest. W wyniku uwzględnienia protestu – co nie jest kwestionowane przez strony postępowania - punktacja została podwyższona i projekt zmienił miejsce na liście rankingowej. W przedmiotowej sprawie po zakończeniu etapu oceny merytorycznej nastąpiło wyczerpanie alokacji przeznaczonej na konkurs. Wobec powyższego zgodnie z uregulowaniami ustawy wdrożeniowej oraz obowiązującą dokumentacją konkursową doręczono wnioskodawcy w dniu "[...]" informację o negatywnej ocenie projektu. Przypomnieć w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 53 ust. 2 ustawy wdrożeniowej negatywną oceną jest także ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania. Od informacji o negatywnej ocenie projektu z uwagi na wyczerpanie alokacji przeznaczonej na konkurs, w dniu "[...]" do Instytucji Zarządzającej wpłynął protest, w którym wnioskodawca wniósł o ponowne zweryfikowanie wniosku o dofinansowanie w zakresie spełnienia kryteriów wyboru projektu. Przy czym wnioskodawca składając protest od drugiej negatywnej oceny projektu domaga się ponownej weryfikacji kryteriów merytorycznych, który były już przedmiotem oceny na wcześniejszych etapach postępowania konkursowego. W ocenie Sądu w pełni podzielić należy stanowisko Instytucji Zarządzającej, że ponowna ocena już ocenionych kryteriów merytorycznych w zakończonej procedurze odwoławczej jest niedopuszczalna. Po uwzględnieniu protestu nie ma bowiem prawnej możliwości ponownej oceny już ocenionych kryteriów merytorycznych. Zarówno ustawa wdrożeniowa jak również obowiązujące w przedmiotowym postępowaniu unormowania Regulaminu konkursu nr "[...]", stanowiące załącznik Nr 2 do Uchwały nr 50/979/18/V Zarządu Województwa z dnia 23 października 2018 r., nie przewidują takich uprawnień procesowych dla wnioskodawców ubiegających się w wsparcie ze środków publicznych. W przedmiotowej sprawie raz jeszcze należy zauważyć, że w zakresie oceny merytorycznej ponowna ocena kryteriów została już dokonana/przeprowadzona przez Instytucję Zarządzającą w ramach rozpatrzenia pierwszego protestu z dnia "[...]" (który dotyczył oceny merytorycznej). Procedura ponownej oceny kryteriów merytorycznych została zakończona z momentem uwzględnienia pierwszego protestu. Zgodnie z Regulaminem konkursu uwzględnienie protestu, kończy procedurę odwoławczą w zakresie jego rozstrzygnięcia poprzez skierowanie projektu do właściwego etapu oceny albo dokonanie aktualizacji listy. Zgodnie z ustawą wdrożeniową nie jest przewidziany tryb odwoławczy od uwzględnionego protestu ( art. 58 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Wskazać należy, że zgodnie z przywołanym Regulaminem - wybór projektu odbywa się etapami. Od poszczególnych etapów stronie przysługuje prawo do złożenia protestu. (weryfikacja warunków formalnych; ocena merytoryczna; negocjacje). Zgodnie z Regulaminem konkursu (s. 92, Rozdział 5.4.) – wniosek może być skierowany do negocjacji jedynie w przypadku spełnienia wszystkich kryteriów merytorycznych (kryteria obligatoryjne, zerojedynkowe) oraz uzyskał co najmniej 60 pkt ogółem oraz 60% punktów za spełnianie każdego z kryteriów merytorycznych punktowych lub też kryteria te zostały skierowane do negocjacji zgodnie z warunkami określonymi w Regulaminie. W świetle powyższego podzielić należy stanowisko organu, że na etapie postępowania, do którego została skierowana strona skarżąca po uwzględnieniu pierwszego protestu (etap negocjacji), wnioskodawca byłby uprawniony do podnoszenia zarzutów związanych z kryterium przewidzianym dla negocjacji. Procedura przeprowadzenia negocjacji wraz z kryterium etapu negocjacji opisana została w sposób przejrzysty w Regulaminie konkursu na s. 92 w punkcie 5.4 pn. "Negocjacje, w tym forma i sposób komunikacji". Na s. 60 Regulaminu zamieszczony został także schemat wyboru projektów, z którego wynika, że po zakończeniu oceny merytorycznej, następuje kolejny etap oceny, którym są właśnie negocjacje. W ocenie Sądu zauważyć należy, że brak alokacji w konkursie skutkuje przerwaniem etapu negocjacji, co wynika z treści Regulaminu konkursu, a dokładnie z jednoznacznych uregulowań na s. 94 przedmiotowego dokumentu: "Negocjacje prowadzone są do wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w konkursie poczynając od projektu, który uzyskał najlepszą ocenę na etapie oceny merytorycznej i został skierowany do negocjacji". Wyżej wymienione unormowania Regulaminu zdaniem Sądu w sposób klarowny określają sekwencję postępowania Instytucji Zarządzającej. Z przywołanych zapisów wynika, że Instytucja Zarządzająca prowadzi negocjacje w określonej kolejności poczynając od wnioskodawców, którzy otrzymali największa liczbę punktów. Negocjacje prowadzone są do wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w konkursie. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie Instytucja Zarządzająca nie naruszyła przywołanych unormowań Regulaminu. Wskazać należy, że w dniu "[...]" na stronie internetowej Programu pojawił się komunikat o zaktualizowaniu w dniu "[...]" listy rankingowej w wyniku przeprowadzonej procedury odwoławczej dla protestów złożonych od wyników oceny merytorycznej w zakresie kryteriów merytorycznych punktowych. Projekt Skarżącej pomimo zwiększonej punktacji, z uwagi na brak środków w konkursie został umieszczony na tzw. "liście rezerwowej". W związku z powyższym Instytucja Zarządzająca zgodnie z art. 53 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowe zobowiązana była do wydania informacji o negatywnej ocenie projektu. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie w działaniu Instytucji Zarządzającej nie można dopatrzeć się działania na niekorzyść skarżącej w szczególności naruszenia zasady przejrzystości, rzetelności oraz bezstronności, bowiem gdy tylko pojawiły się dodatkowe środki w konkursie Instytucja Zarządzająca rozpoczęła procedurę negocjacji kolejno z wnioskodawcami, którzy uzyskali w niniejszym konkursie najwyższą liczbę punktów. Okolicznością która nie pozwoliła na ich przeprowadzenie w stosunku do projektu skarżącej, była pozytywna ocena na etapie negocjacji projektów z wyższą punktacją oraz brak alokacji dla pozostałych projektów. Dodatkowo przypomnieć należy, że organ nie uwzględniając drugiego protestu skarżącej, nie odmówił jego rozpatrzenia, lecz wskazał, że nie jest możliwe ocenianie po raz kolejny tych samych kryteriów z etapu oceny merytorycznej, które były przedmiotem wcześniejszego protestu (a więc były już poddane ponownej ocenie przez IZ zgodnie z ustawą wdrożeniową). Organ przy tym zajął jednoznaczne stanowisko o nieuwzględnieniu protestu od wyników oceny merytorycznej wniosku. Reasumując przeprowadzona kontrola sądowa orzeczenia co do kryterium zgodności z prawem nie daje podstaw do podzielenia zarzutów skarżącego co do naruszenia wymienionych w skardze przepisów prawa materialnego. Co prawda uzasadnienie zaskarżonej informacji Instytucji Zarządzającej z dnia "[...]" jest zwięzłe i lakoniczne. Jednak w treści tego dokumentu zawarto najważniejsze argumenty dotyczące istoty sprawy. W związku z powyższym w rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się zarzucanych w skardze nieprawidłowości w działaniach Instytucji Zarządzającej. Wobec niestwierdzenia, aby w związku z oceną projektu dokonaną przez Instytucję Zarządzającą doszło do naruszenia przepisów prawa, na podstawie art. 61 ust.8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej skargę oddalono.