I SA/Ol 653/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 21 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.S. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za maj i czerwiec 2006r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. A.S., w związku z wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargą na wymienioną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania tego rozstrzygnięcia. Stosownie do art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Podkreślenia wymaga, iż podstawową przesłanką wstrzymania wykonania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania ma charakter tymczasowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez Sąd wyroku w sprawie zaskarżonego aktu. W sformułowanym w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący powołując się ogólnie na trudną sytuację finansową, zaistnienia przesłanek przemawiających za wydaniem pozytywnego z jego punktu widzenia rozstrzygnięcia, nie wykazał. Podnosząc wprawdzie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji, z uwagi na kwotę zobowiązania spowoduje nie tylko szkodę dla skarżącego, ale i skutki których nie będzie można odwrócić, żadnych przekonywujących argumentów, które miałyby potwierdzić taki stan rzeczy, jednak nie przywołał. Tymczasem, uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Brak należytego uzasadnienia w tym zakresie uniemożliwia Sądowi dokonanie bezsprzecznej oceny, czy ewentualne wszczęcie egzekucji administracyjnej spowoduje, jak twierdzi strona, niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody. Podkreślić należy, że również z akt administracyjnych sprawy nie wynika, by w sprawie zaistniała przesłanka wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez Sąd wyroku. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.