I SA/Ol 659/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 14 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora "[...]’ Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: uchylenia decyzji i przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji WSA/post.1 – sentencja postanowienia A. W. (zwany dalej skarżącym) wniósł skargę na ww. decyzję Dyrektora "[...]" Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]", w przedmiocie uchylenia decyzji i przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowo-administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., nr 718), dalej jako "p.p.s.a." – po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie, o którym wyżej mowa sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. - wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd podejmuje decyzję o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, ale także uwzględnia inne okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku. Sąd rozpoznając zgłoszony w niniejszej sprawie wniosek stwierdza, że żądanie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Wyjaśnić należy, iż nie każdy akt lub czynność może podlegać wstrzymaniu. Wniosek o wstrzymanie wykonalności może bowiem dotyczyć jedynie takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186). Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania. Wykonaniu podlegać mogą jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż decyzja Dyrektora "[...]" Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" w przedmiocie uchylenia decyzji dotychczasowej i przyznania płatności w ramach wsparcia bezpośredniego na rok 2012, nie posiada przymiotu wykonalności. Nie nakłada bowiem na adresata żadnych obowiązków, których wykonanie mogłoby nastąpić w postępowaniu egzekucyjnym w sposób przymusowy. Decyzja ta ma na celu określenie innych warunków przyznania ww. płatności w danym roku, co w konsekwencji spowodowało zmianę wysokości przyznanej płatności z kwoty 27.290,30 zł na kwotę 14.420,13 zł. Takie rozstrzygnięcie zapada w postępowaniu stanowiącym etap poprzedzający wydanie ewentualnej przyszłej decyzji ustalającej kwotę nienależnie pobranych środków publicznych. Ze względu na charakter zaskarżonej decyzji, w ocenie Sądu, w tej sprawie nie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącemu tymczasowej ochrony polegającej na wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Stąd też wniosek skarżącego nie zasługiwał na uwzględnienie. Na marginesie jedynie wskazać należy, że wniosek skarżącego o wstrzymanie zaskarżonego aktu, nie został w żaden sposób uzasadniony, co uniemożliwiałoby ocenę, czy w sprawie rzeczywiście istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak na wstępie.