I SA/Ol 660/14

Dnia 2 września 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 2 września 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R.B. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie określenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie R.B., reprezentowany przez adwokata M.O., zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie określenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r.. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że określone zaskarżoną decyzją zobowiązanie podatkowe w wysokości 9.349 zł jest dla skarżącego kwotą zbyt wygórowaną w odniesieniu do jego zarobków w wysokości 2.500 zł, które w większej części przeznaczane są na koszty związane z utrzymaniem siebie i rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. NSA w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (niepubl.) stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 8 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, Lex nr 1241556). Z powołanego przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika również, iż to wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonego aktu organu administracji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Pozytywne rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku wymaga zatem od wnioskodawcy uprawdopodobnienia, że na skutek wykonania decyzji grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami, na co strona może wskazywać odwołując się np. do sytuacji majątkowej i finansowej. Uzasadnienie rozpoznawanego wniosku takich konkretnych danych nie zawiera, a zatem trudno w niniejszej sprawie wywodzić, że wykonanie zaskarżonej decyzji może skutkować konsekwencjami, których nie będzie można naprawić w przyszłości. Wprawdzie w sformułowanym w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pełnomocnik podniósł, iż określone zaskarżoną decyzją zobowiązanie podatkowe w wysokości 9.349 zł jest dla skarżącego kwotą zbyt wygórowaną w odniesieniu do jego zarobków w wysokości 2.500 zł, które w większej części przeznaczane są na koszty związane z utrzymaniem siebie i rodziny, jednak okoliczności odnoszących się do stanu majątku skarżącego i jego rodziny, wysokości przychodów wszystkich członków rodziny i obciążających ich zobowiązań oraz braku środków finansowych, w sposób przekonywujący nie uprawdopodobnił. Zauważyć zaś należy, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy wymiar zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. związany był z odpłatnym zbyciem przez skarżącego nieruchomości za łączną kwotę 90.000 zł. Brak należytego uzasadnienia rozpoznawanego wniosku uniemożliwił Sądowi dokonanie oceny, czy zachodzą w niniejszej sprawie przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.