I SA/Ol 665/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji umarzającej postępowanie restrukturyzacyjne postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia z dnia "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia "[...]" którą, po wznowieniu postępowania na wniosek strony, odmówiono uchylenia w całości decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" umarzającą postępowanie restrukturyzacyjne. Na powyższą decyzję A.L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Do skargi załączono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z analizy powyższego przepisu wynika, że przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków. Przedmiotem ochrony tymczasowej jak się powszechnie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym mogą być jednak jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, czyli takie które nakładają obowiązek lub przyznają jakieś uprawnienia. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122; postanowienie NSA z dnia 17 czerwca 2005 r., sygn. akt I OZ 587/05, niepublikowane). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004, s. 217). Nie kwalifikują się natomiast do wykonywania wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W świetle powyższego oraz na podstawie art. 61 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny może orzekać wyłącznie o wstrzymaniu wykonania decyzji, która nadaje się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania w drodze egzekucji. Decyzja umarzająca postępowanie restrukturyzacyjne, jakkolwiek kończy postępowanie restrukturyzacyjne to nie podlega wykonaniu, a z jej treści nie wynikają bezpośrednio uprawnienia ani obowiązki, wobec których można byłoby orzec o wstrzymaniu ich wykonania. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.