I SA/Ol 667/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego K.Ś. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M.G., R.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" . nr "[...]" w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2017 r. postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie) na rzecz radcy prawnego K.Ś. z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postaci sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej kwotę 120 zł (stu dwudziestu złotych) wraz z należnym od tej kwoty podatkiem od towarów i usług, WSA/post.1- sentencja postanowienia Postanowieniami z dnia 24 października 2017 r., Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, przyznał M.G., R.G. prawo pomocy w zakresie obejmującym m.in. ustanowienie radcy prawnego. Stosownie do powyższego, Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy radcę prawnego K.Ś. (k. 37). Wyrokiem z dnia 29 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę M.G., R.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2017 r. W terminie do złożenia skargi kasacyjnej przy piśmie z dnia 25 maja 2018 r. pełnomocnik substytucyjny radca prawny M.N-F. ustanowiona przez radcę prawnego K.Ś. przedłożyła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu z dnia 29 marca 2018 r. oraz wniosła o przyznanie kosztów z tytułu nieopłacanej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie oświadczyła, że koszty te nie zostały opłacone w całości, ani w części. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, j.t. ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715 ze zm.) dalej w skrócie rozporządzenie - w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata wynosi 50 % opłaty określonej w pkt 1 (...) (§ 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia. Sprawa zainicjowana skargą do sądu administracyjnego obejmowała ocenę legalności decyzji ustalającej łączne zobowiązanie pieniężne na 2017 r. w kwocie 70 zł. Przedmiotem skargi była więc należność pieniężna. Zatem wynagrodzenie radcy prawnego z urzędu w niniejszej sprawie winno zostać określone według stawki wskazanej w § 8 pkt 1 w związku z § 21 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia. Stawka wynagrodzenia za reprezentowanie skarżących w niniejszej sprawie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 60 zł. Wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli w drugiej instancji prowadził sprawę ten sam radca prawny, wynosi 50% opłaty z pierwszej instancji nie mniej jednak niż 120 zł (§21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia). Wynagrodzenie radcy prawnego w stawce podstawowej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie to 120 zł. Opłata w tej wysokości odpowiada nakładowi pracy radcy prawnego. Opłatę tę na podstawie § 4 ust. 3 rozporządzenia podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), co w konsekwencji daje kwotę 147,60 zł. W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji.