I SA/Ol 670/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Czajkowski (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Zofia Skrzynecka, sędzia WSA Ryszard Maliszewski, Protokolant Sekretarz sądowy Monika Rząp, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 27 listopada 2013r. sprawy ze skargi Spółki A na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 i art. 223 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy z dnia "[...]", określającej Spółce A z siedzibą w W., zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości na 2012 r. w wysokości 57.228 zł. Przedstawiając stan faktyczny sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że wymieniona wyżej decyzja organu I instancji została doręczona stronie w dniu 19 czerwca 2013 r.. Uwzględniając powyższe, 14 – dniowy termin do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, upłynął w dniu 3 lipca 2013 r.. Strona zaś nadała odwołanie w placówce pocztowej w dniu 4 lipca 2013 r., a zatem po upływie ustawowego terminu. Powyższe ustalenia obligowały zatem do wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie Spółka A wniosła o uchylenie powyższego rozstrzygnięcia organu odwoławczego lub skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła brak podstaw faktycznych do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Stwierdziła, że zachowała ten termin, nadając odwołanie za pośrednictwem poczty w dniu 4 lipca 2013 r.. Nie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, gdyż z uwagi na nadanie pisma w terminie, nie było takiej konieczności. Wskazała na spór pomiędzy Nią a organem I instancji co do meritum, związany z określeniem zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2012 r.. W Jej ocenie, nieustępliwość i determinacja organu I instancji w ww. kwestii mogła wskazywać na zmanipulowanie sposobu i daty doręczenia wydanej decyzji podatkowej. Podkreśliła, że wskazana przez organ odwoławczy data doręczenia Jej decyzji organu I instancji jest zbliżona do daty wydania tej decyzji, choć w praktyce organów doręczenie pisma następuje zwykle po upływie ok. tygodnia od daty jego sporządzenia. Podnosząc, że organowi I instancji zależało, by odwołanie nie zostało rozpatrzone merytorycznie, strona zarzuciła, iż prawdopodobnie zmanipulował on w tym celu datę doręczenia decyzji. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem badając legalność zaskarżonego postanowienia Sąd nie stwierdził, aby naruszało ono prawo. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., Sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosuje środki określone w ustawie. Natomiast stosownie do zapisu art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować jego uchyleniem przez Sąd (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c P.p.s.a.). Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 P.p.s.a. Zasadnicza kwestia sporna w świetle przedmiotu i treści zaskarżonego postanowienia sprowadza się w niniejszej sprawie do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy prawidłowo Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że decyzja organu pierwszej instancji z dnia określająca Spółce A, zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości na 2012 r. w wysokości 57.228 zł. została skutecznie doręczona stronie w dniu 19 czerwca 2013 r.. Analizując akta sprawy Sąd stwierdził, iż skierowane pod adresem organu zarzuty w celu podważenia zaskarżonego rozstrzygnięcia nie znajdują oparcia w materiałach sprawy. Z materiałów tych wynika, iż doręczenia decyzji dokonano na adres wskazany przez podatnika podany w złożonej deklaracji na podatek od nieruchomości za 2012r. oraz innych dokumentach przesyłanych organowi w toku postępowania w I instancji. W świetle adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, decyzja Wójta Gminy z dnia "[...]" o nr "[...]" doręczona została adresatowi w dniu 19 czerwca 2013r., co potwierdzone zostało własnoręcznym podpisem odbiorcy oraz pieczęcią placówki pocztowej "[...]". Powyższe oznacza, że decyzja organu doręczona została w sposób prawidłowy. Zawierała też prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia środka odwoławczego. Bieg czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji upłynął w dniu 3 lipca 2013 r.. Odwołanie nadane zostało zaś w dniu 4 lipca 2013 r., co wynika z daty na stemplach pocztowych kierowanej do organu I instancji korespondencji i czego zresztą strona skarżąca nie kwestionowała. Jeżeli zatem odwołanie złożone zostało po upływie ustawowego terminu, to stosownie do treści art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej organ odwoławczy zobligowany był do wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, czego konsekwencją było pozostawienie go bez rozpatrzenia. Oznacza to, że podatnik pozbawiony zostaje prawa do kontroli instancyjnej wydanego przez organ I instancji rozstrzygnięcia. Podkreślić należy, że postanowienia dotyczące stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania powinny być wydawane wówczas, gdy przekroczenie terminu jest oczywiste i po analizie zgromadzonego, pełnego materiału dowodowego. W badanej sprawie warunki te zostały spełnione i udokumentowane w sposób nie budzący wątpliwości. Skoro więc odwołanie okazało się spóźnione, rozstrzygnięcie organu drugiej instancji jest prawidłowe. Na marginesie powyższych uwag podkreślić należy, iż sąd administracyjny jest zawsze związany granicami sprawy, w której skarga została wniesiona i nie może swoimi ocenami prawnymi "wkraczać" w inną sprawę w stosunku do tej, która była przedmiotem postępowania przed organem administracji (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Zakres kontroli w ramach postępowania sądowego w niniejszej sprawie ograniczał się do zbadania legalności zaskarżonego postanowienia w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W związku z tym postępowaniem nie było kompetencją Sądu rozstrzyganie w kwestiach podnoszonych w skardze, dotyczących w szczególności "zmanipulowania sposobu i daty doręczenia wydanej decyzji podatkowej", w celu uniknięcia przez organ merytorycznego rozpoznania sprawy. Tym bardziej, że twierdzeń tych strona nie wsparła jakimkolwiek dowodem, wywodząc jedynie, iż data doręczenia decyzji jest "zbliżona do daty wydania tej decyzji, choć w praktyce organów doręczenie pisma następuje zwykle po upływie ok. tygodnia od daty jego sporządzenia". Reasumując stwierdzić należało, że zasadnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze przyjęło, iż odwołanie od wymienionej wyżej decyzji Wójta Gminy z dnia "[...]" wniesione zostało z uchybieniem czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. W świetle treści art. 228 § 1 pkt 2 tej ustawy, każde, nawet nieznaczne, przekroczenie tego terminu zobowiązuje organ odwoławczy do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie. Organ nie mógł tym samym odstąpić od wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania, jeżeli termin ten został przekroczony. Z powyższych względów, nie stwierdzając aby w związku z wydaniem zaskarżonego postanowienia doszło do naruszenia prawa, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd skargę oddalił.