I SA/Ol 672/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia i rozłożenia na raty zaległości podatkowych postanawia przyznać prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych WSA/post.1-sentencja postanowienia K. K., reprezentowany przez adwokata W. W., złożył na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia "[...]’ roku, w przedmiocie odmowy umorzenia i rozłożenia na raty zaległości podatkowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z partnerką A. K. i jej synem. W skład majątku rodziny wchodzi mieszkanie o pow. 65 m2 (zakupione na kredyt hipoteczny), o wartości 170.000 zł i samochód osobowy o wartości 7.400 zł. Łączny dochód rodziny zamyka się w kwocie "[...]" zł, miesięczne zaś koszty utrzymania wynoszą łącznie ok. 1367,67 zł, ponadto rodzina spłaca kredyt hipoteczny, przeznaczając miesięcznie na ten cel kwotę 870 zł. Z wynagrodzenia skarżącego komornik potrąca kwotę 1.220,30 zł miesięczne. Dodatkowo skarżący spłaca kredyt konsumpcyjny w kwocie 356,56 zł miesięcznie, zaś A. K. z tytułu rat kredytu konsumpcyjnego i na zakup auta miesięcznie wydatkuje kwotę 715,25 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że nie ma możliwości podjęcia dodatkowego zatrudnienia. Po opłaceniu wszelkich zobowiązań na zakup żywności, środków czystości i wszelkie inne niespodziewane wydatki jak np. leki czy zakup książek pozostaje im kwota "[...]". W tym stanie rzeczy, nie ma realnych możliwości na zapłacenie kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi, który wynosi 14.631 zł. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Na wstępie rozważań należy wyjaśnić, że wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 221, poz. 2193). Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że trzyosobowe gospodarstwo domowe wnioskodawcy utrzymuje się z dochodów w wysokości "[...]", przy czym uwzględniając dalsze wyjaśnienia wnioskodawcy należało przyjąć, że wykazana przez wnioskodawcę kwota dochodów stanowi wartość brutto, a nie jak wynikałoby to z treści rubryki "10. Dochody" formularza PPF wartość netto. Miesięczne zaś koszty utrzymania rodziny wynoszą 4529,51 zł. W skład majątku rodziny wchodzi mieszkanie zakupione na kredyt o wartości 170.000 zł i samochód osobowy o wartości 7400 zł. W tej sytuacji, referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Przedstawiona sytuacja majątkowa skarżącego, w tym zwłaszcza kwota dochodu i wskazanych wydatków, dowodzi, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.