I SA/Ol 685/15

Dnia 17 listopada 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. J. O. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi B. J. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do listopada 2012 r. postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu B. J. O. (zwany dalej skarżącym) wniósł w dniu 21 września 2015 r. za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej skargę na ww. decyzję z dnia "[...]", w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do listopada 2012 r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. We wniosku podniósł, że nie otrzymał żadnego awiza, które informowałoby go o odbiorze przesyłki pocztowej. Skarżący za prawdopodobne uznał, że awiza przejęła jego była małżonka, mieszkająca pod tym samym adresem, a z którą obecnie nie pozostaje w najlepszych stosunkach. Następnie skarżący wskazał, że przed wydaniem decyzji informował organ odwoławczy o swoich problemach zdrowotnych, przesyłając kserokopie swoich zwolnień lekarskich. Jednakże od końca czerwca do 22 lipca 2015 r. skarżący nie przebywał na zwolnieniu lekarskim i nie przebywał w D. W tym czasie opiekę nad skarżącym sprawowała jego partnerka zamieszkująca w S. W dniu 14 września 2015 r. skarżący udał się do siedziby Izby Skarbowej aby zapoznać się ze stanem sprawy. Był zaskoczony, że decyzja została dawno wydana i z uwagi na jej nieodebranie zastosowano procedurę doręczenia zastępczego. W związku z powyższym, skarżący zwrócił się z prośbą o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, gdyż uchybienie terminu nie nastąpiło z jego winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. W świetle art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie zaś do treści art. 87 § 4 p.p.s.a., równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. Zanim jednak sąd administracyjny przystąpi do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest uwzględnić treść przepisu art. 88 p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Należy zauważyć, że jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej skarżący podaje okoliczność, że nie otrzymał z Poczty Polskiej żadnego awiza, gdyż prawdopodobnie przejęła je jego była żona. Przy takiej argumentacji skarżącego, za dzień, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi należałoby przyjąć 14 września 2015 r. Wtedy bowiem skarżącemu okazano do wglądu decyzję i umożliwiono sporządzenie z przesyłki pocztowej zdjęcia. Poinformowano go jednocześnie, że decyzja została wysłana na adres skarżącego i po dwukrotnym awizowaniu wróciła do organu w dniu 20 lipca 2015r. Oceniając powyższy wniosek stwierdzić w pierwszej kolejności należy, że przedmiotowa decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została dwukrotnie awizowana tj. po raz pierwszy w dniu 1 lipca 2015 r., następnie po raz drugi w dniu 9 lipca 2015 r. Zgodnie zatem z art. 150 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacji podatkowej (Dz.U. z 2015 r., poz. 613), przesyłka pocztowa została uznana za doręczoną w dniu 15 lipca 2015 r. Wyjaśnienia również wymaga, że termin siedmiodniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi biegnie od dnia ustania przyczyny uchybienia, w przypadku skarżącego - od dnia, w którym dowiedział się o wydaniu w jego sprawie decyzji organu odwoławczego. Z akt sprawy wynika (tom X, karty 1870-1872 akt administracyjnych), że strona wiadomość o wydaniu powyższej decyzji powzięła już w dniu 9 września 2015 r. W tym dniu, zwróciła się do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z prośbą o wykonanie fotokopii decyzji z dnia "[...]" o nr "[...]" wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej. W związku z powyższym stwierdzić należy, że skarżący nie zachował terminu do złożenia wniosku przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Nadany bowiem w dniu 21 września 2015 r. w urzędzie pocztowym wniosek o przywrócenie terminu, został wniesiony z uchybieniem 7-dniowego terminu, liczonego odpowiednio od dnia 9 września 2015 r. Termin ten upłynął zatem bezskutecznie 16 września 2015 r. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił spóźniony wniosek skarżącego, na podstawie art. 88 p.p.s.a.