I SA/Ol 687/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie nałożenia kary porządkowej postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W dniu 2 listopada 2012 r. J. M. (dalej powoływany jako "skarżący", "strona", "podatnik") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" r., w przedmiocie nałożenia kary porządkowej. Wraz ze skargą strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z akt administracyjnych wynika, iż postanowieniem z dnia "[...]"r. Naczelnik Urzędu Skarbowego, działając na podstawie art. 262 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2005 r., nr 8 poz. 60 ze zm.) – dalej powoływana jako "O.p." nałożył na J. M. karę porządkową w wysokości 2.600 zł. Dyrektor Izby Skarbowej, w wyniku rozpatrzenia zażalenia stwierdził niedopuszczalność wniesionego środka zaskarżenia wobec braku skutecznego doręczenia podatnikowi postanowienia o nałożeniu kary porządkowej. Następnie Naczelnik Urzędu Skarbowego, po zwrocie akt sprawy przez organ odwoławczy ponownie skierował przedmiotowe postanowienie nakładające karę porządkową na adres podatnika: "[...]". Postanowienie zostało skutecznie doręczone - osobiście skarżącemu w dniu "[...]"r., co wynika z treści dowodu doręczenia. Pismem z dnia "[...]"r. J. M. złożył zażalenie na ww. postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego. W wyniku rozpatrzenia zażalenia, postanowieniem z dnia "[...]"r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji - Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]"r. w przedmiocie nałożenia kary porządkowej. Ww. postanowienie zostało doręczone stronie w trybie doręczenia zastępczego na podstawie art. 150 § 1 i 2 O.p., w dniu 25 maja 2012 r. Pismem z dnia "[...]"r. skarżący zwrócił się do Dyrektora Izby Skarbowej z prośbą o wydanie kserokopii wraz z kopertami i dowodami nadania, otrzymania, odpowiedzi na zażalenie. Pismo organu zostało wysłane na adres skarżącego i nie zostało przez niego odebrane. Następnie pismem z dnia "[...]"r. strona zwróciła się z prośbą o wyjaśnienie braku odpowiedzi na wcześniejsze pismo z dnia "[...]"r. Pismem z dnia "[...]"r. Dyrektor Izby Skarbowej poinformował skarżącego, iż postanowieniem z dnia "[...]"r. znak: "[...]", Dyrektor Izby Skarbowej , po rozpatrzeniu zażalenia strony z dnia "[...]"r. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]"r. w przedmiocie nałożenia kary porządkowej w wysokości 2.600 zł utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Przedmiotowe rozstrzygnięcie organu odwoławczego (po dwukrotnym awizowaniu, tj. w dniu "[...]" oraz w dniu "[...]"r. z powodu "zwrotu - nie podjęto w terminie") zostało uznane za doręczone stronie w dniu "[...]"r. w trybie doręczenia zastępczego na podstawie przepisu art. 150 O.p. i pozostawione w aktach sprawy. Natomiast w odpowiedzi na korespondencję z dnia "[...]"r. została sporządzona kserokopia postanowienia z dnia "[...]"wraz z dowodem jego nadania i przesłana w dniu "[...]"r. na wskazany przez stronę w ww. piśmie adres: "[...]". Opisane pismo organu z dnia "[...]"r. zostało przesłane na podany przez stronę adres i odebrane w dniu "[...]"r. przez córkę skarżącego J. M. – dorosłego domownika adresata, który zobowiązał się do oddania pisma adresatowi (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 27 akt adm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1-4 ustawy 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270) dalej powoływana jako "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z powyższego wynika, że w pierwszej kolejności sąd bada, czy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu zostało złożone w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi. Jak wynika z akt administracyjnych, skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu z pisma Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]"r., z którego wynikało, że w dniu "[...]"zostało wydane postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej oraz, że zostało ono uznane za doręczone stronie w dniu "[...]"r. w trybie doręczenia zastępczego na podstawie przepisu art. 150 O.p. i pozostawione w aktach sprawy. Wskazane pismo z dnia "[...]"r. zostało doręczone w dniu "[...]"r. w trybie doręczenia zastępczego (art.149 O.p.) – dorosłemu domownikowi J. M. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 27 akt adm.). W tym miejscu wskazać należy, że art. 149 O.p. przewiduje tzw. doręczenie zastępcze, którego dokonuje się dorosłemu domownikowi adresata. Doręczenie zastępcze opiera się na domniemaniu, że pismo dotarło do rąk adresata w dniu doręczenia domownikowi i że w ten sposób doręczenie zostało dokonane prawidłowo. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż w dniu "[...]"r. ustała przyczyna uchybienia terminu. Zatem wniosek o przywrócenie terminu powinien być złożony do dnia "[...]"r. Wobec powyższego nadanie w placówce pocztowej wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, w dniu 2 listopada 2012r., nastąpiło z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 88 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia