I SA/Ol 691/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni A. w O. na akt Związku Gmin B. w O. z dnia "[...]"., nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie dopłat do opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącej wpis w kwocie 300 zł (słownie trzysta złotych) WSA/post.1 - sentencja postanowienia Spółdzielnia A w O. (zwana dalej "skarżącą") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, na podstawie art. 101a ust. 1 w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U z 2013 r. poz. 549 ze zm.), skargę na "zaprzestanie wykonywania wszystkich decyzji Zarządu Związku Gmin B. w sprawie dopłat do opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy wydanych na podstawie Uchwały Nr "[...]" Zgromadzenia Związku Gmin B. w sprawie dopłat do opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy". Spółdzielnia zarzuciła naruszenie interesu prawnego, gdyż jako strona jest bezpośrednio obciążona obowiązkami właścicieli lokali mieszkalnych w budynkach wielolokalowych na podstawie art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2013 r., poz. 1399 ze zm.), który to interes prawny został naruszony poprzez zaniechanie wykonywania decyzji wydanych na podstawie ww. uchwały z dnia "[...]". W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że pismem z dnia 26 czerwca 2015 r. Związek Gmin B. poinformował Spółdzielnię o: a) stwierdzeniu wygaśnięcia z dniem 1 lipca 2015 r. decyzji Zarządu Związku Gmin B. w sprawie dopłat do opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy; b) bezprzedmiotowości tej decyzji z uwagi na zmianę art. 6k ust. 4 ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, która to zmiana przepisu wprowadzona została ustawą z 28 listopada 2014 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych Ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 87); c) utracie mocy uchwały Nr "[...]" Zgromadzenia Związku Gmin B. z dniem 1 lutego 2015 r. i związanym z tym zaniechaniem wydawania dalszych decyzji na dopłaty do opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi; d) wprowadzeniu od 1 lipca 2015 r., na mocy uchwały Nr "[...]’, opłat w nowej wysokości oraz o zastąpieniu przez tę regulację stanu, który istniał na podstawie przyjętych dopłat. Zdaniem skarżącej, decyzje wydane na podstawie uchwały z "[...]’ w dalszym ciągu obowiązują i należy je stosować. Ustawa nowelizująca nie przewidywała skutku wygaśnięcia decyzji wydanych na podstawie art. 6k ust. 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w brzmieniu sprzed nowelizacji ani decyzji wydanych na podstawie aktów wykonawczych. Skutku wygaśnięcia decyzji wdanych na podstawie tej uchwały nie przewidywała także uchwała z dnia "[...]" Nr "[...]" Zgromadzenia Związku Gmin B. W związku z powyższym skarżąca wniosła o: - stwierdzenie bezskuteczności stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Zarządu Związku Gmin B. w sprawie dopłat do opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, które to decyzje wydane zostały na podstawie Uchwały Nr "[...]" Zgromadzenia Związku Gmin z dnia "[...]’ w sprawie dopłat do opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy - na podstawie art. 146 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; - zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego; - wezwanie organu administracji do wskazania wszystkich prawomocnych decyzji wydanych na podstawie uchwały Nr "[...]" z dnia "[...]" w sprawie dopłat do opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy - na okoliczność stwierdzenia bezskuteczności ich wygaśnięcia. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie. Wyjaśnił, że zarzuty skargi dotyczą pisma informacyjnego z dnia 26 czerwca 2015 r. stwierdzającego wygaśnięcie decyzji Zarządu Związku Gmin B. w sprawie dopłat do opłat za gospodarowanie odpadami oraz niewykonywania bliżej nieokreślonych decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw administracyjnych, to znaczy spraw z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz innych spraw, do których stosuje się na mocy przepisów szczególnych przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Kontrola sądów administracyjnych polega na sprawdzaniu zgodności z prawem działalności administracji publicznej i polega na orzekaniu w sprawach skarg wniesionych przez uprawnione podmioty w sprawach podlegających właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie natomiast z art. 3 §2 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na : 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1–4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach art.3 § 3p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe przepisy stwierdzić należy, że przedmiot niniejszej skargi na "zaprzestanie wykonywania wszystkich decyzji" Zarządu Związku Gmin B. nie mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych, powołanych do kontroli określonej (wyżej wskazanej) działalności administracji publicznej. Należy podnieść, że wymienione pismo z dnia 26 czerwca 2015 r., nr "[...]’ adresowane do skarżącej nie jest decyzją administracyjną stwierdzającą wygaśnięcie decyzji w sprawie dopłat do opłat. W orzecznictwie przyjmuje się, że możliwa jest sytuacja, w której pismo organu nosi wszelkie cechy decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. w skrócie "Kpa") - por. uchwały NSA: z dnia 28 maja 2001 r., sygn. OPK 8/01; z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. I OPS 4/13. Warunkiem jednak takiego zakwalifikowania pisma jest rozstrzygnięcie tym pismem przez organ administracji publicznej, o prawach lub obowiązkach adresata pisma, wynikających z norm prawa administracyjnego (co do zasady materialnego prawa administracyjnego). Za decyzję uznaje się jednostronne rozstrzygnięcie organu o wiążących konsekwencjach obowiązującej normy prawnej dla jednostki, podejmowane w sferze stosunków zewnętrznych, poza systemem organów i podległych im jednostek (por. uchwała NSA z dnia 12 października 1998 r., sygn. OPS 6/98). Chodzi więc o indywidualną sprawę administracyjną, w rozumieniu art. 1 § 1 Kpa oraz załatwienie tej sprawy co do istoty (art. 104 § 1 Kpa). Za decyzję administracyjną można uznać tylko takie oświadczenie woli organu administracyjnego, które wywiera skutki prawne w sferze stosunku materialnoprawnego, bądź w sferze stosunku administracyjnego procesowego. Skutki materialnoprawne zawierają się w kształtowaniu, zmianie lub wygaśnięciu stosunku administracyjnoprawnego, co z punktu widzenia strony (adresata decyzji) znajduje wyraz w przyznaniu jej uprawnień lub nałożeniu obowiązków, bądź stwierdzeniu istnienia określonego uprawnienia lub obowiązku. Ponadto nie ulega wątpliwości, że decyzja wydawana jest w postępowaniu toczącym się przed danym organem administracji publicznej w indywidualnej sprawie administracyjnej i stanowi jej rozstrzygnięcie. W konsekwencji należy odmówić przymiotu decyzji pismom zawierającym informacje, opinie, stanowiska organów, w sytuacji gdy nie spełniają one wskazanych powyżej wymogów dotyczących tego rodzaju rozstrzygnięć organów administracyjnych. Indywidualną sprawą administracyjną w powyższym rozumieniu nie jest zatem sprawa dotycząca przedmiotowego pisma z dnia 26 czerwca 2015 r.. W piśmie tym, Związek Gmin nie rozstrzygał żadnej sprawy administracyjnej lecz poinformował jedynie o wygaśnięciu decyzji w sprawie dopłat do opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. W żadnym miejscu przedmiotowego pisma nie ma autorytatywnego rozstrzygnięcia o przysługujących skarżącej prawach, czy nakładanych na nią obowiązkach. Zaskarżone zostało pismo wyjaśniające (informujące), które nie dotyczy uzyskania przez stronę konkretnych uprawnień lub nałożenia konkretnych obowiązków. Skarżąca nie wskazała także co do jakiej indywidualnej decyzji odnoszą się jej zarzuty ani, że decyzja ta, dotyczy jej własnych uprawnień lub obowiązków. Ograniczyła się jedynie do złożenia skargi na "zaprzestanie wykonywania wszystkich decyzji Zarządu Związku Gmin w przedmiocie dopłat do opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi", co uznać należy za niedopuszczalne. Przyjmuje się także, że pisma tego typu (wyjaśniające, informujące) nie mają charakteru innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, T. Woś (red.), Warszawa 2005, str. 273 i n.). Dany akt lub czynność powinny bowiem być podejmowane w sprawach indywidualnych, mieć charakter publicznoprawny oraz dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa. Należy również zwrócić uwagę, że skarżąca składając skargę na "zaprzestanie wykonywania wszystkich decyzji Zarządu Związku Gmin w sprawie dopłat do opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi" powołała się na art. 101a ust.1 w zw. z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Jednakże regulacja zawarta w art. 101a ww. ustawy ma zastosowanie w tych przypadkach, gdy odpowiedni przepis nakłada na organ gminy obowiązek podjęcia określonej uchwały z zakresu administracji publicznej. Uwzględnienie skargi na podstawie wymienionego przepisu wymaga ujawnienia unormowania, z którego wynika obowiązek uchwałodawczy organów samorządu i równoczesnego wykazania związku przyczynowego między bezczynnością organów w wykonywaniu tych czynności, a naruszeniem interesu prawnego, czy uprawnienia skarżącego. W niniejszej sprawie, przepis ten, nie ma zatem zastosowania do powołanego wyżej pisma z dnia 26 czerwca 2015 r. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a.