I SA/Ol 693/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 2 października 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. D. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych Wnioskiem z dnia 26 września 2014r., skarżąca W. D. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego w wysokości 500 zł. Ze złożonego przez skarżącą formularza wniosku PPF wynika, iż wnioskodawczyni prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem, otrzymuje emeryturę w wysokości 931 zł, mąż otrzymuje emeryturę w wysokości 1321 zł. Wnioskodawczyni wraz z mężem są właścicielami mieszkania o powierzchni 31,9 m2 na zasadzie ustawowej wspólności majątkowej. Innego majątku nie posiadają. Argumentując wniosek skarżąca wskazała na bardzo trudną sytuację finansową, która nie pozwala na uiszczenie kosztów sądowych. Podniosła, iż łączne dochody jej i męża wynoszą około 1930 zł. Natomiast stałe miesięczne koszty utrzymania wynoszą 1.000 zł. W ramach tych kosztów skarżąca opłaca czynsz w wysokości 350 zł, energię elektryczną ok. 75 zł, wydatki na lekarstwa 200 zł, wydatki na lekarstwa męża 130 zł Ponadto miesięcznie z emerytury męża skarżącej potrącana jest kwota 300 zł tytułem zaległości podatkowej. Wnioskodawczyni podniosła również, iż wraz z mężem spłacają kredyt hipoteczny ( do 31.08.2028r.) o wysokości miesięcznej raty 255 zł. Skarżąca wskazała, iż "na życie", na podstawowe, elementarne potrzeby pozostaje kwota 620 zł na dwie osoby. W tej sytuacji kwota wpisu w wysokości 500 zł jest dla wnioskodawczyni niemożliwa do uiszczenia. Rozpoznając niniejszy wniosek zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.)., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych, następuje jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Instytucja przyznania prawa pomocy posiada wyjątkowy charakter i jest stosowana jedynie w sytuacjach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, z których wynika, iż wnioskodawca nie posiada wystarczających możliwości finansowych pokrycia kosztów postępowania związanych z jego udziałem w sprawie. Przedstawiona wyżej sytuacja materialna skarżącej i jej rodziny przemawia za uznaniem, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie. Na podstawie złożonych oświadczeń, które znalazły również potwierdzenie w aktach administracyjnych niniejszej sprawy, stwierdzić można, iż wnioskodawczyni wraz z mężem utrzymuje się z niskich dochodów w postaci świadczeń emerytalnych. Zgodzić należy się ze skarżącą, że wysokość uzyskiwanych miesięcznie środków pieniężnych z trudem wystarcza na zaspokojenie elementarnych potrzeb życiowych. Trudno zatem uznać, aby z otrzymywanych dochodów w łącznej wysokości 1.930 zł, wnioskodawczyni była w stanie zgromadzić środki pieniężne na pokrycie przedmiotowych kosztów postępowania sądowego, które na obecnym etapie wynoszą 500 zł, tytułem wpisu sądowego. W tej sytuacji należało przyjąć, że zaistniały okoliczności warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, o co wnosiła strona. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. orzec należało jak w sentencji.