I SA/Ol 709/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 22 listopada 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[.1.]" nr "[.1.]" określającej kwotę długu celnego, podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług w sprawie ze skargi R.B. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania postanawia odmówić wstrzymania wykonania powołanej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[.1.]". W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skardze na powołane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" R.B. (dalej podatnik, wnioskodawca, strona, skarżący) złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[.1.]" nr "[.1.]" określającej kwotę długu celnego, podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Dlatego też podlega rozpoznaniu wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Olsztynie z dnia "[.1.]", co do której podatnik złożył odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, a następnie postanowieniem zaskarżonym do tut. Sądu odmówiono przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Decyzja z dnia "[.1.]" jest bowiem aktem wydanym w postępowaniu prowadzonym w granicach sprawy zawisłej przed tut. Sądem. Podkreślenia wymaga, iż podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W postanowieniu z 18 maja 2004r., sygn. akt FZ 65/04 (dostępnym na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak pozostałe orzeczenia, przytaczane w dalszej części uzasadnienia), Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak takiego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd zważył, że sformułowany w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został w żaden sposób uzasadniony, a tym samym nie wykazano istnienia przesłanek przemawiających za wydaniem pozytywnego rozstrzygnięcia. Skarżący nie przedstawił bowiem żadnych argumentów odnoszących się wprost do wniosku, przemawiających za jego uwzględnieniem. Wyjaśnić należy, że przez szkodę, o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy rozumieć szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Bez wątpienia wysokość obciążeń (podatkowych i celnych, czy też o innym charakterze) może wpływać na warunki finansowe strony skarżącej. Jednakże każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach podmiotu zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to zatem sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011r., sygn. akt II GSK 1799/11). Dla oceny, czy w sprawie rzeczywiście istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków należy przedstawić w sposób rzeczowy, poparty dowodami, wszystkie okoliczności uzasadniające realne wystąpienie takich skutków. Takiej argumentacji wniosek o wstrzymanie wykonania nie zawiera. Natomiast samo przekonanie skarżącego o wadliwości decyzji z "[.1.]" nie stanowi przesłanki do jej wstrzymania. Reasumując wskazać należy, że strona skarżąca nie wykazała, iż zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie wnioskowanej ochrony tymczasowej. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.