I SA/Ol 716/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie - Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia do października 2001 r. postanawia : przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i odmówić ustanowienia adwokata M. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia do października 2001 r. wnosząc jednocześnie o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu do postępowania przed WSA w Olsztynie. Do skargi załączył urzędowy formularz wniosku o przyznane prawa pomocy PPF, w którym określił, że wnosi o zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący podał m.in., że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, uzyskuje dochody z tytułu umowy o pracę w wysokości 759,37 zł i nie posiada majątku. Podniósł, że pokrywa koszty zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym przydzielonym siostrze z zasobów Gminy w kwocie około 250 zł miesięcznie. Nadto z uzyskiwanego wynagrodzenia za pracę prowadzona jest egzekucja świadczeń alimentacyjnych. Przy czym wyjaśnił, że z wynagrodzenia w wysokości około 750 zł ponosi opłaty za udział w czynszu i mediach w kwocie 250 zł, 450 zł – wyżywienie i 50 zł na leki, środki czystości i ubrania. M. L. podał, że naczelnicy urzędów skarbowych umorzyli mu zobowiązania podatkowe, podobnie Zakład Ubezpieczeń Społecznych umorzył mu zaległe składki. W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z dnia 11 grudnia 2012 r. M. L. oświadczył, że nie ponosi opłat za energię, gaz, wodę, Internet, ogrzewanie, czynsz itp.; płaci zryczałtowaną opłatę w wysokości 250 zł miesięcznie. Nadto stwierdził, że nie posiada samochodu. Ponosi koszty leczenia w wysokości około 50 zł. Wskazał, iż nie ponosi wydatków na spłatę rat pożyczek i kredytów. Do oświadczenia załączył: oświadczenie – pokwitowanie B. G. potwierdzające wpłaty dokonywane przez skarżącego w kwocie 250 zł, dwa zaświadczenia wystawione przez Zakład Usług Budowlanych "[...]" – w zakresie wysokości uzyskiwanego wynagrodzenia za okres od 08.2012 r. do 11.2012 r. w łącznej wysokości 6.131,80 zł netto, oraz w zakresie wysokości dokonanych zajęć komorniczych w okresie od 08.2012 r. do 11.2012 r. na łączną kwotę 2.800 zł., odpis zajęcia wynagrodzenia za pracę z dnia 2.05.2012 r., odpis ograniczenia zajęcia rachunku bankowego z dnia 8.06.2012 r., odpis postanowienia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym "[...]" w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego, odpis pierwszej strony decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]", odpis pierwszej strony decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "[...]" dwa odpisy postanowienia Referendarzy Sądowych Sądu Rejonowego, z dnia "[...]" i "[...]" o wpisaniu do Krajowego Rejestru Sądowego – Rejestru Dłużników Niewypłacalnych M. L., orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia 19.01.2012 r., odpis faktury VAT z dnia 27.09.2012 r., trzy odpisy recept lekarskich, odpis badań lekarskich, zaświadczenie lekarskie z dnia 06.07.2011 r., oraz wyciąg z rachunku bankowego za okres od 01.08.2012 r. do 30.11.2012 r. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sąd ( referendarz sądowy) przyznaje prawo pomocy w zakresie całkowitym, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast stosownie do pkt 2 §1 art. 246 ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zaznaczyć jednocześnie należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a w zakresie częściowym obejmuje tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art.245 § 2 i 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że z oświadczenia skarżącego wynika, że uzyskiwane dochody w całości wydatkuje na zryczałtowaną opłatę z tytułu zamieszkiwania w lokalu siostry – 250 zł miesięcznie (od maja do grudnia), wyżywienie – 450 zł miesięcznie oraz na wydatki za leki, ubranie – 50 zł – łącznie 750 zł miesięcznie. Powyższe oświadczenie stoi w sprzeczności z przedstawionymi dokumentami dotyczącymi sytuacji materialnej wnioskodawcy a mianowicie z wyciągami z rachunku bankowego. Analizując wyciągi z rachunku bankowego skarżącego referendarz sądowy stwierdził bowiem, że w miesiącu sierpniu jak i wrześniu 2012 r. skarżący przeprowadził dwie transakcje przelewu środków pieniężnych na rzecz J. K. w wysokości – 660 zł (z dnia 07.08.2012 r.) oraz w kwocie 750 zł (z dnia 06.09.2012 r.) – łącznie na kwotę 1410 zł. Podkreślić przy tym należy, że skarżący w żaden sposób nie wytłumaczył przyczyn przeprowadzenia takich transakcji, a zaznaczyć należy, że wysokość przelanych środków na rachunek ww. osoby fizycznej jest znaczna biorąc pod wysokość uzyskiwanych dochodów z wynagrodzenia za pracę przez skarżącego – 799,27 zł za lipiec 2012 r. i 770,07 zł za sierpień 2012 r. W takiej sytuacji oświadczenie skarżącego, iż opłaca zryczałtowaną opłatę z tytułu zamieszkiwania u siostry w kwocie 250 zł miesięcznie jak i ponosi wydatki na wyżywienie w kwocie 450 zł nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Zaznaczyć przy tym należy, że skarżący nie oświadczył, że z tego tytułu posiada jakiekolwiek zadłużenie. Natomiast uwzględniając wysokość uzyskiwanych dochodów jak i ponoszonych wydatków przez skarżącego w badanym okresie od sierpnia do grudnia 2012 r. nierealnym było aby jednocześnie skarżący był w stanie opłacić wydatki związane z bieżącym utrzymaniem we wskazanej przez niego wysokości oraz dodatkowo ponieść wydatek na rzecz J. K. w łącznej kwocie 1410 zł. Niezrozumiałe są również wydatki ponoszone przez wnioskodawcę na stacjach benzynowych (Stell bądź BP – wyciągi z rachunku bankowego za sierpień, październik i listopad 2012 r.) w świetle jego oświadczenia, iż nie posiada samochodu. Kierując się doświadczeniem życiowym należy bowiem stwierdzić, że dokonywanie innych zakupów na stacji benzynowej niż paliwo do pojazdów biorąc pod uwagę wyższe niż w innych punktach handlowych ceny sprzedawanych tam produktów żywnościowych czy też przemysłowych wskazywałaby, że sytuacja materialna skarżącego nie jest na tyle wyjątkowa, która uprawniała by do przyznania prawa pomocy. W sytuacji bowiem trudności finansowych logiczne i uzasadnione byłoby szukanie punktów handlowych oferujących niższe ceny produktów. W światłe poczynionych ustaleń należy stwierdzić, że nawet kwestionując wiarygodność składanych przez skarżącego oświadczeń należy przyjąć, że istniały podstawy do przyznania wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący bowiem uwiarygodnił wysokość uzyskiwanych dochodów ze stosunku pracy w wysokości ok. 750 zł miesięcznie. Mając na uwadze powyższe oraz fakt, iż skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe uznano, że spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący bowiem wykazał, że nie jest w stanie ponieść części kosztów postępowania. Natomiast fakt, iż poza niezbędnymi kosztami utrzymania jest w stanie również ponosić dodatkowe koszty, w postaci m.in. niewyjaśnionych przelewów na kwotę 1410 zł na rzecz osób fizycznych potwierdza, iż nie została w sprawie spełniona przesłanka do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Niemożliwe w tak ustalonym stanie faktycznym było uznanie, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W takiej sytuacji należało uznać, że poniesienie przez skarżącego kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika w niniejszej sprawie nie wiązałoby się z pozbawieniem go środków utrzymania. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.