I SA/Ol 716/13

Dnia 25 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku L.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie zobowiązania w podatku akcyzowym za marzec 2009 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skardze L.S. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania wymienionej wyżej decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" w przedmiocie zobowiązania w podatku akcyzowym za marzec 2009 r.. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. NSA w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (niepubl.) stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 8 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, Lex nr 1241556). Z powołanego przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika również, iż skarżący powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonego aktu organu administracji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został w żaden sposób uzasadniony. Strona skarżąca nie wskazała nawet, która z wymienionych powyżej przesłanek wstrzymania zaskarżonego aktu – niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, czy trudnych do odwrócenia skutków – zachodzi w jej przypadku. Sąd nie dysponował również danymi co aktualnej sytuacji osobistej i majątkowej skarżącego. Brak danych co do tej istotnej okoliczności uniemożliwiał więc dokonanie oceny, czy zachodziły przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Zgłoszony w niniejszej sprawie wniosek w istocie nie zawierał żadnego uzasadnienia, a zatem Sąd nie miał prawnej możliwości ustalenia, czy sytuacja życiowa skarżącego uzasadniała udzielenie mu ochrony tymczasowej. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.