I SA/Ol 72/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Wiesława Pierechod, Sędziowie sędzia WSA Ryszard Maliszewski (sprawozdawca), sędzia WSA Przemysław Krzykowski,, Protokolant specjalista Paweł Guziur, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 23 marca 2017r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie przyznania płatności ekologicznej na rok 2015 oddala skargę. T. S. (dalej skarżący, odwołujący się, strona, wnioskodawca, beneficjent, producent rolny) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Dyrektora "[...]" Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej Dyrektor ARiMR, Organ II instancji, Organ odwoławczy) z dnia "[...]" nr "[...]" o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej Kierownik ARiMR, Organ I instancji) z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie przyznania płatności ekologicznej na rok 2015. Jak wynika z akt sprawy strona złożyła w dniu 30 kwietnia 2015r. wniosek o przyznanie płatności ekologicznej w ramach wariantu 2.1 - Uprawy warzywne w okresie konwersji do powierzchni 3,62 ha oraz wariantu 5.1 - Uprawy paszowe na gruntach ornych w okresie konwersji do powierzchni 10,37 ha. Do wniosku dołączono materiał graficzny (7 kart), oświadczenie o zwolnieniu z obowiązku zazielenienia z dnia 23 kwietnia 2015r. oraz zaświadczenie wydane przez "[...]" Związek Hodowców Koni z dnia 15 kwietnia 2015r.. Następnie producent rolny w dniu 14 marca 2016r. wycofał z płatności ekologicznej działkę rolną H1 o powierzchni 0,93 ha, działki o nr ewid. 427 i 437. Strona złożyła w dniu 17 czerwca 2016r. pismo "[...]" Związku Hodowców Koni z dnia 17 czerwca 2016r. będące uzupełnieniem zaświadczenia z dnia 15 kwietnia 2015r., gdzie wskazano trzy daty urodzenia koni. Kierownik ARiMR ww. decyzją z dnia "[...]" umorzył postępowanie w sprawie przyznania płatności w ramach działania Rolnictwo ekologiczne PROW 2014 - 2020, w części dotyczącej działki rolnej H1 o powierzchnia działki rolnej 0,93 ha, oraz przyznał stronie płatność ekologiczną na rok 2015 w wysokości 5920,97 zł za realizację wariantu 2.1 - Uprawy warzywne w okresie konwersji, w tym kwotę przeznaczoną na refundację kosztów transakcyjnych poniesionych z tytułu kontroli gospodarstwa ekologicznego na rok 2015 w wysokości 284,63 zł, a także odmówił przyznania ww. płatności za realizację wariantu 5.1 - Uprawy paszowe na gruntach ornych w okresie konwersji. W sentencji decyzji Organ ustalił również obszar objęty zobowiązaniem ekologicznym na powierzchnię równą 3,62 ha w ramach wariantu 2.1 - Uprawy warzywne w okresie konwersji. Jako podstawę prawną Organ I instancji wskazał art. 26 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 29 ust. 2 pkt 2 oraz art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 (Dz. U. z 2015r. poz. 349), dalej ustawa PROW 2014-2020, § 2, § 9, § 16 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015r. poz. 370. ze zm.), dalej rozporządzenie ekologiczne oraz art. 104 i art. 105 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016r. poz. 23), dalej Kpa. Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że w ramach wariantu 2.1 - Uprawy warzywne w okresie konwersji, powierzchnia zadeklarowana wyniosła 3,62 ha i taka też powierzchnia stwierdzona została w toku prowadzonego postępowania administracyjnego. Kwota przyznanej płatności ekologicznej za realizację ww. wariantu, z uwzględnieniem kosztów transakcyjnych w wysokości 284,63 zł, wyniosła 5920,97 zł. W odniesieniu do płatności ekologicznej w ramach wariantu 5.1 - Uprawy paszowe na gruntach ornych w okresie konwersji podano, że powierzchnia zadeklarowana wyniosła 10,37 ha i taka też powierzchnia potwierdzona została w toku prowadzonego postępowania administracyjnego. Jednocześnie wyjaśniono, że w celu otrzymania ww. płatności producent rolny musi spełnić warunki określone w § 9 ust. 9 pkt 1 rozporządzenia ekologicznego, tj. m.in. posiadać zwierzęta określone w załączniku do ww. aktu prawa krajowego, których liczba w przeliczeniu na duże jednostki przeliczeniowe (DJP) wynosi co najmniej 0,3 DJP na ha. W trakcie kontroli administracyjnej ustalono, że zwierzęta wymienione w załączniku nr 5 do rozporządzenia ekologicznego przebywały w stadzie w okresie od 15 marca do 15 kwietnia 2015r.. Biorąc pod uwagę liczbę zwierząt (2 konie o nr "[...]" i "[...]" i 1 źrebię do 1 roku o nr "[...]" - ur. 7.05.2014r.), oraz 32 dniowy okres przebywania w stadzie, liczba DJP na ha wyniosła poniżej 0,3 DJP/ha czyli poniżej progu wymaganego w § 9 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia ekologicznego. W związku z tym odmówiono stronie przyznania płatności ekologicznej na rok 2015 za realizację Wariantu: 5.1 Uprawy paszowe na gruntach ornych w okresie konwersji. Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie. Beneficjent nie zgodził się z odmową przyznania płatności ekologicznej za realizację wariantu 5.1 - Uprawy paszowe na gruntach ornych w okresie konwersji uznając, że spełnił wszystkie warunki do jej przyznania. Plon z działek na których zadeklarowane zostały łąki przemienne przeznaczony został na nawóz zielony, o czym mowa w § 9 ust. 14 rozporządzenia ekologicznego. Strona w 2015r. zadeklarowała łąki przemienne, czyli rośliny z katalogu roślin motylkowatych drobnonasiennych, traw lub ich mieszanek. Ponadto całość plonów z gruntów, gdzie zadeklarowano łąki przemienne przeznaczona została na nawóz zielony. W związku z powyższym obsada minimalna 0,3 DJP na ha obowiązywała jedynie na gruntach z deklaracją pszenżyta. Ponadto producent rolny podniósł, że ARiMR błędnie przyjęła do wyliczenia ww. współczynnika DJP czas przebywania zwierząt w stadzie. Odwołujący się wyjaśnił, że zaświadczenie o terminie przebywania zwierząt w stadzie stanowiło załącznik do wniosku o przyznanie płatności na rok 2015. Związek Hodowców Koni na rzeczonym zaświadczeniu wpisał, że konie przebywały w stadzie do 15 kwietnia 2015r. z tego powodu, że nie mógł potwierdzić daty przyszłej 30 września. Mając na uwadze powyższe odwołujący się wniósł o przeanalizowanie zaświadczeń z lat 2015 i 2016 oraz ustalenie prawidłowej wartości współczynnika DJP i przyznanie płatności ekologicznej w ramach wariantu 5.1 - Uprawy paszowe na gruntach ornych w okresie konwersji. Dyrektor ARiMR ww. decyzją z dnia "[...]" utrzymał w mocy decyzję Kierownika ARiMR z dnia "[...]". Organ II instancji powołał się na ustalenia Kierownika ARiMR. Organ odwoławczy podzielił stanowisko, iż w przedmiotowej sprawie należało naliczyć wnioskowaną płatność jedynie do wariantu 2.1., umorzyć postępowanie w części dotyczącej działki rolnej H1, przyznać koszty transakcyjne w kwocie 284,63 zł oraz odmówić przyznania wnioskowanej płatności do wariantu 5.1. Kolejno przedstawił wyliczenia w zakresie każdej płatności. Podał, że: - w ramach wariantu 2.1 - Uprawy warzywne w okresie konwersji deklaracja wyniosła 3,62 ha i taka też powierzchnia potwierdzona została w toku prowadzonego postępowania; stawka rzeczonej płatności określona została w załączniku nr 8 do rozporządzenia ekologicznego i wyniosła 1557,00 zł; przyznana stronie płatność ekologiczna w ramach przedmiotowego wariantu wyniosła 5636,34 zł; - łączna powierzchnia zadeklarowana do objęcia płatnością ekologiczną w 2015r. wyniosła 13,99 ha; powierzchnia zakwalifikowana do objęcia płatnością ekologiczną w 2015r. wyniosła 3,62 ha; - kwota przyznanych stronie kosztów transakcyjnych na rok 2015 wyniosła 284,63 zł; łączna kwota przyznanej stronie płatności ekologicznej wraz z kosztami transakcyjnymi wyniosła 5920,97 zł; - wyliczony wskaźnik DJP na ha gruntu wynosi 0,044 DJP/ha, a zatem mniej niż wymagane minimalne 0,3 DJP na ha gruntu. W zakresie zarzutu odwołania, że nie musiała być spełniona minimalna obsada zwierząt 0,3 DJP na ha gruntu, Organ odwoławczy powołał się na § 9 ust. 14 rozporządzenia ekologicznego zgodnie z którym, jeżeli rośliny bobowate drobnonasienne, trawy lub ich mieszanki uprawiane w plonie głównym w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 5 lub 11 zostaną wykorzystane w danym roku jako nawóz zielony na określonych gruntach, płatność ekologiczna do tych gruntów jest przyznawana w danym roku bez spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 3 (tj. minimalnej obsady zwierząt 0,3 DJP na ha gruntu). Organ podał, że z treści wniosku o przyznanie płatności na rok 2015 w wariancie 5 zadeklarowano m.in. łąki przemienne z informacją: przekazanie innym. Mając zatem na uwadze treść ww. przepisu strona nie spełniła wymogu w nim określonego, albowiem plon z danych gruntów musi być przeznaczony na nawóz zielony na tychże gruntach, nie zaś jak zadeklarowała strona przekazany innym. Powyższa deklaracja z wniosku z dnia 30 kwietnia 2015r. wyklucza możliwość przeznaczenia plonu z działek z deklaracją: łąki przemienne, na nawóz zielony na tych właśnie gruntach. W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania § 9 ust. 14 rozporządzenia ekologicznego. Niezasadne jest zatem twierdzenie strony, iż minimalna obsada zwierząt 0,3 DJP na ha gruntu obowiązywała tylko w przypadku działek rolnych z deklaracją pszenżyto. W zakresie zarzutu błędnego wyliczenia przez Organ I instancji przebywania zwierząt w stadzie Dyrektor ARiMR podał, że zgodnie z treścią § 9 ust. 12 rozporządzenia ekologicznego zaświadczenie, o którym mowa w ust. 9 pkt 1 lit. b), rolnik składa do kierownika biura powiatowego Agencji do dnia 31 października roku, w którym złożył wniosek o przyznanie płatności ekologicznej. W związku z powyższym strona miała termin do 31 października 2015r. na złożenie ww. zaświadczenia lub wniesienie poprawek do zaświadczenia złożonego w dniu 30 kwietnia 2015r., czego jednak nie uczyniła. Dlatego wymagana liczba zwierząt w przeliczeniu na DJP ustalona została w oparciu o zaświadczenie z dnia 15 kwietnia 2015r.. Przy czym Organ odwoławczy stwierdził, że uzupełnienie do zaświadczenia z dnia 15 kwietnia 2015r., które wydane zostało przez "[...]" Związek Hodowców Koni w dniu 17 czerwca 2016r. nie wnosi nic do przedmiotowej sprawy, zostało bowiem złożone po dniu 31 października 2015r. oraz potwierdza jedynie datę urodzenia trzech sztuk koni, co nie ma wpływu na treść podjętego rozstrzygnięcia. W skardze na powyższą decyzję producent rolny wniósł o jej uchylenie w całości, jak też poprzedzającej ją decyzji Kierownika ARiMR w części odmawiającej przyznania płatności ekologicznej w ramach wariantu 5.1, oraz o zasądzenie od Organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania na postawie art. 200 p.p.s.a.. Zaskarżonej decyzji zarzucił: I. naruszenie przepisów postępowania, które ma istotne znaczenie dla wydanego rozstrzygnięcia w sprawie: - art. 107 § 3 Kpa poprzez wydanie decyzji zarówno przez Organ I, jak i II instancji bez oparcia się o materiał dowodowy niezbędny do dokonania prawidłowej oceny stanu faktycznego sprawy, tj. do: - prawidłowego określenia do których gruntów płatność powinna być przyznana w sytuacji, gdy skarżący zgodnie z obowiązującymi przepisami skorzystał z możliwości przeznaczenia uprawy z łąk na nawóz zielony i w tej sytuacji nie był zobowiązany do spełnienia warunków obsady zwierzęcej na poziomie 0,3 DJP, a także był to pierwszy rok kwalifikujący skarżącego do zwolnienia z obowiązku posiadania obsady zwierzęcej na określonym poziomie, oraz - do niezbadania przez Organ okoliczności wykorzystania nawozu zielonego - art. 6 i art. 8 Kpa poprzez wydanie przez Organy obu instancji decyzji opartej na niepełnym materiale dowodowym, niewystarczającym do wydania decyzji w niniejszej sprawie; - art. 27 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy PROW 2014-2020, poprzez wybiórczą, sprzeczną z zasadami doświadczenia życiowego i logiki, ocenę zgromadzonego materiału oraz uznanie przez Organy obydwu instancji - w oparciu o częściowe rozpatrzenie materiału dowodowego - że zachodzą podstawy do wydania decyzji o przyznaniu płatności w pomniejszonej wysokości w sytuacji, gdy Organy te powinny przyznać płatność ekologiczną do całości zadeklarowanego gruntu, bowiem skarżący wypełnił wszelkie przesłanki do przyznania płatności ekologicznych, gdyż skorzystał z możliwości przeznaczenia upraw na nawóz zielony; Organ naruszył także przepisy poprzez niezbadanie okoliczności podnoszonych przez skarżącego dotyczących oświadczenia o ilości posiadanych koni i sytuacji, że do dnia 15 kwietnia, było możliwe wystawienie zaświadczenia tylko na dzień bieżący, nie zaś na przyszłość; - § 9 ust. 14 rozporządzenia ekologicznego poprzez nieprzyznanie płatności w sytuacji, gdy skarżący we wniosku wskazał, iż z gruntów na których były uprawiane uprawy paszowe (łąki przemienne) plony przeznaczone zostaną zgodnie z niniejszym rozporządzeniem na nawóz zielony; - § 9 ust. 14a rozporządzenia poprzez jego niezastosowanie i nieprzyznanie płatności w sytuacji prowadzenia przez skarżącego upraw wieloletnich, które to skarżącemu przysługiwały z uwagi na treść tego ustępu i zwalniały skarżącego z obowiązku posiadania obsady zwierzęcej na określonym poziomie w pierwszym roku prowadzenia uprawy. W treści skargi strona podniosła, że spełniła wszystkie przesłanki do otrzymania płatności ekologicznej za rok 2015. Zgodnie z rozporządzeniem płatność ekologiczna przysługuje rolnikowi który: 1. posiada numer identyfikacyjny nadany przez ARiMR, 2. łączna powierzchnia DR wynosi co najmniej 1 ha, 3. realizuje 5-letnie zobowiązanie ekologiczne, 4. spełnia warunki w ramach określonych pakietów / wariantów określonych w rozporządzeniu. Skarżący podał, że we wniosku o przyznanie płatności na rok 2015 w ramach wariantu 5 deklarował łąki przemienne, czyli rośliny / uprawy z katalogu roślin motylkowatych drobnonasiennych, traw lub ich mieszanek. Dodatkowo w toku postępowania skarżący oświadczył, iż całość plonów z działek, na których uprawiane były uprawy paszowe (łąki przemienne), przeznaczona została na nawóz zielony. Skarżący uznał, że przy rozpatrywaniu niniejszej sprawy zastosowanie powinny znaleźć zarówno § 9 ust. 14 jak i § 9 ust. 14a rozporządzenia ekologicznego. Z ustępu 14 nie wynika jednak konieczność przeznaczenia nawozu zielonego na określone grunty, nie muszą to być grunty określone do przyznania płatności. Przy czym w toku prowadzenia postępowania o przyznanie płatności skarżący nie uzyskał od Organu informacji, która zobowiązałaby go do przeznaczenia nawozu zielonego akurat na grunty objęte płatnością. Skarżący podkreślił, że mimo iż postępowania w sprawie przyznania płatności charakteryzują się odmiennościami w stosunku do "tradycyjnych" postępowań administracyjnych, to Organy ARiMR nie są zwolnione z obowiązku udzielania wyjaśnień i pouczeń stronom. Organ całkowicie pominął tą okoliczność i nie zbadał przesłanek do zastosowania zwolnienia z obsady zwierzęcej. Organ całkowicie pominął treść § 9 ust. 14a rozporządzenia ekologicznego, zgodnie z którym w przypadku uprawy wieloletnich roślin bobowatych drobnonasiennych, wieloletnich traw lub ich mieszanek uprawianych w plonie głównym w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 5 lub 11, płatność ekologiczna do gruntów, na których są one uprawiane, może zostać przyznana bez spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 3, w pierwszym roku ich uprawy, a w drugim roku ich uprawy, jeżeli zostaną wykorzystane jako nawóz zielony. Tak skonstruowany przepis daje możliwość do zwolnienia skarżącego z obowiązku posiadania obsady zwierzęcej nawet bez konieczności przeznaczenia w pierwszym roku uprawy na nawóz zielony. Dopiero w kolejnym roku skarżący byłby zobowiązany przeznaczyć uprawy na nawóz zielony. Również ten ustęp nie wskazuje, że nawóz zielony ma zostać wykorzystany na gruntach, do których przysługuje płatność. Beneficjent podkreślił, że w niniejszej sprawie kluczowy jest fakt, iż dla skarżącego rok 2015 był pierwszym rokiem przyznawania płatności. Ponadto Organ prowadząc postępowanie dopuścił się naruszenia przepisów postępowania w zakresie przeprowadzanych dowodów. Strona podkreśliła, że zaświadczenie znajdujące się w aktach dotyczące ilości posiadanych zwierząt, wystawione było tylko do dnia 15 kwietnia 2015r. z uwagi na fakt, że "[...]" Związek Hodowców Koni nie miał możliwości i kompetencji do wystawienia zaświadczenia na przyszłość, co nie jest jednoznaczne z tym, że zwierzęta te nie były w posiadaniu skarżącego. Również kwestia nawozu zielonego nie jest dostatecznie wyjaśniona, a także okoliczność, że dla skarżącego był to pierwszy rok ubiegania się płatność ekologiczną. W tej sytuacji powinien być on zwolniony z obowiązku posiadania obsady zwierzęcej. Beneficjent powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2014r. sygn. akt II GSK 344/13 i podał, że Organ winien był sumiennie przeprowadzić postępowanie dowodowe, nawet mimo przepisów szczególnych. Zauważył, że ARiMR dalej pełni funkcję organu administracji, który to organ powinien kierować się określonymi zasadami i działać tak, aby budować zaufanie do obywateli i dążyć do całościowego wyjaśnienia sprawy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego aktu może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy ich wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a."- tj. w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy. Z dniem 15 marca 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2016 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2016 r. poz. 343), w którym w wykazie objętych płatnością ekologiczną w ramach wariantu 2.1 uprawy warzywne w okresie konwersji, wariantu 5.1 – są uprawy paszowe na gruntach ornych w okresie konwersji. Zgodnie z § 2 w/w rozporządzenia - do przyznawania i zwrotu pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020, zwanej dalej ''płatnością ekologiczną", w sprawach objętych postępowaniami: 1) wszczętymi i niezakończonymi ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, 2) zakończonymi ostateczną decyzją wydaną na podstawie przepisów dotychczasowych, które zostały wznowione od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia - stosuje się przepisy rozporządzenia zmienianego w § 1 w brzmieniu dotychczasowym. Ponieważ w niniejszej sprawie wniosek dotyczący płatności ekologicznej został złożony w dniu 30 kwietnia 2015 r. i postępowanie administracyjne nie zostało zakończone przed wejściem w życie rozporządzenia z dnia 9 marca 2016r., to organ zastosował zasady i tryb przyznawania płatności ekologicznej (PROW 2014-2020) na rok 2015 określone w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. Zostało ono wydane na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. poz. 349). W rozpoznawanej sprawie stan faktyczny został ustalony prawidłowo. Nie został on podważony w skardze. W związku z tym do rozpatrzenia pozostaje prawidłowość interpretacji i stosowania powołanych w zaskarżonej decyzji norm prawa materialnego. Podczas kontroli administracyjnej stwierdzono, że zwierzęta wymienione w załączniku nr 5 do rozporządzenia ekologicznego przebywały w stadzie w okresie od 15 marca do 15 kwietnia 2015 r. Z uwagi natomiast na ich liczbę (2 konie i 1 źrebię) oraz 32 dniowy okres przebywania w stadzie, liczba DJP na ha wyniosła poniżej 0,3 DJP/ha, czyli poniżej progu wymaganego w § 9 ust. 3 pkt 2 wspomnianego rozporządzenia. Przy ustalaniu spełniania warunków określonych w ust. 3 pkt 2 i ust. 4 bierze się pod uwagę zwierzęta: 1) posiadane przez rolnika lub jego małżonka w okresie od dnia 15 marca do dnia 30 września danego roku, w odniesieniu do których rolnik lub jego małżonek dokonali wymaganych na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt zgłoszeń do rejestru: a) zwierząt gospodarskich oznakowanych, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt - w przypadku bydła, kóz i owiec, b) koniowatych, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, wskazane w zaświadczeniu wydanym przez podmiot prowadzący rejestr koniowatych, na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję - w przypadku koni; 2) wymienione w wykazie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym, posiadane przez rolnika lub jego małżonka. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 9 pkt 1 lit. b, rolnik składa do kierownika biura powiatowego Agencji do dnia 31 października roku, w którym złożył wniosek o przyznanie płatności ekologicznej. Jest to termin prawa materialnego. W związku z tym złożenie zaświadczenia po upływie tego terminu nie wywołuje skutków prawnych. Skarżący nie spełnił też wymogu z § 9 ust. 14 wspomnianego rozporządzenia. Organ odwoławczy prawidłowo wskazał, że zgodnie z brzmieniem przywołanego przepisu, jeżeli rośliny bobowate drobnonasienne, trawy lub ich mieszanki uprawiane w plonie głównym w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 5 lub 11 zostaną wykorzystane w danym roku jako nawóz zielony na określonych gruntach, płatność ekologiczna do tych gruntów jest przyznawana w danym roku bez spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 3 (tj. minimalnej obsady zwierząt 0,3 DJP na ha gruntu). Plon z danych gruntów musi być przeznaczony na nawóz zielony na tychże gruntach (wchodzących w skład tegoż gospodarstwa), nie zaś przekazany na rzecz innych osób. Dlatego też na gruncie przedmiotowej sprawy nie znajdzie zastosowania § 9 ust. 14 rozporządzenia ekologicznego. Nie jest uzasadniony zarzut pominięcia treści § 9 ust. 14a rozporządzenia ekologicznego, zgodnie z którym w przypadku uprawy wieloletnich roślin bobowatych drobnonasiennych, wieloletnich traw lub ich mieszanek uprawianych w plonie głównym w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 5 lub 11, płatność ekologiczna do gruntów, na których są one uprawiane, może zostać przyznana bez spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 3, w pierwszym roku ich uprawy, a w drugim roku ich uprawy, jeżeli zostaną wykorzystane jako nawóz zielony . Powyższy przepis z podanych wyżej przyczyn nie miał zastosowania w sprawie. Został on bowiem dodany w w/w rozporządzeniu z dnia 9 marca 2016r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Skarga okazała się bezzasadna i po myśli art. 151 p.p.s.a. podlegała oddaleniu.