I SA/Ol 720/17
PostanowienieWSA w Olsztynie2017-12-11
Skład orzekający: Wojciech Czajkowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej powinien zostać uwzględniony, gdy strona skarżąca nie wykazała istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, mimo podniesienia zarzutu przedawnienia zobowiązania?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ strona skarżąca nie wykazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co jest podstawową przesłanką do uwzględnienia wniosku na podstawie art. 61 § 3 PPSA. Samo podniesienie zarzutu przedawnienia nie jest wystarczające do udzielenia ochrony tymczasowej.Stan faktyczny
Spółka E. Sp. z o.o. złożyła skargę na decyzję Zarządu Województwa dotyczącą zwrotu środków z dofinansowania. W ramach skargi wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że zobowiązanie wygasło w części wskutek przedawnienia i brak wstrzymania narazi ją na szkodę. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2017 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Zarządu Województwa z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zwrotu środków w ramach dofinansowania przyznanego na realizację projektu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
E. Sp. z o.o. z siedzibą w W w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Zarządu Województwa z dnia "[...]"w przedmiocie zwrotu środków w ramach dofinansowania przyznanego na realizację projektu, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Powołując treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a." wskazała, że organ przy rozpoznawaniu sprawy i wydaniu decyzji nie uwzględnił faktu, iż zobowiązanie określone o zaskarżoną decyzją wygasło w części w skutek przedawnienia. Jak podała, brak wstrzymania decyzji w obecnej sytuacji narazi lub wręcz wywoła szkodę po stronie skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Wskazać należy, że rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Podkreślenia wymaga, iż podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest właśnie wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, wykazanie przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej, spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem sam wywód strony. Jej twierdzenia muszą znaleźć potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Zestawienie argumentów zaprezentowanych we wniosku oraz ocena sytuacji finansowej i majątkowej, pozwala bowiem na ocenę, czy w przypadku wnioskodawcy, występują przesłanki o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, iż sformułowany w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, poza wskazaniem na wygaśnięcie objętego tą decyzją zobowiązania na skutek przedawnienia, nie został w istocie umotywowany. Strona podnosząc kwestię przedawnienia, podlegającą kontroli Sądu w postępowaniu głównym w związku z wniesioną skargą, nie wykazała natomiast istnienia przesłanek przemawiających za wydaniem pozytywnego dla niej rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania wykonania, i stwierdzeniem przez Sąd, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Należy podkreślić, że wśród przesłanek wstrzymania wykonania decyzji w ustawie p.p.s.a. nie wymieniono samej okoliczności złożenia skargi lub prawdopodobieństwa jej uwzględnienia. Trafność zarzutów skargi zostanie bowiem zbadana dopiero na etapie jej merytorycznego rozpoznania. W związku z powyższym zarzuty, które zostały podniesione w skardze nie mają wpływu na wynik rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.
Reasumując stwierdzić należy, że strona skarżąca nie wykazała, iż zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie wnioskowanej ochrony tymczasowej.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło