I SA/Ol 733/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia B.P. na postanowienie w sprawie kosztów postępowania zawarte w punkcie 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt I SA/Ol 733/12 o umorzeniu postępowania w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]", w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. postanawia: 1. uchylić rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania zawarte w punkcie 2 postanowienia z dnia 26 września 2013 r. o sygn. akt: I SA/Ol 733/12; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 11.460 zł (słownie: jedenaście tysięcy czterysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym - kwotę 7.200 zł (słownie: siedem tysięcy dwieście złotych) kosztów zastępstwa procesowego, - kwotę 4260 zł (słownie: cztery tysiące dwieście sześćdziesiąt) kosztów sądowych i opłaty od pełnomocnictwa; 3. uchylić zarządzenie z dnia 21 października 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia i zwrócić z urzędu stronie skarżącej uiszczony wpis od zażalenia w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 26 września 2013 r. po rozpoznaniu skargi B.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. umorzył postępowanie sądowe (punkt 1 postanowienia), z przyczyn określonych w art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako "p.p.s.a.)". W punkcie 2 postanowienia Sąd zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 4.243 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu stwierdził, że rozstrzygnięcie to zostało wydane na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.. W ustawowym terminie skarżący reprezentowany przez adwokata wniósł zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie 2, dotyczące zwrotu kosztów postępowania, zarzucając naruszenie art. 209 w zw. z art. 201 § 1 i w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., polegające na nie zasądzeniu na rzecz strony skarżącej od Dyrektora Izby Skarbowej kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego podniósł, że w skardze na ww. decyzję zawarł został wniosek o zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Podkreślił, że wniosek ten nie został cofnięty ani przez skarżącego, ani przez jego pełnomocnika. Sąd jednak w postanowieniu z dnia 26 września 2013 r. zasądził jedynie kwotę uiszczonego wpisu, pomijając koszty zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Stosownie do art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a.. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 p.p.s.a.). Zasady ustalania wysokości przysługujących stronie należności o których mowa w art. 205 § 2 ww. ustawy, określa m. in. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Z akt sprawy wynika, że skarżący działał przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata. Nie budzi również wątpliwości, że w skardze z dnia 14 listopada 2012 r. zawarty został wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W punkcie 2 postanowienia z dnia 26 września 2013 r. kwota zasądzonych na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego obejmuje zaś jedynie wpis sądowy od skargi. Mając zatem na uwadze treść cyt. wyżej art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., wniesione przez skarżącego zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów zawarte w pkt 2 postanowienia z dnia 26 września 2013 r. należało uznać za oczywiście uzasadnione. Dlatego w tej części, postanowienie Sądu z dnia 26 września 2013r. podlegało uchyleniu, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a.. W konsekwencji, w wyniku ponownego rozpatrzenia wniosku o zasądzenie kosztów postępowania, Sad zasądził zwrot kosztów postępowania w wysokości 11.460 zł, na który składają się: uiszczony wpis od skargi – 4.243 zł - stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), koszty zastępstwa procesowego w kwocie 7.200 zł oraz 17 zł z tytułu uiszczonej opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa (pkt 2 sentencji postanowienia). Uznanie zażalenia za "oczywiście uzasadnione" oznacza brak podstawy do uiszczenia opłaty, zatem art. 220 § 1 p.p.s.a. nie ma wówczas zastosowania, zaś opłata pobrana wcześniej podlega uchyleniu oraz zwrotowi (z urzędu i na koszt strony) na podstawie art. 225 p.p.s.a. (p. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r. sygn. akt FZ 374/04 – publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji Sąd na podstawie art. 165 w zw. z art. 167 p.p.s.a. oraz art. 225 p.p.s.a. orzekł w punkcie 3 postanowienia o zwrocie opłaty od zażalenia. Z powyższych względów należało postanowić, jak w sentencji.