I SA/Ol 738/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Strumiłło po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2016r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" ., Nr "[...]" w przedmiocie: orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe spółki postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z. M. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia "[...]"., w przedmiocie: orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe spółki. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że ww. decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Podniósł, że wyegzekwowanie zaległości podatkowej może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody. Skarżący podał, że zobowiązanie na dzień 24 sierpnia 2016 r. wynosiło 183.855,60 zł. Wyegzekwowanie tej kwoty przy ewentualnej możliwości uwzględnienia skargi skutkować będzie u skarżącego wystąpieniem znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Istotne jest jednak, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oświadczenie wnioskodawcy powinno zostać poparte dowodami źródłowymi. Wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku przez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Wskazane wyżej pojęcia nieostre, tj. "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają bowiem skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji wnioskodawcy. Zdaniem Sądu, uzasadnienie wniosku nie pozwala rozstrzygnąć czy wykonanie decyzji czyli wyegzekwowanie kwoty ok. 183.855,60 zł spowoduje wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący, nie przedstawił żadnych informacji w zakresie sytuacji majątkowej: osiąganych dochodów, ponoszonych wydatków, majątku ruchomego, nieruchomości, obciążeń majątkowych, osób pozostających na utrzymaniu, itd. W związku z tym nie można ustalić w jakim stopniu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym miejscu zauważyć należy, że każde egzekwowanie należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w sytuacji finansowej zobowiązanego, jednakże, co należy podkreślić, nie zawsze wiąże się ono z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem wykazanie, iż na skutek zapłaty wynikającej z decyzji, wystąpią skutki o jakich mowa w przywołanym unormowaniu. Podsumowując należy wskazać, że strona składająca wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji winna przekonać Sąd o tym, że wykonanie tego rozstrzygnięcia zrodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie ogólna argumentacja nie pozwoliła dokonać takiej oceny. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.