I SA/Ol 743/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2013 roku w Olsztynie wniosku K.O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008r. oraz odsetek od zaliczek na podatek dochodowy postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący, reprezentowany przez adw. M.K., wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]". W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który uzasadniono tym, że skarżący przebywa w Areszcie Śledczym i nie prowadzi działalności gospodarczej. W związku z tym nie jest możliwe dobrowolne uregulowanie należności podatkowej. W konsekwencji wierzyciel podatkowy zmuszony byłby podjąć czynności zmierzające do przymusowego wykonania obowiązku. Takie działanie będzie godzić w dobro jego rodziny, gdyż skarżący nie będzie w stanie kontrolować ewentualnego postępowania egzekucyjnego. Wykonanie decyzji może doprowadzić do wyrządzenia poważnej szkody, choćby poprzez konieczność następczej restytucji, w przypadku uwzględnienia skargi przez sąd administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 j.t.) – zwanej dalej p.p.s.a.). Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy zostały spełnione przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (por. postanowienie NSA z dnia 18.06.2004r., FZ 138/04, niepubl.). Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20.12.2004r., GZ 138/2004, LEX nr 281811). W tym miejscu zauważyć należy, iż konieczność zapłaty zobowiązania podatkowego, i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika, jest zwykłym następstwem wydania decyzji podatkowej. Każde egzekwowanie należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w sytuacji finansowej zobowiązanego, jednakże, co należy podkreślić, nie zawsze wiąże się ono z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem wykazanie, iż na skutek zapłaty wynikającej z decyzji, wystąpią skutki o jakich mowa w przywołanym unormowaniu. Należy wskazać, iż dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie wystarcza samo podniesienie argumentów będących odzwierciedleniem części treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do osoby skarżącej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2004r., sygn. akt FZ 85/04). Strona skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie przedstawiła konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do osoby skarżącej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z prawa. Nie uzasadnia uwzględnienia wniosku ogólnikowe stwierdzenie, że skarżący nie będzie w stanie kontrolować ewentualnego postępowania egzekucyjnego. W przypadku uwzględnienia skargi, będzie możliwe wyegzekwowanie świadczenia. Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez Sąd wyroku. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.