I SA/Ol 744/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2016r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.B. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu postanawia odrzucić skargę. Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W wypełnieniu dyspozycji wymienionych wyżej przepisów Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wydał w dniu 13 października 2016r. zarządzenie sygn. akt I SA/Ol 744/16, o wezwaniu K.B. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). Odpis ww. zarządzenia wraz z wezwaniem do jego wykonania w terminie 7 dni od daty jego doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi, został doręczony bezpośrednio adresatowi w dniu 19 października 2016r. (karta nr 7 akt sądowych). Pomimo upływu 7-dniowego terminu należny wpis nie został uiszczony. Wobec tego niezastosowanie się skarżącego do treści wezwania do uiszczenia wpisu we wskazanym przez sąd terminie, poprzez nieuiszczenie wpisu w terminie wskazanym w wezwaniu sądu dokonanym po prawomocnej odmowie przyznania prawa pomocy, powoduje w konsekwencji, że skarga, jako nieopłacona podlega odrzuceniu. W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało skargę odrzucić.