I SA/Ol 748/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Strumiłło po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2016 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2016 r. postanawia: odrzucić skargę. W dniu 26 września 2016 r. K. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w której wskazał, że dotyczy ona decyzji nr "[...]"Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Podkreślił, że odwołanie dotyczyło nieprawidłowej pracy urzędników Urzędu Miasta, co skutkowało wyższym kosztem podatku od nieruchomości. Do skargi załączono odwołanie z dnia "[...]"r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępnie wskazać należy, że skarżący nie zawarł w skardze żadnego argumentu przeciwko wydanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji. Wskazał, że jego odwołanie dotyczyło głównie nieprawidłowej pracy urzędników Urzędu Miasta. Zauważyć należy, że organ administracji publicznej nie ma żadnych kompetencji w zakresie ustalania czego dotyczy skarga. Adresatem skargi jest Sąd i wyłącznie on jest kompetentny do ustalania przedmiotu złożonej skargi. Dlatego też w wyniku analizy treści skargi i załączonego do niej odwołania z dnia "[...]"r. Sąd doszedł do przekonania, że niniejsza skarga mimo, iż została wniesiona za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, nie dotyczy rozstrzygnięcia tego organu, a działań urzędników Urzędu Miasta. Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem legalności oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwości między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Na podstawie zaś art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Uwzględniając powyższe, stwierdzić należy, iż kwestionowane skargą działania urzędników Urzędu Miasta w kwestii wymiaru podatku od nieruchomości, nie należy do żadnej z wyżej wymienionych zaskarżalnych do sądu administracyjnego form działania administracji publicznej. Dlatego też przedmiotowa skarga nie może podlegać merytorycznemu rozpoznaniu. Na marginesie wskazać należy, że wniesiona do Sądu skarga nosi znamiona tzw. skargi powszechnej, o której mowa w art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przedmiotem tej skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga tego rodzaju jest szczególnym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, zawierającym zarzut wadliwej działalności organu lub jego pracownika. Uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończące się czynnością faktyczną w postaci zawiadomienia o załatwieniu sprawy, które może być kwestionowane nową skargą wniesioną w tym trybie. Zainicjowana skargą powszechną ocena sposobu działania organu, jak i jego pracowników, sprowadzająca się do ustalenia prawidłowości i terminowości ich działania oraz zbadania potrzeby podjęcia określonych czynności stanowi wewnętrzną sprawę organów. Tym samym, zgodnie też z utrwalonym w tym zakresie orzecznictwem sądów administracyjnych, stronie niezadowolonej z załatwienia skargi opartej na podstawie art. 227 kpa nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 28 lipca 2008 r., sygn. akt IV SA/Gl 534/08 publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przytoczone okoliczności stanowią podstawę do uznania, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.