I SA/Ol 751/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Piskozub po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2010 roku w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie określenia postania długu celnego, określenia kwoty podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący reprezentowany przez radcę prawnego wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[....]". W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, który uzasadniono tym, że przedsiębiorstwo prowadzone jest w niewielkich rozmiarach i przeciwko skarżącemu wydano 7 decyzji, nakładających obowiązek zapłaty należności podatkowych. Ponadto podniósł, że wykonanie przedmiotowej decyzji spowoduje pogorszenie trudnej sytuacji skarżącego , grożącą znaczną szkodą majątkową i spowoduje trudności w prowadzeniu firmy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Obowiązującą zasadą jest, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przepisu jednoznacznie wynika, że podstawą do wstrzymania wykonania postanowienia są wskazane przez ustawodawcę okoliczności. Obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia obciąża stronę. Sąd zauważa, iż skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika w uzasadnieniu wniosku nie przedstawił żadnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania postanowienia tj., że poniosłaby ona znaczną szkodę lub powstałyby trudne do odwrócenia skutki. Należy przy tym przyjąć, że dla istnienia przesłanki wstrzymania wykonania postanowienia nie wystarczy wystąpienie "jakiejkolwiek" szkody, lecz musi to być znaczna szkoda, która zagrażałaby bytowi socjalnemu skarżącego. W niniejszej sprawie zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, nie został w ogóle uzasadniony. Sąd zauważa, iż dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie wystarcza nawet samo podniesienie argumentów będących odzwierciedleniem części treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do osoby skarżącej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z prawa. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2004r., sygn. akt FZ 85/04). Podnieść również należy, iż treść art. 61 § 3 wskazuje, że to z wniosku skarżącego mają wynikać przesłanki wstrzymania, a sąd rozstrzyga o wstrzymaniu po ocenie konkretnego wniosku w takiej sprawie. W niniejszej sprawie Sąd nie mógł jednak skorzystać z instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż jak wskazano wyżej wniosek strony skarżącej ze względu na brak jakiegokolwiek uzasadnienia nie mógł zostać oceniony merytorycznie. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.