I SA/Ol 77/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Spółki A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2011r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W niniejszej sprawie tut. Sąd wezwał Spółkę A. (dalej strona, Spółka, skarżąca), reprezentowana przez radcę prawnego, do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez nadesłanie jej odpisu dla strony przeciwnej. Wezwanie, wraz z wykonanym następnie wezwaniem do uzupełnienia wpisu sądowego, doręczono pod wskazany przez pełnomocnika adres Spółki osobie uprawnionej do odbioru przesyłki w dniu 1 czerwca 2017r. (karta nr 83 akt sądowych). Termin do wykonania wezwania minął bezskutecznie w dniu 8 czerwca 2017r.. Spółka, reprezentowana przez radcę prawnego, złożyła wniosek z dnia 23 czerwca 2017r. (tego też dnia nadany w urzędzie pocztowym) o przywrócenie terminu do wykonania ww. wezwania Sądu o usunięcie braków formalnych skargi kasacyjnej. Autor wniosku podał, że dopiero w dniu 14 czerwca 2017r. pełnomocnik otrzymał informację, że skarżąca otrzymała obok wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego także wezwanie do nadesłania odpisu skargi kasacyjnej. Błąd wynikał z działania systemu komputerowego. W związku z tym nie ponosi winy za problemy techniczne polegające na zeskanowaniu i przesłaniu wezwania tut. Sądu pocztą elektroniczną pełnomocnikowi. Powołano się przy tym na orzecznictwo sądowe wskazując, że "obarczanie go (skarżącego) winą za nieumyślną omyłkę wyznaczonego adwokata wydaje się być nazbyt rygorystyczne. Szczególnie jeśli weźmie się pod uwagę, iż uchybienie nastąpiło w istocie nie z winy samego pełnomocnika, a raczej na skutek nieszczęśliwego zbiegu okoliczności i wadliwego działania programu komputerowego, używanego do ewidencji pism w kancelarii" - por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2011r. sygn. akt I OZ 723/11. Także awaria komputera należącego do pełnomocnika nie świadczy o zawinieniu strony – postanowienie Sądu Najwyższego z 12 stycznia 2017r. sygn. akt II PZ 27/16. Sąd uznał w niniejszej sprawie, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminowi. Wezwanie do nadesłania odpisu skargi kasacyjnej zostało w niniejszej sprawie doręczone na adres Spółki zgodnie z deklaracją jej pełnomocnika. Relacje i organizacja sposobu kontaktowania się miedzy stroną skarżącą i jej pełnomocnikiem nie mogą stanowić podstawy uznania braku winy w wykonaniu wezwania Sądu do nadesłania odpisu skargi kasacyjnej. Dobór środków w postaci sprzętu komputerowego, oprogramowania, użycia łączy przesyłu danych, za pośrednictwem czy przy użyciu których kontaktują się strony, należy do kontaktujących się podmiotów. Błędy i uchybienia w przepływie informacji obciążają stronę. Przy czym tut. Sąd zaznacza, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z inną sytuacją niż opisywane w powołanych we wniosku orzeczeniach. Zaważył bowiem nie wyłącznie błąd używanych środków przekazu informacji, ale również niewłaściwy przepływ informacji i błąd ludzki, które obciążają stronę postępowania. Nic nie stało na przeszkodzie, aby pełnomocnik oraz zlecający upewnili się, czy dotarły wszystkie przekazywane pisma bezzwłocznie po ich przekazaniu. W zaistniałej sytuacji są to zaniedbania w organizacji przepływu korespondencji, które nie mogą stanowić podstawy do przywrócenia terminu w niniejszej sprawie. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.