I SA/Ol 772/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Strumiłło Sędziowie sędzia WSA Renata Kantecka (sprawozdawca) sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C., R. C. na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżących kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego I SA/Ol 772/16 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia "[...]" Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w O. odmówił M. C. i R. C. (dalej jako "skarżący"), reprezentowanym przez adwokata, wszczęcia postępowania w sprawie wygaśnięcia decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O. z dnia "[...]" w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. Postanowienie to zostało przesłane na wskazany w formularzu pełnomocnictwa adres elektroniczny. Dokument został uznany za doręczony dnia 2 lipca 2016r. Wnioskiem z dnia 17 lipca 2016 r. adwokat zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na opisane postanowienie. Wraz z wnioskiem złożył zażalenie na postanowienie organu I instancji oraz oświadczenie sekretarki. We wniosku pełnomocnik skarżących wskazał, że nie doszło do skutecznego doręczenia postanowienia. Podniósł, że doręczenie postanowienia za pomocą platformy ePUAP jest niezgodne z obowiązującym prawem. W ocenie pełnomocnika, jeżeli w sekcji 0.2 druku PPS-1 został wskazany adres do doręczeń w kraju, to na niego powinny być doręczane wszystkie pisma w sprawie, bowiem podanie adresu e-mail nie jest obligatoryjne. Brak obowiązku wskazywania adresu e-mail pełnomocnik wywiódł z pkt. 6 pouczenia zamieszczonego na druku pełnomocnictwa. Zaznaczył, że nie posiada konta na platformie ePUAP, gdyż prawo nie nakłada na niego takiego obowiązku. Natomiast zawiadomienia o możliwości odbioru postanowienia w wersji elektronicznej, otrzymane na adres elektroniczny podany w druku pełnomocnictwa, będący adresem elektronicznej skrzynki należącej do kancelarii prowadzonej wspólnie z innymi adwokatami, a nie samego pełnomocnika, nie miały skonkretyzowanego odbiorcy ani nie wskazywały jakiego dokumentu dotyczą. Wskazał, że o wydaniu przedmiotowego postanowienia dowiedział się w dniu 13 lipca 2016 r., gdyż wówczas wykonał telefon do organu celem ustalenia dlaczego nie zostało wydane rozstrzygnięcie. Pracownik Urzędu udzielił informacji, że rozstrzygnięcie zostało wydane, a postanowienie zostało dostarczone drogą elektroniczną za pośrednictwem platformy ePUAP. Mając powyższe na uwadze, pełnomocnik stwierdził, że doręczenie powinno odbyć się w standardowy sposób, na adres kancelarii w wersji papierowej. Po rozpatrzeniu wniosku, Dyrektor Izby Skarbowej w O. zaskarżonym postanowieniem z dnia "[...]" odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Odnosząc się do przesłanek przywrócenia terminu zawartych w art. 162 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.), dalej jako "O.p.", organ odwoławczy stwierdził, że pełnomocnik złożył wniosek w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, jak również wraz z nim wniósł zażalenie. Zdaniem organu, pełnomocnik nie uprawdopodobnił natomiast braku winy w uchybieniu terminu. Zdaniem organu zażaleniowego, doręczenie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania odbyło się zgodnie z przepisami prawa. Dyrektor Izby Skarbowej zaznaczył, że nowelizacja Ordynacji podatkowej, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. wprowadziła inny sposób doręczenia dla adwokatów, radców prawnych i doradców podatkowych. Zgodnie z art. 144 § 5 O.p., doręczanie pism wyżej wymienionym podmiotom następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej albo w siedzibie organu podatkowego. Jeżeli przepisy ustawy przewidują doręczanie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, doręczenie następuje przez portal podatkowy w zakresie wynikającym z odrębnych przepisów lub przez elektroniczną skrzynkę podawczą (art. 144 § 2). Przytoczył jednocześnie definicję ustawową "portalu podatkowego" zawartą w art.3 pkt 14 O.p. Dyrektor Izby Skarbowej, powołując się na art. 152a O.p., wskazał, że postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji zostało doręczone pełnomocnikowi za pomocą platformy ePUAP, która jest ogólnopolską platformą teleinformatyczną służącą do komunikacji obywateli z jednostkami administracji publicznej. Zgodnie z Urzędowym Poświadczeniem Doręczenia (identyfikator "[...]") dnia 17 czerwca 2016 r. na adres elektroniczny wskazany przez pełnomocnika na druku PPS-1, przesłane zostało pierwsze zawiadomienie o możliwości odbioru elektronicznego dokumentu. Drugie zawiadomienie zostało wysłane dnia 25 czerwca 2016 r. Zgodnie z art. 152a § 3 O.p., dokument został uznany za doręczony dnia 2 lipca 2016 r. Pełnomocnik nie zakwestionował przy tym faktu doręczenia zawiadomień, na adres elektroniczny podany przez niego na druku pełnomocnictwa PPS-1. Organ zażaleniowy zaznaczył, że na druku PPS-1 pełnomocnik wskazał adres elektroniczny w poz. 44, przeznaczonej na podanie adresu do wykorzystania przez organ podatkowy w systemie teleinformatycznym, nie zaś w poz. 58, w której można podać adres e-mail jednie do kontaktu. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej, nie wpływa na rozstrzygnięcie w sprawie argumentacja pełnomocnika, że wiadomości z organu zostały potraktowane przez sekretarkę jako SPAM oraz, że z podanego adresu elektronicznego korzystali także inni adwokaci. Organizacja pracy pełnomocnika kwalifikowanego nie może wpływać na interpretację obowiązujących przepisów prawa. Wprawdzie art. 144 § 3 O.p. umożliwia doręczenie pisma za pośrednictwem operatora pocztowego, ale jedynie w przypadku wystąpienia problemów technicznych uniemożliwiających organowi podatkowemu doręczenie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W niniejszej sprawie, problemy techniczne z doręczeniem pisma na dobrowolnie wskazany przez pełnomocnika adres elektroniczny, nie wystąpiły. Do problemów technicznych, w ocenie organu odwoławczego, nie można zaliczyć problemów organizacyjnych pełnomocnika. Uwzględniając powyższe organ uznał, że pełnomocnik nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. O braku winy w niedopełnieniu czynności w terminie można mówić wyłącznie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, a stronie nie można przypisać nawet najlżejszego stopnia zawinienia w postaci niedbalstwa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie pełnomocnik stron skarżących wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił: - obrazę art. 162 O.p., poprzez odmowę przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na opisane postanowienie, pomimo wystąpienia ku temu przesłanek, - błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż nie uprawdopodobniony został brak winy w uchybieniu terminu, podczas gdy uchybienie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło z winy organu i bez winy skarżących . W uzasadnieniu, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych podkreślił, że fakt nieprawidłowego doręczenia pisma jest okolicznością uzasadniającą brak winy w uchybieniu terminu. Nie zakwestionował, że dwukrotnie otrzymał zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki urzędowej (w dniach 17 czerwca 2016 r. i 25 czerwca 2016 r.), ale wskazał, iż: - zawiadomienia te zostały potraktowane przez sekretarkę jako nieistotne i pominięte, - prowadzi działalność na zasadach wspólnoty biurowej z dwoma innymi adwokatami, zaś mail nie został zaadresowany bezpośrednio do niego, - kancelaria nie korzystała dotychczas z platformy ePUAP, nie posiada założonego na niej konta ani wyrobionego podpisu elektronicznego, nie było zatem realnej możliwości odbioru dokumentu, - żaden z przepisów nie nakłada na profesjonalnych pełnomocników obowiązku zakładania konta poczty elektronicznej na platformie ePUAP. Zdaniem pełnomocnika, wskazanie na druku pełnomocnictwa adresu e-mail nie jest równoznaczne z wyrażeniem zgody na dokonywanie doręczeń w formie elektronicznej, co wynika z pouczenia zawartego w pkt 6 druku. W rozpatrywanej sprawie, zdaniem pełnomocnika, jedyną możliwością skutecznego doręczenia postanowienia było doręczenie w siedzibie organu podatkowego, zgodnie z art. 144 § 5 O.p.. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sąd uchyla decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ewentualnie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia, jeżeli zachodzą przyczyny określone we właściwych przepisach. Przed przejściem do rozważań o zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia, należy zaznaczyć, że rozpatrując kwestę przywrócenia terminu, organ uprzednio z urzędu powinien ustalić prawidłowość doręczenia postanowienia z dnia "[...]" Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wygaśnięcia decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O. z dnia "[...]" w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. Z treści art. 162 § 1 O.p. wynika bowiem, że organ powinien przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Uchybienie terminowi stanowi zatem kluczową przesłankę do przywrócenia terminu. Skoro termin w ogóle nie rozpoczął swojego biegu, nie może być mowy o jego uchybieniu. Nie ma tu przedmiotu uchybienia. Jeżeli zatem początek biegu terminu określa data doręczenia pisma, np. postanowienia organu, w pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga kwestia skutecznego doręczenia tego aktu. Ewentualne wątpliwości co do okoliczności doręczenia nie mogą być w sposób zastępczy "załatwiane" poprzez przywrócenie terminu. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone w trybie art. 144 § 5 O.p., który stanowi, że doręczanie pism pełnomocnikowi będącemu adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym oraz organom administracji publicznej następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej albo w siedzibie organu podatkowego. Zgodnie z art. 152a O.p., w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego organ podatkowy przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: 1) informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego; 2) wskazanie adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać pismo i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia pisma; 3) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym organu podatkowego, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa wart. 20a ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Jeżeli pismo nie zostanie odebrane w ciągu 7 dni, licząc od dnia wysłania pierwszego zawiadomienia, organ podatkowy po upływie tego terminu przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma. W przypadku nieodebrania pisma doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (§ 3 art. 152a). Zawiadomienia, o których mowa powyżej mogą być tworzone automatycznie i przesyłane przez system teleinformatyczny organu podatkowego, a odbioru tych zawiadomień nie potwierdza się (§ 4 art. 152a). Z kolei przez portal podatkowy rozumie się system teleinformatyczny administracji podatkowej służący do kontaktu organów podatkowych z podatnikami, płatnikami i inkasentami, a także ich następcami prawnymi oraz osobami trzecimi, w szczególności do wnoszenia podań, składania deklaracji oraz doręczania pism organów podatkowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej (art. 3 pkt 14 O.p.). Jak wynika z akt sprawy, Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji, wydane w dniu "[...]", doręczył pełnomocnikowi za pomocą platformy ePUAP, która jest ogólnopolską platformą teleinformatyczną służącą do komunikacji obywateli z jednostkami administracji publicznej. Zgodnie z Urzędowym Poświadczeniem Doręczenia (identyfikator "[...]"), na adres elektroniczny wskazany przez pełnomocnika na druku PPS-1, przesłane zostało dnia 17 czerwca 2016 r. pierwsze zawiadomienie o możliwości odbioru elektronicznego dokumentu. Drugie zawiadomienie zostało wysłane dnia 25 czerwca 2016 r. Dokument został uznany za doręczony 2 lipca 2016 r. Zdaniem organu, doręczenie odbyło się zgodnie z przepisami prawa, a więc było prawidłowe i skuteczne. Organ podkreślił przy tym, że na druku PPS-1 pełnomocnik wskazał adres elektroniczny w poz. 44, przeznaczonej na podanie adresu do wykorzystania przez organ podatkowy w systemie teleinformatycznym, nie zaś w poz. 58, w której można podać adres e-mail jednie do kontaktu. Z kolei pełnomocnik skarżących podnosi, że wskazanie na druku pełnomocnictwa adresu e-mail nie jest równoznaczne z wyrażeniem zgody na dokonywanie doręczeń w formie elektronicznej, co wynika z pouczenia zawartego w pkt 6 druku. Wskazał, że kancelaria nie korzystała dotychczas z platformy ePUAP, nie posiada założonego na niej konta ani wyrobionego podpisu elektronicznego, nie było zatem realnej możliwości odbioru dokumentu. Ponadto, zdaniem pełnomocnika żaden z przepisów nie nakłada na profesjonalnych pełnomocników obowiązku zakładania konta poczty elektronicznej na platformie ePUAP. Rozpoznając niniejszy spór wskazać należy, że adwokat skarżących zwrócił się do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z wnioskiem z dnia 24 marca 2016 r. o stwierdzenie wygaśnięcia opisanej wcześniej decyzji. Do wniosku załączył pełnomocnictwa z dnia 14 kwietnia 2016 r. Organ poinformował adwokata, że zgodnie z treścią przepisów art. 138e § 3 i art. 138j § 1 pkt 2 O.p., pełnomocnictwo szczególne udzielone na piśmie składa się w oryginale lub jego notarialnie poświadczony odpis według wzoru określonego w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2015 r. w sprawie wzorów pełnomocnictwa szczególnego i pełnomocnictwa do doręczeń oraz wzorów zawiadomienia o zmianie, odwołaniu lub wypowiedzeniu tych pełnomocnictw (Dz. U. z 2015r., poz. 2330). W związku z tym, iż przedłożone pełnomocnictwa z dnia 14 kwietnia 2016 r. nie zostały sporządzone według wymienionego wzoru oraz nie zawierały wszystkich danych wskazanych w przepisach, organ wezwał do przedłożenia prawidłowych pełnomocnictw. Jednocześnie poinformował, że niespełnienie powyższych wymogów spowoduje pozostawienie sprawy bez rozpoznania. Pełnomocnik przesłał uzupełnione pełnomocnictwa szczególne udzielone przez skarżących, wskazując w poz. 44 formularza pełnomocnictwa adres elektroniczny: "[....]" W pouczeniu do formularza wskazano m.in., że wypełnienie poz. 44 jest obowiązkowe w przypadku pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym oraz nierezydenta nieposiadającego identyfikatora podatkowego jeśli nie wskazują w sekcji D.2. adresu do doręczeń w kraju (art. 145 § 2 i § 2a ustawy). Pouczono jednocześnie, że adres elektroniczny oznacza adres w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez organ podatkowy (punkt 6 pouczenia). W ocenie Sądu, wezwanie organu do przedłożenia pełnomocnictwa w wymaganej prawem formie było precyzyjne i nie stwarzało wątpliwości, co do jego zakresu oraz skutków niewypełnienia nałożonych na adresata obowiązków. W piśmie tym powołano się na art. 138e § 3 i art. 138j § 1 pkt 2 O.p.. Pouczono, że przy udzielaniu pełnomocnictwa należy podać m.in. dane podatnika udzielającego pełnomocnictwa szczególnego, takie jak identyfikator podatkowy NIP lub numer PESEL oraz aktualny adres zamieszkania, a także dane pełnomocnika, w tym m.in. identyfikator podatkowy NIP lub PESEL i adres elektroniczny. W tym miejscu należy wskazać, że brak prawidłowego pełnomocnictwa stanowi brak formalny podania. Zgodnie z art. 138e O.p. pełnomocnictwo szczególne upoważnia do działania we wskazanej sprawie podatkowej lub innej wskazanej sprawie należącej do właściwości organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej. Pełnomocnictwo szczególne może być udzielone na piśmie, w formie dokumentu elektronicznego lub zgłoszone ustnie do protokołu. Pełnomocnictwo szczególne udzielone na piśmie oraz zawiadomienie o jego zmianie, odwołaniu lub wypowiedzeniu składa się do akt sprawy według wzoru określonego w przepisach wykonawczych (druk PPS-1), w oryginale lub jego notarialnie poświadczony odpis. Przepis art. 138c § 1 O.p. stanowi, że pełnomocnictwo wskazuje dane identyfikujące mocodawcę, w tym jego identyfikator podatkowy, dane identyfikujące pełnomocnika, w tym jego identyfikator podatkowy, a w przypadku nierezydenta - numer i serię paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość, lub inny numer identyfikacyjny, o ile nie posiada identyfikatora podatkowego, adres tego pełnomocnika do doręczeń w kraju, a w przypadku adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego - także jego adres elektroniczny. Zdaniem Sądu, treść wyżej cytowanego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że w przypadku pełnomocnika profesjonalnego – w tej sprawie będącego adwokatem – elementem koniecznym pełnomocnictwa jest zawarcie w jego treści adresu elektronicznego pełnomocnika na platformie ePUAP. Uznać bowiem należy, że adresem elektronicznym, o którym mowa ww. przepisach, jest tzw. profil zaufany na profilu e-PUAP. Jest to zatem adres skrzynki elektronicznej udostępnionej w ramach systemu teleinformatycznego organu podatkowego lub portalu ePUAP, nie zaś jakikolwiek adres elektroniczny (np. zwyczajowo umieszczany na firmowych drukach kancelarii prawniczych, przedsiębiorców, instytucji). Istotne jest bowiem, aby identyfikacja użytkownika systemów teleinformatycznych udostępnianych przez podmioty określone w art. 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz,U. 2014 r., poz. 1114 ze zm.) następowała przez zastosowanie kwalifikowanego certyfikatu przy zachowaniu zasad przewidzianych w ustawie z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz.U. z 2013 r. poz. 262), lub profilu zaufanego ePUAP – art. 20a ust. 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. Chodzi mianowicie o to, by organ dysonował urzędowym poświadczeniem odbioru pisma, albowiem z tym faktem należy wiązać wprowadzenie go do obrotu prawnego. Literalne brzmienie art. 138c § 1 O.p. wskazuje również na to, że - wbrew twierdzeniom zawartym w skardze - wskazanie adresu elektronicznego stanowi obowiązek pełnomocnika, a nie uprawnienie. Pełnomocnik, w tym wypadku będący adwokatem, zobligowany był do utworzenia adresu elektronicznego na platformie ePUAP. Wprowadzone zmiany w Ordynacji podatkowej w zakresie doręczeń obligują profesjonalnych pełnomocników do pozyskania właściwego adresu elektronicznego. Należy podkreślić, że skoro po wezwaniu organu nie zostało złożone pełnomocnictwo sporządzone zgodnie z zasadami wynikającymi z Ordynacji podatkowej – to podanie nie powinno otrzymać prawidłowego biegu. Mimo szczegółowego wskazania niezbędnych danych jakie powinny zostać zamieszczone w pełnomocnictwie szczególnym, pełnomocnik nie wypełnił należycie tego obowiązku, albowiem nadesłane przez niego pełnomocnictwo nie spełniało wymogów określonych w art. 138 c § 1 O.p., tj. nie wskazywało adresu na platformie ePUAP. Mając zatem na względzie zawarte w wezwaniu pouczenie oraz fakt, że pełnomocnik nie wskazał adresu na platformie ePUAP, mimo obowiązku wynikającego z art. 138c O.p. należało uznać, że przesłanie na adres elektroniczny adwokata postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania nie mogło wywołać skutków prawnych, gdyż nie zostało wysłane na adres elektroniczny pełnomocnika na platformie ePUAP. W tej sytuacji stwierdzić należało, że skutek doręczenia nie nastąpił w dniu 2 lipca 2016 r., gdyż nie doszło do prawidłowego doręczenia postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia "[...]". W konsekwencji nie zaczął biec również 7-dniowy termin do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie, a pełnomocnik nie mógł tego terminu uchybić. Ponieważ Sąd nie zgodził się z ustaleniami organu podatkowego w zakresie skutecznego doręczenia ww. postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania to na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie. O zasądzeniu kosztów postępowania Sąd orzekł na postawie art. 200, art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust.1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015, poz. 1800). Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a..