I SA/Ol 78/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J.M. od postanowienia Starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie z dnia 8 marca 2017r. sygn. akt I SA/Ol 78/17 o zwolnieniu skarżącego z wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 200 zł w sprawie ze skargi J.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej) z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności solidarnej członka zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe spółki postanawia zmienić zaskarżone postanowienie i zwolnić skarżącego od wpisu sądowego od skargi w całości. Postanowieniem z dnia 8 marca 2017r. sygn. akt I SA/Ol 78/17 Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie, po rozpoznaniu wniosku J.M. (dalej skarżący, wnioskodawca, strona, podatnik) o zwolnienie od kosztów sądowych, zwolnił skarżącego z wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 200 zł. W uzasadnieniu postanowienia referendarz sądowy podał, że środki uzyskiwane przez rodzinę wnioskodawcy nie są na tyle wysokie, aby umożliwiały uiszczenie całej kwoty wpisu od skargi w wysokości 500 zł, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącego i jego żony. Uznał, że kwota 200 zł, ponad którą na obecnym etapie zwolniono skarżącego, mieści się w możliwościach finansowych jego rodziny. Nie zgadzając się z powyższym postanowieniem wnioskodawca złożył sprzeciw. Zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Podniósł, że obecnie nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania. Jest osobą wiekową i schorowaną, co wiąże się z zakupem leków i wizytami u lekarzy. Przedstawił na jakie choroby się leczy. Podał, że nie uwzględnił dotychczas we wniosku kosztów podróży do lekarza, wskazał, że z emerytury jego i żony pobierane jest 25% świadczenia tytułem spłaty kredytu. Nie będzie zatem w stanie zapewnić koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny, jak też nie będzie go stać na korzystanie z pomocy lekarskiej. Nie pozostają mu wraz z żoną żadne środki na zabezpieczenie nieoczekiwanych wydatków. Wnioskodawca podał, że kwota 200 zł wpisu nie jest może bardzo wysoka, jednak jej uiszczenie leży poza możliwościami finansowymi strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), zwaną dalej p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy przysługuje sprzeciw do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Natomiast w myśl art. 260 § 1 p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Przy tym zgodnie z art. 260 § 2 w sprawach, o których mowa w § 1, sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, a w myśl § 3 tego artykułu sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym (a o takie wnosi strona skarżąca) może być przyznane osobie fizycznej gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Sąd stwierdza, że podstawą przyznania prawa pomocy jest oświadczenie o stanie majątkowym i osobistym strony, według którego Sąd ocenia, czy strona ubiegająca się o zwolnienie od kosztów nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Analizując sytuację finansową skarżącego Sąd doszedł do przekonania, że uzasadnione jest zastosowanie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi w całości w niniejszej sprawie. Wnioskodawca nie ma wystarczających środków na pokrycie wpisu od skargi. Jego źródłem utrzymania jest renta w wysokości 1898,78 zł miesięcznie, dochód jego żony z tytułu emerytury wynosi 1062,76 zł (łączne dochód rodziny to 2.960 zł). Skarżący nie posiada nieruchomości, zasobów finansowych, jak też przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Jego żona również nie posiada majątku. Małżonkom pozostaje ok. 1 tys. zł miesięcznie na cele bytowe, po odliczeniu wydatków gospodarstwa domowego, takich jak: wynajęcie mieszkania 800 zł, czynsz za mieszkanie 520 zł, energia elektryczna 130 zł, gaz, 70 zł, leki 140 zł, ubezpieczenie 120 zł - łącznie 1.900 zł. W sprzeciwie skarżący wskazał dodatkowo na koszty podróży do lekarza. Podkreślił, że po opłaceniu podstawowych zobowiązań nie ma już środków na zabezpieczenie nieoczekiwanych wydatków. W tej sytuacji Sąd uznał, że wnioskodawca wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy czym Sąd uwzględnił okoliczność, iż spłata kredytu wskazanego w sprzeciwie nie może mieć pierwszeństwa nad należnościami publicznymi, do których zalicza się koszty w sprawach sądowych. Dlatego zwolnił skarżącego z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w całości, co pozwala na dalsze nadanie sprawie biegu w celu rozpoznania skargi. Natomiast wystąpienie dodatkowych kosztów w niniejszej sprawie jest uzależnione od inicjatywy skarżącego, opisanej już w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia referendarza sądowego - jest to opłata kancelaryjna w kwocie 100 zł (jeżeli skarga zostanie oddalona) i wpis od skargi kasacyjnej stanowiący połowę wpisu od skargi. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 260 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.