I SA/Ol 783/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Katarzyna Górska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi D. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie orzeczenia solidarnej odpowiedzialności członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za lata 2013-2015 oraz wniosku D. P. o przyznanie prawa pomocy obejmującego częściowe zwolnienie od kosztów sądowych postanawia 1) odrzucić skargę; 2) umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Na mocy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 17 grudnia 2020 r. D. P. (dalej zwany "skarżącym") został wezwany do uiszczenia należnego w niniejszej sprawie wpisu sądowego w kwocie 500 zł. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skierowane do skarżącego w tej sprawie po raz trzeci, gdyż po doręczeniu skarżącemu wcześniejszych wezwań w tym przedmiocie, ten zwracał się do tutejszego Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Po rozpoznaniu tych wniosków Referendarz Sądowy w tutejszym Sądzie, najpierw odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy obejmującego zwolnienia od kosztów sądowych (postanowieniem z 25 lutego 2020 r., sygn. akt I SPP/Ol 1/20), a następnie umorzył postępowanie z ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (postanowieniem z 8 października 2020 r. sygn. akt I SPP/Ol 78/20). Oba wymienione postanowienia stały się przedmiotem sprzeciwów skarżącego, po rozpoznaniu których zostały utrzymane w mocy przez tutejszy Sąd (odpowiednio postanowieniem z 20 kwietnia 2020 r. sygn. akt I SPP/Ol 1/20 oraz postanowieniem z 17 listopada 2020 r. sygn. akt I SPP/Ol 78/20). W dniu 23 grudnia 2020 r. do tutejszego Sądu wpłynął kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy tym razem obejmującego częściowe zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 200 zł. W uzasadnieniu tego wniosku skarżący podał, że ogólna sytuacja wynikająca z panującej epidemii COVID-19 spowodowała drastyczny spadek jego dochodów oraz możliwości ich uzyskania. Wskazał na zawieszenie pomocy finansowej otrzymywanej dotychczas od członków rodziny, gdyż także te osoby zostały dotknięte skutkami panującej epidemii. Podniósł, że złożył do tutejszego Sądu skargi w czterech odrębnych sprawach, przy czym w każdej z nich należny wpis to 500 zł, co w sumie stanowi znaczną kwotę, której nie jest w stanie zapłacić. Ocenił, że w sytuacji zmniejszenia wysokości każdej z opłat do 200 zł (w sumie 800 zł) będzie w stanie je ponieść. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.); dalej jako "p.p.s.a.", sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Uwzględniając powyższą regulację prawną, na mocy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 17 grudnia 2020 r., skarżący został wezwany do uiszczenia należnego w sprawie wpisu w kwocie 500 zł. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 stycznia 2021 r. Pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach prawnych zaniedbania nałożonemu obowiązkowi, w zakreślonym terminie nie został uiszczony należny w sprawie wpis, co na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., skutkuje odrzuceniem skargi. Dlatego też orzeczono jak w pkt 1 sentencji. Wymaga przy tym wyjaśnienia, że w okolicznościach niniejszej sprawy, złożenie przez skarżącego kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych (tym razem w części), pomimo że nastąpiło przed doręczeniem wezwania do uiszczenia wpisu, to jednak pozostawało bez wpływu na bieg terminu do wykonania tego wezwania. Zgodnie bowiem z art. 165 p.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie (a takim jest m.in. postanowienie wydane na skutek wniosku o przyznanie prawa pomocy) mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Zmiana dotychczasowego postanowienia o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy obejmującego zwolnienia od kosztów sądowych możliwa byłaby zatem tylko w razie zmiany okoliczności sprawy. Z taką zaś sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż skarżący nie wskazuje takich okoliczności, które nie byłyby przedmiotem oceny w dotychczasowych orzeczeniach wydanych na skutek jego wniosków o przyznanie prawa pomocy, a świadczyłyby o zmianie sytuacji materialnej skarżącego względem tej już ocenionej. Z tych względów Sąd na podstawie art. 249a p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 4 p.p.s.a., w pkt 2 sentencji umorzył postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy.