I SA/Ol 786/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 26 listopada 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na skutek wniesienia zażalenia skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30 października 2014r. sygn. akt I SA/Ol 786/14 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące marzec, maj i czerwiec 2011r. postanawia 1/ uchylić własne postanowienie z dnia 30 października 2014r. sygn. akt I SA/Ol 786/14, 2/ wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 30 października 2014r. sygn. akt I SA/Ol 786/14, wydanym na wniosek skarżącego M.S., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z powodów wskazanych w uzasadnieniu postanowienia. Skarżący wywiódł zażalenie na powyższe orzeczenie. Wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Podał, że w jego sytuacji zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody. Jedynym majątkiem jaki posiada, jest stacja autogazu w D., którą zakupił w 2009r. z wyposażeniem stanowiącym urządzenia używane. W jego ocenie sprzedając te urządzenia straciłby źródło dochodu, a uzyskana wartość ze sprzedaży byłaby niewielka. Wskazał, że kredyty otrzymane wcześniej nie pozwalają mu na zaciągnięcie dodatkowych. Spłaca obecnie kredyt hipoteczny na zakup mieszkania, które zapewnia stabilność jego małoletnim dzieciom (W. - 9 lat , H. - 11 lat). Podał, że po rozwodzie w 2010r. stara się, aby dzieci mieszkały razem z nim, gdyż nie są tolerowane przez przyjaciela jego byłej żony i na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w O. Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia 2 października 2013r. sygn. akt "[...]", syn zamieszkuje razem z nim (załączył kopię sentencji). Wskazał, że pomaga matce, która otrzymuje zasiłek z MOPS w kwocie 271 zł (zaświadczenie z Urzędu Pracy w załączeniu), jest bezrobotna i chora na cukrzycę. Skarżący wykupuje jej leki. Podał, że spadła jego sprzedaż gazu do aut, a tym samym zyski, w związku z tendencją indywidualnego zakupu gazu w Rosji, co zmusza go do przeniesienia stacji - jest w trakcie uzyskiwania pozwolenia na zlokalizowanie punktu sprzedaży gazu w O. W tym zakresie dołączył do zażalenia opinię Urzędu Miasta z 22.04.2013r. w zakresie uzgodnienia projektu otwarcia punktu stacji autogazu w O. Nie zgodził się ze wskazaną przez Sąd w uzasadnieniu ww. postanowienia z dnia 30 października 2014r. możliwością sprzedaży majątku i określeniem kwoty do zapłacenia jako niewielkiej. Wskazał, że sprzedaż majątku pozbawi go i rodzinę środków do życia, jak też spłaty zadłużenia kredytu hipotecznego i innych zobowiązań. Uznał, że w jego sytuacji jest to kwota duża, którą bez zaciągnięcia kredytu nie jest w stanie spłacić, a wszczęcie egzekucji pozbawi go możliwości uzyskania dodatkowego kredytu na spłatę zaległości wynikającej z decyzji celnej. Skarżący uważa ponadto, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi znaczną szkodę nie tylko jemu jako podatnikowi, ale też osobom trzecim: rodzinie, kontrahentom i pracownikom. Spowoduje natychmiastowe żądanie spłaty zaciągniętych kredytów, co pozbawi go wraz dziećmi miejsca mieszkania. Natomiast wstrzymanie wykonania decyzji spowoduje, że będzie miał możliwość poczynania kroków zmierzających do pozyskiwania środków finansowych, aby w razie wydania negatywnego rozstrzygnięcia mieć możliwość dokonania spłaty ewentualnych zobowiązań wobec organów celnych. Do zażalenia dołączył ponadto (k. 44 - 56 akt sądowych): kopię umowy z 30.09.2013r. cesji wierzytelności z umowy ubezpieczenia indywidualnego, kopię obliczenia dochodu w jego firmie z wykazaną stratą za okres od stycznia do września 2014r. w wysokości 20.767,78 zł, sporządzone przez podmiot doradztwa finansowo-podatkowego, kopię zaświadczenia z Urzędu Pracy o zarejestrowaniu A. S. jako osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 195 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów niemających zastosowania w niniejszej sprawie. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest wykazanie przez stronę, że wykonanie tego aktu spowoduje niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub wywoła trudne do odwrócenia skutki. Skarżący na etapie zażalenia na ww. postanowienie z dnia 30 października 2014r. przekonująco wykazał, że w jego sytuacji należy zastosować szczególny środek w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sytuacja ta powoduje, że wykonanie decyzji zagraża nie tylko jego działalności gospodarczej, ale również egzystencji zarówno jego, jak i najbliższej rodziny. Sąd rozpoznając wniosek ma na względzie, że sprzedaż majątku może pozbawić go i rodzinę środków do życia. Mimo, że spłata zadłużenia kredytu hipotecznego i innych zobowiązań cywilnoprawnych nie ma pierwszeństwa przed należnościami publicznoprawnymi, Sąd stwierdza, że ma to jednak wpływ na ogólną sytuację bytową rodziny. Z kolei z obliczenia dochodu w jego firmie wynika strata za okres od stycznia do września 2014r. w wysokości 20.767,78 zł. Poza tym Sąd wziął pod uwagę fakt, że przed tut. Sądem toczą się obecnie dwie sprawy ze skarg M.S. na decyzje Dyrektora Izby Celnej, gdzie obok rozpatrywanej sprawy zawisła sprawa w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do października 2010r. i za grudzień 2010r., a wysokość należności wynikająca z obu zaskarżonych decyzji wynosi łącznie ponad 56 tys. zł. Zatem na obecnym etapie sprawy Sąd przychylił się do wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący, inaczej niż podczas rozpatrywania pierwotnego wniosku o wstrzymanie, tym razem na etapie zażalenia przedstawił udokumentowaną sytuację materialną i rodzinną, która powoduje, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zażalenie jest zatem jest oczywiście uzasadnione. Na tej podstawie Sąd stwierdza, że uzasadniona jest zmiana stanowiska i uchylenie ww. postanowienia z dnia 30 października 2014r. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w związku z art. 195 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.