I SA/Ol 79/10

Dnia 2 marca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 marca 2010 roku wniosku I.Ż. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego i adwokata w sprawie ze skargi I.Ż. na zarządzenie Burmistrza Miasta w przedmiocie zatwierdzenia podziału środków finansowych na realizacje zadań publicznych postanawia : oddalić wniosek. Po odrzuceniu skargi Skarżący I.Ż. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego i adwokata, w sprawie ze skargi I.Ż. na zarządzenie Burmistrza Miasta w przedmiocie zatwierdzenia podziału środków finansowych na realizacje zadań publicznych. Ze złożonego przez skarżącego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, wynika, iż pozostaje on w separacji z żoną , we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z synem, z którym mieszka we własnościowym lokalu mieszkalnym o pow. 47 m² .Jest on właścicielem samochodu osobowego Fiat "[...]". Uzyskuje dochody z emerytury1.545,72 zł i renty socjalnej na syna w kwocie 504,04zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) Sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym , w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z treścią art. 244 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie pełnomocnika procesowego. W ocenie Sądu dane o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, przedstawione w formularzu o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej z dnia 22 lutego 2010r., nie dają podstawy do uznania, że wnioskodawca nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych. Przede wszystkim należy podnieść, iż przyznanie prawa pomocy stanowi odstępstwo od zasady ponoszenia kosztów sądowych przez strony postępowania, a w związku z tym nie może być stosowane powszechnie. Jak stwierdził bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 stycznia 2005 roku (sygn. akt FZ 478/04, niepubl.) opłaty sądowe stanowią rodzaj danin publicznych. Zwolnienia od ponoszenia tego rodzaju danin stanowią odstępstwo od konstytucyjnego obowiązku ich powszechnego i równego ponoszenia wynikającego z art. 84 ustawy zasadniczej. Dlatego, muszą być stosowane w sytuacjach wyjątkowych, gdy istnieją uzasadnione powody do przerzucenia ciężaru dotyczącego danej osoby czy osób na współobywateli. Z ich bowiem środków pochodzą dochody budżetu państwa, z których pokrywa się koszty postępowania sądowego w razie zwolnienia skarżącego z obowiązku ich ponoszenia. W tym przypadku skarżący jest w stanie ponieść koszty związane ze wniesieniem skargi kasacyjnej: 100 zł tytułem wpisu sadowego i 240 zł za sporządzenie skargi kasacyjnej. Zadeklarowane dochody wynoszą 2049,76 zł w stosunku miesięcznym. O jego statusie materialnym, świadczy również fakt, że jest właścicielem samochodu osobowego Fiat "[...]". Dlatego nie można uznać, że jego sytuacja jest wyjątkowa. Jest on w stanie ponieść koszty postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny Na zasadzie art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 244 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia