I SA/Ol 799/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A. na czynność Prezydenta w przedmiocie wypłaty zaniżonej kwoty dotacji oświatowej za wrzesień 2020 r. postanawia odrzucić skargę. Spółka A. (dalej jako Spółka, strona, skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na czynność Prezydenta, określając ją w skardze jako czynność wypłaty zaniżonej kwoty dotacji. W skardze zarzucono naruszenie art. 34 ust. 1 w związku z art. 26 ust. 2 ustawy z ustawy z 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 17 ze zm., obecnie poz. 2029, dalej "u.f.z.o."), w zw. z § 10 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 20 marca 2020 r. w sprawie szczególnych rozwiązań w okresie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 (Dz.U. z 2020 r., poz. 493 ze zm.) - poprzez nieprzekazanie dotacji w wysokości równej kwocie przewidzianej na jednego ucznia w części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostki samorządu terytorialnego stosownie do art. 34 ust. 1 i art. 26 ust. 2 u.f.z.o. w terminie do 31 września 2020 r. na rachunki bankowe, podczas gdy zostały spełnione wymagane przepisami prawa przesłanki do otrzymania dotacji, a tym samym brak było podstaw do zaniżenia kwoty jej wypłacenia. Na tej podstawie wniesiono o stwierdzenie bezskuteczności wypłaty zaniżonej dotacji oświatowej we wrześniu 2020 r. i uznanie obowiązku wypłaty przez organ na rzecz skarżącej Spółki dotacji we właściwej kwocie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie jako nieuzasadnionej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu na podstawie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres właściwości sądów administracyjnych reguluje art. 3 p.p.s.a.. W myśl powołanej regulacji, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (§ 1), a kontrola ta obejmuje (§ 2) orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto kontrola sądowoadministracyjna dokonywana jest, zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a., poprzez rozpatrywanie sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, a także, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a., w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Podkreślenia wymaga, że gdy sprawa nie mieści się w kategoriach wymienionych w przytoczonych wyżej przepisach oraz nie została w ustawie szczególnej poddana kontroli sądowoadministracyjnej, to sprawa taka nie podlega właściwości sądu administracyjnego, zaś skarga złożona w takiej sprawie podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.. Przedmiotem skargi Spółki jest w niniejszej sprawie czynność polegająca na wypłacie dotacji w kwocie, zdaniem skarżącej, zaniżonej. Sąd stwierdza, że czynność ta ma charakter jedynie rachunkowo-księgowy a nie władczy i, co za tym idzie, nie da się jej przyporządkować do żadnej z kategorii aktów lub czynności o jakich mowa w art. 3 p.p.s.a.. Podstawą do czynności organu polegającej na wypłacie dotacji był art. 34 ust. 1 u.f.z.o., zgodnie z którym dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25 ust. 1-4 i 8, art. 26 ust. 1, 2 i 8, art. 28-30 oraz 31 ust. 1, są przekazywane na rachunek bankowy przedszkola, (...) szkoły lub placówki (...) w terminach w tym przepisie wskazanych. Czynność powyższa nie jest zaliczana do orzeczeń wydawanych w postępowaniu administracyjnym lub podatkowym (art. 3 § 2 pkt 1-3, art. 3 § 2a p.p.s.a.), nie jest pisemną interpretacją przepisów prawa podatkowego (art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.), aktem organu jednostki samorządu terytorialnego lub aktem nadzoru nad taką jednostką (art. 3 § 2 pkt 5, 6 i 7 p.p.s.a.), jak też nie stanowi bezczynności czy przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 3 § 2 pkt 8-9 p.p.s.a.). Skarga na tę czynność możliwa byłaby tylko wówczas, gdyby stanowiła ona inne niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.), względnie gdyby ustawa szczególna przewidywała jej sądową kontrolę (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 47 u.f.z.o. czynności podejmowane przez organ dotujący w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.. W orzecznictwie sądów administracyjnych wyrażany jest pogląd, że wskazana w skardze czynność, mająca podstawę w art. 34 ust. 1 u.f.z.o., nie należy do czynności wymienionych w art. 47 tej ustawy jako czynności podejmowane przez organ dotujący, stanowiące czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. wyroki lub postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 13 grudnia 2019 r. sygn. akt I GSK 2128/19 oraz I GSK 2129/19; z 21 listopada 2019 r. sygn. akt I GSK 2008/19 oraz z 30 czerwca 2020 r. sygn. akt I GSK 629/20). Mając powyższe na uwadze, skarga, jako wniesiona w sprawie nienależącej do właściwości sądu administracyjnego, została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a..