I SA/Ol 819/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku sprawy ze skargi D. P.-S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania i nałożeniu sankcji wieloletnich postanawia : odrzucić skargę. W dniu 11 grudnia 2009r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu skargę D. P.-S. na wymienioną w sentencji decyzję tegoż Organu. Skarga została złożona w dniu 30 listopada 2009r. W petitum skargi sporządzonej przez radcę prawnego wskazano, jako zaskarżone, dwie decyzje z tej samej daty tj. z "[...]" o nr "[...]" i o nr "[...]" dotyczące, każda z nich, odmiennych płatności. Jako wartość przedmiotu sporu podano kwotę 3.257,28 zł. Jednocześnie na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 30.11.2009r. wpłynęła kwota 229 zł tytułem "Decyzji nr "[...]" oraz "[...]" D.P.-S. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Finansowego i Celnego WSA z dnia 14 grudnia 2009r. pełnomocnik strony został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR nr "[...]" przez podanie sposobu obliczenia wpisu sądowego w tej sprawie i wartości przedmiotu zaskarżenia przyjętego za podstawę. W wezwaniu z dnia 17 grudnia 2009r. wyznaczono 7-dniowy termin na dokonanie wskazanych czynności, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 21.12.2009r. (k. - 45 akt). W wyznaczonym terminie (ani późniejszym) nie wypowiedziano się w kwestiach wskazanych w wezwaniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej w skrócie p.p.s.a., która reguluje tryb wnoszenia i rozpoznawania skargi przez sąd, uzależnia merytoryczne jej rozpoznanie od spełnienia szeregu warunków. Między innymi z art. 220 § 1 p.p.s.a. wynika, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast art. 220 § 3 stanowi, że skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Powołany przepis nie wymaga, by strona, reprezentowana przez radcę prawnego uiszczała wpis od skargi, która dotyczy aktu przyznającego bądź odmawiającego przyznania należności pieniężnych. Natomiast, według art. 215 p.p.s.a. w piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia. Przewodniczący, w myśl art. 218 p.p.s.a. może sprawdzić wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczoną w piśmie i zarządzić w tym celu dochodzenie. Gdy występują wątpliwości, jak w niniejszej sprawie – gdyż zaskarżono dwie decyzje, a uiszczono w stosunku do nich jeden wpis, zarządzenie wyjaśnienia sprawy należnego wpisu było konieczne. Przewodniczący bowiem jest zobowiązany do ustalenia wysokości należnego wpisu i wezwania strony (pełnomocnika) do jego uiszczenia w prawidłowej wysokości. Ponieważ ani pełnomocnik ani też sama strona w wyznaczonym terminie nie uzupełnili braków skargi, zaistniała, określona w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podstawa do odrzucenia skargi. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie powołanego wyżej przepisu oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.