I SA/Ol 821/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zofia Skrzynecka po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 7 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.Ł na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]", ustalającej K.Ł. podatek od spadków i darowizn w wysokości 28.645 zł z tytułu darowizny dokonanej przez K.K. Na powyższe postanowienie skarżąca, reprezentowana przez K.B, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w dniu 23 października 2013 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym). W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 listopada 2013 r. wezwano K.B. do usunięcia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi ze wskazaniem, kim jest pełnomocnik w stosunku do skarżącej. Jednocześnie doręczono K.B. odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 listopada 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższych wezwań, zostały one doręczone K.B. w dniu 6 grudnia 2013 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu wskazany wyżej brak formalny skargi w postaci nieprzedłożenia pełnomocnictwa nie został usunięty, jak również nie został uiszczony wpis sądowy od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zgodnie z art. 46 § 3 tej ustawy do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Stosownie zaś do art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Cytowany przepis ogranicza krąg osób, które mogą występować w charakterze pełnomocników procesowych i pełnomocników do poszczególnych czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, do wymienionych w nim podmiotów. Oznacza to, że osoby niewymienione w tym przepisie nie mogą występować w charakterze pełnomocnika strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Przy czym niewykazanie właściwego umocowania do działania w imieniu strony skarżącej jest brakiem formalnym skargi, którego nieuzupełnienie stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Dopuszczenie zaś do działania w charakterze pełnomocnika strony osoby, która nie może być pełnomocnikiem, jest przyczyną nieważności postępowania (p. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 lipca 2004 r., sygn. akt III CZP 32/04, Biuletyn SN z 2004 r. nr 7, poz. 8). W sytuacji więc, gdy jak w niniejszej sprawie, pomimo wezwania Sądu, w wyznaczonym terminie nie nastąpiło usunięcie braku formalnego skargi poprzez wykazanie umocowania do działania w imieniu strony skarżącej, należało ją odrzucić na podstawie powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Stosownie bowiem do tego przepisu Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Bezskuteczny upływ terminu do uzupełnienia braków powoduje tym samym anulowanie wszystkich skutków skargi, jakie zostały spowodowane jej wniesieniem. Ponadto zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi z kolei, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie w wyznaczonym terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania nie został spełniony obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od skargi, co również obligowało Sąd do jej odrzucenia. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.