I SA/Ol 841/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 13 września 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego E.S. o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego z tytułu opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 20 maja 2010r. sygn. akt I SA/Ol 841/09 oddalającego skargę B.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług postanawia: przyznać radcy prawnemu E.S. od Skarbu Państwa – ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie kwotę 146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych, czterdzieści groszy) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Postanowieniem Referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 1.04.2010r. przyznano skarżącej B.G. prawo pomocy w zakresie całkowitym. Na mocy powyższego postanowienia w postępowaniu przed sądem stronę reprezentował pełnomocnik ustanowiony z urzędu - radca prawny E.S. W dniu 30 lipca 2010r. pełnomocnik złożyła wniosek o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wraz ze stosownym oświadczeniem, że żądane opłaty nie zostały uiszczone. Do wniosku dołączyła kopię opinii prawnej z dnia 27.07.2010r. o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2010r. i dowód wysłania opinii stronie skarżącej. Stosownie do § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r.w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1349 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 oraz niezbędne udokumentowane wydatki radcy prawnego. Przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b tego rozporządzenia stanowi natomiast, iż stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą - 50% stawki minimalnej, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny - 75% stawki minimalnej, w obu wypadkach nie mniej niż 120 zł. Z kolei według § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W sytuacji zatem, gdy podjęcie przez radcę prawnego E.S. czynności procesowych w imieniu skarżącej w postaci sporządzenia opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie budzi wątpliwości, wniosek o zasądzenie kosztów zasługuje na uwzględnienie. Wysokość wynagrodzenia ustalono w kwocie 120 zł powiększonej o podatek VAT w kwocie 26,40 zł., mając na uwadze, iż sporządzenie opinii dotyczyło innej sprawy niż określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a cyt. rozporządzenia oraz, że E.S. prowadziła sprawę w pierwszej instancji. Z tych względów, na podstawie powołanych wyżej przepisów w związku z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.