I SA/Ol 847/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zofia Skrzynecka po rozpoznaniu w dniu 6 września 2010 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego E.S. o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego w sprawie ze skargi B.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług postanawia: przyznać radcy prawnemu E.S. od Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie) kwotę 146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych czterdzieści groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wykonanej z urzędu. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2010 r. przyznał B.G. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w dniu 20 kwietnia 2010 r. wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącej radcę prawnego E.S. Wyrokiem z dnia 20 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę B.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług. Wyznaczony pełnomocnik strony pismem procesowym z dnia 30 lipca 2010 r. zawiadomiła WSA w Olsztynie, że nie widzi podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku i szczegółowo uzasadniła swe stanowisko w tym zakresie oraz wniosła o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, oświadczając, że opłaty za czynności radcy prawnego w przedmiotowej sprawie nie zostały zapłacone w całości ani w części. Do wniosku pełnomocnik dołączyła dowód przesłania opinii o brak podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej na adres strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W świetle art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 15 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie zaś z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w innej sprawie wynosi 240 zł. W sytuacji zatem, gdy podjęcie przez wnioskodawcę czynności procesowych w imieniu skarżącej w postaci sporządzenia opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie budzi wątpliwości, wniosek o zasądzenie kosztów z tego tytułu zasługuje na uwzględnienie. Wysokość wynagrodzenia ustalono w kwocie 146,40 zł (120 zł + 26,40 zł podatek VAT). Z tych względów Sąd, na podstawie powołanych wyżej przepisów, orzekł jak w sentencji postanowienia.