I SA/Ol 870/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor sądowy WSA Anna Janowska po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 9 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]"r., nr "[...]", w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za lata 2010-2011 wraz z odsetkami za zwłokę postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe w sprawie; 2) zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych) tytułem wpisu sądowego od skargi. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W. C., reprezentowany przez radcę prawnego A. K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z "[...]"r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za lata 2010-2011 wraz z odsetkami za zwłokę. Następnie pismem z "[...]"r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął w całości powyższą skargę, wskazując, że skarżący, po rozważeniu swoich interesów, doszedł do przekonania, że kontynuowanie postępowania sądowego nie znajduje uzasadnienia w sferze jego praw w obecnym czasie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Natomiast art. 60 p.p.s.a. stanowi, że skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Analizując akta sprawy, Sąd nie dopatrzył się podstaw do tego, aby stwierdzić, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa bądź może spowodować utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając zatem na uwadze powyższe, należy uznać, że pełnomocnik skarżącego skutecznie cofnął skargę, w związku z czym na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 sentencji. Stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, wobec czego na podstawie przywołanego przepisu, orzeczono jak w punkcie 2. sentencji postanowienia.