I SA/Ol 874/09

Dnia 8 lutego 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2010 roku w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku L.P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie: zobowiązania podatkowego z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000r. postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. L.P. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie zobowiązania podatkowego z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000r. Odnośnie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podniesiono, że wyegzekwowanie tej kwoty od skarżącego w stopniu wysoce prawdopodobnym skutkowałoby koniecznością likwidacji prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, która stanowi źródło jego utrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy zostały spełnione przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (por. postanowienie NSA z dnia 18.06.2004r., FZ 138/04, niepubl.). Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20.12.2004r., GZ 138/2004, LEX nr 281811). Według skarżącej natychmiastowe uregulowanie należności że wyegzekwowanie tej kwoty od skarżącego w stopniu wysoce prawdopodobnym skutkowałoby koniecznością likwidacji prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, która stanowi źródło jego utrzymania. Te okoliczności nie przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. W przypadku prowadzenia egzekucji podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być zarzut zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego ( art. 33 pkt 8 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ,j.t. Dz. U z 2005 r., nr 229, poz. 1954). Kwestia uciążliwości w przypadku prowadzenia egzekucji wykracza poza ramy postępowania rozpoznawczego i nie może stać się podstawą wstrzymania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.