I SA/Ol 880/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2011 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym zażalenia Dyrektora Izby Celnej na postanowienie o zwrocie kosztów postępowania sądowego zawartego w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 stycznia 2011r. w sprawie ze skargi P. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie określenia daty powstania długu celnego, określenia kwoty podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług postanawia: 1. uchylić pkt 2 postanowienia z dnia 25 stycznia 2011r.w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego kwotę 2.817 zł (dwa tysiące osiemset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. P. G. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "[...]", reprezentowany przez pełnomocnika, zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie określenia daty powstania długu celnego, określenia kwoty podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług. W odpowiedzi na wniesioną skargę Dyrektor Izby Celnej, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.), wniósł o umorzenie postępowania w sprawie w związku z wydaniem decyzji z dnia "[...]", uwzględniającej skargę w całości. Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2011r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Olsztynie umorzył postępowanie (pkt 1 postanowienia) oraz zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego kwotę 2.857 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt 2 postanowienia). Na pkt 2 w/w postanowienia z dnia 25 stycznia 2011r. zażalenie wniósł Dyrektor Izby Celnej wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia w zaskarżonej części i obciążenie organu obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania sądowego w należytej wysokości lub uchylenie zaskarżonego postanowienia w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) kwota wpisu podlegająca zwrotowi winna wynosić 400 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. (uwzględnienie skargi w trybie autokontroli) skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. Mając na uwadze art. 205 § 2, 3 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust 2 pkt 1 lit. a, § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie na koszty postępowania składają się wpis sądowy w kwocie 400 zł (liczony od wartości przedmiotu zaskarżenia w wysokości 10.989 zł) oraz wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 2.400 zł i 17 zł uiszczonej opłaty skarbowej. Łącznie koszty te wynoszą zatem 2.817 zł. Z dokumentów zawartych w aktach sprawy niewątpliwie wynika, że z uiszczonego przez stronę wpisu 440 zł, zwrócono stronie nadpłaconą kwotę 40 zł. Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a., na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej, służy zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jeżeli zażalenie jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo (art. 195 § 2 p.p.s.a.). Mając powyższe na względzie uznać należało, że zażalenie wniesione przez organ jest oczywiście uzasadnione, albowiem koszty te powinny być ustalone w niższej wysokości. Dlatego stosownie do art. 195 § 2 p.p.s.a. orzeczono o uchyleniu pkt 2 zaskarżonego postanowienia i orzeczono o zwrocie kosztów postępowania sądowego w prawidłowej wysokości (pkt 2).