I SA/Ol 887/10

PostanowienieWSA w Olsztynie2011-01-07

Skład orzekający: Anna Ambroziak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżącemu można przyznać prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego ze względu na trudną sytuację materialną?
Ratio decidendi
Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego, ponieważ wykazał on, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania z powodu braku dochodów i majątku oraz trudnej sytuacji życiowej.
Stan faktyczny
Skarżący M. L. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą odmowy umorzenia zaległości podatkowych i rozłożenia ich na raty. Wraz ze skargą złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego, wykazując brak dochodów, majątku oraz trudną sytuację materialną, potwierdzoną dokumentami i wcześniejszymi umorzeniami zobowiązań przez różne organy.
Rozstrzygnięcie
Zwolnić skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowić dla niego doradcę podatkowego.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. L. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie: odmowy umorzenia zaległości podatkowych, odsetek oraz rozłożenia na raty zaległości podatkowych postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych 2) ustanowić dla skarżącego doradcę podatkowego Wnioskiem z dnia 5 grudnia 2010 r., złożonym wraz ze skargą, skarżący M. L. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie doradcy podatkowego. Ze złożonego przez skarżącego formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż wnioskodawca nie prowadzi z nikim wspólnego gospodarstwa domowego. Nie posiada żadnego majątku: nieruchomości, ruchomości, zasobów pieniężnych. Argumentując wniosek skarżący wyjaśnił, iż nie posiada dochodów, pozostaje bez pracy, nie posiada także majątku. Wskazał również, iż posiada zaległości podatkowe w wysokości 507.000 zł. Dodatkowo wykazując swoją trudną sytuację materialną wskazał, iż Prezes ZUS umorzył wobec niego zaległe składki, Prezydent umorzył mu kwoty świadczeń z PUP do zwrotu, Prezes SR umorzył wobec niego koszty sądowe w sprawie cywilnej, Naczelnik Urzędu Skarbowego umorzył wobec niego postępowanie egzekucyjne, nadmienił również iż WSA w Olsztynie oraz inne sądy zwolniły go z kosztów sądowych w licznych sprawach. Oceniając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy powinien zbadać sytuację majątkową wnioskodawcy, a w szczególności skonfrontować jego dochody z udokumentowanymi wydatkami. Realizując ww. obowiązek referendarz sądowy włączył do akt materiały dowodowe złożone przez wnioskodawcę do sprawy o sygn. akt I SA/Ol 735/10 na wezwanie z dnia 08.11.2010 r. na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.). W złożonych wyjaśnieniach wnioskodawca stwierdził, iż wnosi o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie doradcy podatkowego. Wskazał, iż od września 2010r. zamieszkuje w E., u siostry B. G. - z tego tytułu nie ponosi żadnych opłat, w zamian za mieszkanie wykonuje na rzecz siostry czynności jej pełnomocnika w postępowaniach podatkowych. Dodał, iż nie posiada tytułu prawnego do żadnego lokalu. Jako osoba bezdomna oczekuje na rozpoznanie wniosku o przydział mieszkania. Odnośnie decyzji MOPS skarżący wskazał, iż nie posiada już takich decyzji, natomiast w miesiącu październiku nie złożył wniosku o pomoc z powodu problemów komunikacyjnych, a w listopadzie dopiero taki wniosek złoży. Wyjaśnił również, iż korzysta z pomocy siostry w zakresie utrzymania tj. wyżywienia i zamieszkania. Do złożonego oświadczenia skarżący dołączył zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy potwierdzające, iż jest on zarejestrowany w urzędzie od dnia 06.01.2010r. jako osoba poszukująca pracy. Przedłożył również zarządzenie Prezesa Sądu Rejonowego z dnia 04.03.2010r. w przedmiocie umorzenia kosztów sądowych oraz postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 22 października 2010r w przedmiocie zwolnienia M. L. od opłaty od pozwu. Ponadto załączył pismo z Urzędu Miejskiego informujące, iż wniosek w sprawie przydziału lokalu mieszkalnego zostanie przedstawiony do zaopiniowania Społecznej Komisji Mieszkaniowej w IV kwartale br. Mając na uwadze powyższe zważono co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie całkowitym, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Celem występującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Zawarte w art. 246 §1 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek udowodnienia, iż znajduje się on w tej szczególnej sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie. Na podstawie złożonych oświadczeń i dokumentów stwierdzić można, iż wnioskodawca znajduje się w trudnej sytuacji materialnej i życiowej. Nie posiada majątku jak i odpowiednich dochodów, które umożliwiłby opłacenie kosztów postępowania sądowego. W tej sytuacji, za uzasadnione uznać należy przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego, gdyż z okoliczności niniejszej sprawy wynika, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzec należało jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło