I SA/Ol 9/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. B. na postanowienie Wojewody "[...]" z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie: stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata Wnioskiem z dnia 4 lutego 2014 r., M. B. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata. Z oświadczenia wnioskodawcy wynika, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów. Skarżący jest współwłaścicielem domu o powierzchni 190 m2 oraz działki o powierzchni 950 m2, które jak oświadczył zajęte są przez komornika. Innego majątku nie posiada. Argumentując wniosek wskazał, iż uiszczenie kosztów postępowania oraz ustanowienia pełnomocnika naruszyłoby minimum środków posiadanych, niezbędnych, koniecznych do utrzymania. Wyjaśnił również , iż stan sprawy wymaga występowania adwokata. Do wniosku załączono decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w "[...]" z dnia 20.01.2014r. w przedmiocie przyznania zasiłku okresowego z powodu bezrobocia wysokości 271 zł na okres od 01.01.2014r do 01.04.2014r. W związku z koniecznością uzupełnienia informacji na temat sytuacji materialnej skarżącego w zakresie m.in. szczegółowych wydatków i kosztów utrzymania, sposobu utrzymania i wykorzystywania nieruchomości, w której zamieszkuje oraz informacji dotyczących prowadzonej przez niego działalności gospodarczej (k. 29) z uwzględnieniem posiadanych środków trwałych, wartości składników majątku oraz dochodów uzyskiwanych z tego tytułu, pismem z dnia 18 lutego 2014 r. (k. 30), skarżący wezwany został do złożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych dotyczących jego sytuacji majątkowej i finansowej. W przedmiotowym wezwaniu zawarte zostało pouczenie, zgodnie z którym nieprzedłożenie w wyznaczonym terminie żądanych dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych może stanowić podstawę odmowy przyznania prawa pomocy. Termin uzupełnienia wniosku o wskazane w wezwaniu dokumenty i oświadczenia został zakreślony na 7 dni od daty doręczenia wezwania. Przesyłka zawierająca to wezwanie, została wysłana na adres wskazany przez skarżącego. Do dnia posiedzenia niejawnego do tutejszego sądu nie wpłynęły żądane w wezwaniu dokumenty i oświadczenia skarżącego. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z treści przytoczonego przepisu wynika, że w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy, to na stronie spoczywa ciężar wykazania, iż znajduje się w sytuacji uprawniającej ją do otrzymania prawa pomocy. To strona ma zatem przekonać rozpoznającego wniosek o przyznanie prawa pomocy, że nie jest w stanie ponieść określonych kosztów postępowania. Składając formularz wniosku, powinna tym samym skrupulatnie go wypełnić, a w sytuacji, gdy zawarte w nim oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości (art. 255 ppsa), przedłożyć dodatkowe oświadczenia i dokumenty źródłowe pozwalające na zweryfikowanie złożonego przez nią oświadczenia i dokonanie oceny jej rzeczywistej sytuacji materialnej. Informacje zawarte we wniosku złożonym na urzędowym formularzu nie były wystarczające do oceny rzeczywistej sytuacji rodzinnej, majątkowej i możliwości płatniczych skarżącego. Nie było zatem możliwe ustalenie rzeczywistej sytuacji majątkowej wnioskodawcy ani jego możliwości płatniczych. Należy odnotować, że doręczenie wezwania, o którym mowa wyżej nastąpiło na zasadach określonych w art. 73 §1 - 4 p.p.s.a., to jest w trybie tzw. doręczenia zastępczego. Zgodnie z treścią przywołanego unormowania, w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi będącemu osobą fizyczną w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym wraz z informacją o możliwości odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa wyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia wspomnianego czternastodniowego okresu. Wezwanie do uzupełnienia wniosku wysłane na wskazany w formularzu "PPF" adres ("[...]") awizowano w dniu 20 lutego 2014 r. oraz powtórnie w dniu 28 lutego 2014 r. (vide: adnotacje umieszczone na zwróconej przesyłce). Przesyłka nie została jednak podjęta. Taki stan rzeczy skutkować musiał przyjęciem, że doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 6 marca 2014r., w trybie tzw. doręczenia zastępczego wynikającego z art. 73 p.p.s.a., zaś wyznaczony w jego treści siedmiodniowy termin upłynął odpowiednio w dniu 13 marca 2014r. W terminie tym skarżący nie uzupełnił danych dotyczących jego sytuacji materialnej. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.