I SA/Ol 922/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy WSA/post.1 - sentencja postanowienia A. K. (zwana dalej skarżącą) wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej. Jednocześnie zwróciła się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. W wykonaniu zarządzenia z dnia 18 grudnia 2014 r. skarżąca została wezwana do złożenia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 22 grudnia 2014 r.. Skarżąca w zakreślonym terminie przesłała wypełniony formularz z dnia 27 grudnia 2014 r., w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 pkt 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub się toczy (art. 254 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, iż zawierająca decyzję przesyłka pocztowa została doręczona skarżącej w dniu 13 października 2014 r. Natomiast skargę na powyższą decyzję skarżąca nadała w placówce pocztowej w dniu 13 listopada 2014 r. Ponieważ skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia, to postanowieniem z dnia 9 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/Ol 922/14 Sąd ją odrzucił. Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy, należy wyjaśnić, że wiąże się ona ściśle z realizacją prawa do sądu. Instytucja ta ma zapewnić osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możliwość obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Jednakże w cenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka, o której mowa w art. 247 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o taką sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego, przy stanie faktycznym i prawnym, który nie budzi najmniejszych wątpliwości, że wniesiona skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, s. 596, Zakamycze 2005). Tego rodzaju sytuacja zachodzi w tej sprawie. Jak wskazano wyżej wniesiona skarga, postanowieniem z dnia 9 stycznia 2015 r. została odrzucona, gdyż skarżąca wniosła ją z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Jeżeli zatem wniesiona przez skarżącą skarga była niedopuszczalna, to uprawnia to do odmowy przyznania prawa pomocy na podstawie art. 247 p.p.s.a. W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 247 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.