I SA/Ol 930/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy A. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej – działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem wpisu sądowego od skargi. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Gmina A. wniosła do Dyrektora Izby Skarbowej – działającego z upoważnienia Ministra Finansów o wydanie interpretacji indywidualnej w przedmiocie podatku od towarów i usług. Interpretacją indywidualną z dnia "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej uznał za prawidłowe w części stanowisko wnioskodawczyni, nie podzielając go w pozostałej części. Interpretacja indywidualna została doręczona stronie w dniu 22 sierpnia 2016 r. (k. 3 akt adm.), po czym wnioskodawczyni wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa w dniu 5 września 2015 r. (k. 4 akt adm.). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka pocztowa zawierająca odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 5 października 2016 r. została doręczona skarżącej w dniu 25 października 2016 r. (k. 5 akt adm.) na podstawie art. 150 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.). Zgodnie bowiem z adnotacją poczty na dowodzie doręczenia, przesyłka była przez pocztę dwukrotnie awizowana w dniach 11 i 19 października 2016 r. i jako nie podjęta w terminie została zwrócona organowi w dniu 26 października 2016 r. W związku z tym termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 24 listopada 2016 r. Strona zaś wniosła skargę na ww. interpretację indywidualną w dniu 25 listopada 2016 r. (k. 21 akt sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do § 2 ww. przepisu, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 (a więc także w sytuacji zaskarżania interpretacji indywidualnych), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wskazanego wezwania. Wobec tego, że odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została doręczona stronie w dniu 25 października 2016 r., termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał z dniem 24 listopada 2016 r. Dla skutecznego dotrzymania tego terminu, niezbędne było złożenie skargi do dnia jego upływu, tj. do dnia 24 listopada 2016 r. włącznie. Tymczasem skarga została wniesiona w dniu 25 listopada 2016 r., a więc po terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a. Warunkiem rozpoznania skargi w świetle powołanego wyżej art. 53 § 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. jest złożenie jej w ustawowym terminie. Skoro zatem skarżąca nie zachowała terminu do wniesienia skargi, nie było podstaw do jej merytorycznego rozpoznania. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Stosownie zaś do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, wobec czego na podstawie przywołanego przepisu, orzeczono jak w punkcie 2. sentencji postanowienia.