I SAB/Ol 2/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Piskozub Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2008 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z o.o. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie: wydania decyzji dotyczących podatku od towarów i usług za miesiące grudzień 2003r. – kwiecień 2004r. oraz maj – lipiec 2004r. postanawia: oddalić wniosek Naczelnika Urzędu Skarbowego o wykładnię wyroku z dnia 15 maja 2008r., sygn. akt I SAB/Ol 2/08. I SAB/OI 2/08 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 15 maja 2008r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie sprawy ze skargi A Spółki z o.o. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie: wydania decyzji dotyczących podatku od towarów i usług za miesiące grudzień 2003r. – kwiecień 2004r. oraz maj – lipiec 2004r., zobowiązał Naczelnika Urzędu Skarbowego do wydania w terminie jednego miesiąca decyzji dotyczących podatku od towarów i usług za miesiące grudzień 2003r. – kwiecień 2004r. oraz maj – lipiec 2004r. Na podstawie art.158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz.1270), Naczelnik Urzędu Skarbowego wniósł o dokonanie wykładni nieprawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 15 maja 2008r. , sygn. akt. I SAB/OI 2/08 wydanego w sprawie ze skargi A Sp. z o. o, na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego, w przedmiocie wydania decyzji dotyczących podatku od towarów i usług za miesiące: grudzień 2003-kwiecień 2004 oraz maj - lipiec 2004. We wniosku organ wskazał, że z uzasadnienia tego wyroku nie wynika jednak, czy organ podatkowy- który obowiązany jest wyczerpująco zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy może zainicjować przeprowadzenie nowych dowodów dla wyjaśnienia istotnych okoliczności w sprawie, gdy potrzeba ich przeprowadzenia wynika już po otrzymaniu w/w wyroku ( w związku z otrzymaniem materiałów dowodowych z Urzędu Kontroli Skarbowej istotnych w prowadzonej sprawie), ale przeprowadzenie ich wymagałoby czasu wykraczającego poza termin zakreślony przez Sąd. Takie same wątpliwości powstają w związku z sytuacją, gdy to strona postępowania złoży ewentualne nowe wnioski dowodowe w bliskości wyznaczonego terminu. W związku z tym niezbędne jest dokonanie wykładni wyroku z dnia 15 maja 2008r. i wskazanie czy skutkiem wyznaczonego terminu jest niemożność prowadzenia, a ściślej - dokończenia środków dowodowych zainicjowanych z urzędu lub na wniosek strony w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i ewentualnie w przypadku odpowiedzi twierdzącej - czy w tej sytuacji zasada prawdy obiektywnej (art.122 Ordynacji podatkowej) winna ustąpić zasadzie szybkości postępowania (art.125 Ordynacji podatkowej). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wykładnię wyroku nie zmierza do wyjaśnienia jego treści, a jest polemiką ze stanowiskiem sądu zawartym w uzasadnieniu wyroku i ze wskazaniami co do dalszego postępowania. W przedmiotowej sprawie Sąd badał, czy Naczelnik Urzędu Skarbowego pozostaje w bezczynności polegającej na niewydaniu wobec A Sp. z o.o. decyzji dotyczących podatku od towarów i usług za miesiące: grudzień 2003r. – kwiecień 2004r. oraz maj – lipiec 2004r. Sąd wskazał, że z bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy w ustawowo określonym terminie organ nie podjął czynności zmierzających do rozpoznania sprawy albo wprawdzie prowadził postępowanie, lecz nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub nie podjął stosownej czynności. Sąd podkreślił, że prowadzenie postępowania przez inny organ, nie będący organem współdziałającym (art. 209 o.p.) oraz nie rozstrzygający zagadnienia wstępnego w danej sprawie, nie zwalnia innego organu z obowiązku przeprowadzenia postępowania i wydania rozstrzygnięcia w sprawie we wskazanym przez ustawodawcę terminie. Na podstawie art.158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz.1270), należało orzec jak w sentencji postanowienia.