I SAB/Ol 2/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F.W. na przewlekłe prowadzenie przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych postępowania w sprawie rozwiązania depozytu postanawia: odrzucić skargę. F.W. (dalej skarżący, strona) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, w treści której zarzucił Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w "[...]" (dalej Zakład, ZUS) niezałatwienie sprawy w terminie oraz przewlekłe prowadzenie postępowania. Przedmiotem sporu stało się rozwiązanie depozytu, który wcześniej Zakład ustanowił na skutek zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej do świadczenia emerytalnego skarżącego. Zdaniem wnoszącego skargę ZUS winien wydać decyzję lub postanowienie w sprawie rozwiązania powyższego depozytu. Udzielając odpowiedzi na skargę pełnomocnik ZUS wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. 2016r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosowanie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; niektóre postanowienia; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r. poz. 613, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają również w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Powyższe wyszczególnienie jest wyczerpujące, zatem skarga wykraczająca poza ten zakres przedmiotowy jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.. Stosownie do tego przepisu Sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1 - 5. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest przewlekłe prowadzenie postępowania w zakresie rozwiązania depozytu jaki utworzył ZUS w wyniku zbiegu egzekucji administracyjnej z egzekucjami sądowymi do świadczenia emerytalnego skarżącego. Zgodnie z art. 140 zdanie 2 i 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. Dz.U. z 2016r. poz. 887 ze zm.) w razie zbiegu egzekucji sądowych organ rentowy przekazuje potrącone kwoty po uzyskaniu postanowienia wskazującego komornika sądowego właściwego do dalszego prowadzenia egzekucji. Do czasu uzyskania tego postanowienia kwoty te pozostają w depozycie Zakładu. Sama kwestia rozwiązania depozytu nie pozostaje w zakresie kognicji sądu administracyjnego. Jest to wyłącznie czynność techniczna, która polega na wstrzymaniu wypłaty potrącanej ze świadczenia kwoty i pozostawienia jej do czasu, kiedy zostanie wskazany organ egzekucyjny do łącznego prowadzenia egzekucji. Natomiast zarzucana w skardze przewlekłość w prowadzeniu postępowania w zakresie rozwiązania depozytu wykracza poza zakres przedmiotowy art. 3 p.p.s.a.. Powyższe powoduje, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 53 § 3 p.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.